me cerco quacche vota o cchiù priesto 'n stu istante p''a primma vota si Tu tiene cuscienza. Quanno dico "Tu" nun intenno naturalmente Maurizio Costanzo, né chillo ca è preposto a lèggere tutte 'e accussì ditte lettere ô Maurizio Costanzo Show. Intenno proprio Te, "Maurizio Costanzo Show", entità evidentemente astratta eppure 'ntrinsecamente concretìssema assaje, pecché punto 'e riferimento 'e miliune 'e italiane e surgente 'e notorietà pe 'e eletti vasate d''a attenzione Toja. Me cerco si Tu tiene cuscienza e 'a dimanna, si me cunziente, è d''o tutto lècita, pecché 'a là 'e ogne scèttico dubbio Tu attualmente si una d''e divinità cchiù cunziderate d''a Italia 'e oje.
Se crede ancora abbastanza 'n Dio, è overo, ma sempe cchiù spisso cu 'o benefizio d''o dubbio. Maje 'mméce vedette fino a mò quaccheduno dubità d''a Terrena ma nun pe chesto meno santa esistenza toja. 'E epifanie mudèrne, ovèro 'e apparizione, sò a culure e videoregistràbbele, avvèngono cu sincronismo perfetto ncopp'a tutte 'e teleschermo, e comme ogne autèntica esperienza mìsteca 'e se cunzìdera reale 'a là 'e ogne immaginario dubbio. Quanta differenza cu 'e cchiù clàsseche e antiche manifestazione oggettive 'e Dio! Eppure, 'n ate tiempe, esse fùrono credute reale tanto quanto 'a televisione oje, nun 'e meno. Ancora a ll'inizio d''a Era Mudèrna 'e possessione diabboleche èrano 'nu dato 'e fatto 'ndubitàbbile, e 'a gente 'e credeva 'nu fatto reale (comme penza reale 'a televisione oje) a tale punto, 'a vrucià ncopp'a 'e ruoghe 'e janare. Dint'a 'e cunviente 'e mòneche imperversàvano 'e èstase mìsteche quase quanto 'e possessione diabboleche, e 'e esorcisme èrano cutidiane spettàcule pùbbleche attuorno a 'e quale s'accalcava 'a gente, ca faceva 'o tifo o pe ll'esorcista o pe ll'addiavolata, nun essènno allora ancora 'e moda 'o campionato 'e pallone. Certe cunviente addirittura prosperàvano ncopp'â vénnita d''e bigliette pe assìstere a 'e esorcisme. Nun èrano maje assaje, a 'o stesso tiempo, 'e cunviente ca putévano vantà 'nu bbuono addiavolamento, e accussì chi ne teneva 'e mezze se metteva 'n viaggio 'a ogne parte d''o paese pe se ì a gustà 'o spettàculo d''o pùbbleco esorcismo 'e quacche mòneca addiavolata, oppure, si preferite 'o esprìmere differentemente, jévano a seguì 'n esorcismo 'n trasferta. Certe mòneche particolarmente àbbele dint'ô essere possedute d''o demonio addiventàvano vere e propie star, 'nu poco comme Cicciolina & Company oje. Me cercarrite: comme putesse 'na mòneca essere addiavolata 'n muodo cchiù o meno àbbile? Putesse, putesse. Oltre a offrì a 'e decine o centenare 'e spettature 'nu vario campionato d''e cchiù oscene jastemme 'e moda, 'na bbona posseduta, manovrata d''e demonie suoje, eseguiva a richiesta pure complesse piroette, sàvete murtale e ate nùmmere 'e varietà. 'O repertorio clàsseco comprendeva naturalmente sempe 'e cunvulsione cu sciuma â vocca, assaje ùtile pe evità 'e rispònnere a 'e dimanne trabocchetto. 'E sìntome d''a possessione accumminciàvano quacche vota spontaneamente, cchiù spisso direttamente 'nnescate d''o esorcista ca cerca 'e snidà 'e demonie silente.
Regista d''o esorcismo è defatte ll'esorcista, 'a cui sola presenza è defatte spisso sufficiente a dà 'o via a ll'invasamento.
'N stu sècolo ll'isteria (una d''e etichette aduperate pe se illùdere 'e capì ll'esatta natura 'e sti fenòmene) nun è cchiù assaje 'e moda. Fa tènue eccezione, ncopp'a 'e itàleche teleschermo, 'o regno 'e Ambra cu 'e neo-possedute soje. 'O demonio nun ce trase, ll'isteria 'nu poco sì, ammisso ca io e vuje s'intenne pe isteria 'a stessa cosa.
Ma ll'època d''a ossessione d''o diavulo, d''e cunviente addiavolate, d''a caccia a 'e janare, nun è luntana 'a nuje comme ce piace fa finta ca sia. Stu munno antico ma nun troppo, ca a nuje oje pare accussì ignorante e suprattutto accussì pazzo, sulo poche generazione fa pazzo nun pareva a chi 'o viveva, a chi vivènnolo allora comme fatto normale pare mò a nuje pazzo isso stesso. Ate pazzie sò credute normale oje, e nun sò meno periculose o letale. Dint'ô medioevo 'na minoranza era lùcida e ricanusceva pe pazzo chello ca oje pure a nuje pazzo pare. E pure mò, dint'â imperante pazzia mmiscata cu demenza, quaccheduno mantène 'a mente chiara e mò comme allora è 'nascutato. Comme tant'ate dint'ô munno e cchiù 'e tant'ate 'n Europa, 'a società italiana palesa, dint'ô comportamento 'e 'nzieme suo, dint'ô muodo suo 'e cuncepì tutto, dâ polìteca ô pallone, 'e medèseme tare ca affligèttero 'e pazze antenate noste e ca nuje ce cumpiacimmo 'e osservà cu ll'uocchio superiore 'e 'na presunta maturità. Càgnano 'e moda, ma 'e tare d''o penziero sò sempe 'e stesse.
Ecco 'nu bbuono piezzo ncopp'a chesto scritto 'a uno d''e cchiù lùcide penzature d''o vintèsemo sècolo, Aldous Huxley, (pigliato 'a I diavoli di Loudun):
«...vedimmo mò ca tutte 'e male d''a religgione pòzzono sciurì senza nisciuna fede dint'ô soprannaturale, ca materialiste cunvinte sò pronte a adorà 'e creazione malcustruite lloro comme si fòssero ll'assoluto, e ca sedicente umaniste perseguitarranno 'e avversarie lloro cu tutto 'o zelo 'e inquisiture intente ô sterminio 'e fedele 'e 'nu Satana personale e trascendente. Sìmmele scheme 'e comportamento sò anteriore e soppravvìvono a 'e credenze ca, 'n ogne dato mumento, pàreno 'e motivà. Poche perzone mò crédono dint'ô diavulo; ma assaje àmano se cumpurtà comme se cumpurtàvano 'e antenate lloro quanno 'o spireto maligno era 'na realtà indiscutìbbile comme 'a entità cuntraria soja. Pe scopo 'e giustificà 'a cunnotta lloro, lloro trasfurmàjeno 'e teurie lloro 'n dogme, 'e regolamiente lloro 'n prìncepe essenziale, 'e cape pulìtece lloro 'n dei e tutte 'e dissenziente 'n demonie 'ncarnate. Sta idolàtreca trasfurmazione d''o relativo dint'a ll'assoluto e d''o fin troppo umano dint'ô divino, rénne lloro possìbbile suddisfà 'e cchiù basse passiune cu 'a cuscienza pulita e dint'â certezza 'e agì p''o Màsseme Bene. E quanno 'e cunvinziune currente acquìstano, a vota lloro, 'na apparenza sciocca, ne sarrà inventata 'na nova serie, 'n muodo ca 'a immemoràbbile pazzia pòzza cuntinuà a rivestì 'a tradizionale màschera soja 'e legalità, 'e idealismo e 'e vera religgione.»
Tu, tu ca staje liggenno, si overamente certo o certa 'e nun fa parte 'e chìste, 'e chìste ca rènnono accussì squàllida 'a si no maravigliosa mente 'e ll'Essere Umano? Smaschera mò 'e dogme tuoje e cercate: "Tènono senzo?" Penza a chille ca odie, a 'e Cattive, e cercate: "Pecché lloro sò Cattive e io Bbuono/a?" Si nun te piglia manco 'nu dubbio, si 'a fede dint'a 'e Valore TUOJE è assoluta, faje parte 'e ll'umanità ca fa schifo. Ma nun te preoccupà. Nun te ne addonarraje maje. E chille comme a me te sarranno sempe antìpatece, o peggio.

Roberto Quaglia