‹ Innice d''o sito · Pàggina d''o museo · rebburto restaurato
Spartìllo:FacebookXWhatsAppTelegramEmail
Sproloquio italiano (Caro Maurizio Costanzo Show... lettera n.44)
lettera n.44
Italiano Latina Zeneise Napulitano Venesian Romanesco Sicilianu Bulgnais

Si ogne diente perduto fosse risarcuto 'a 'nu penziero, pe assaje gente chesto sarrìa 'n affare. Putarrìa accussì arrivà pure a 32 penziere dint'ô arco 'e 'na vita.

GIGI PICETTI

Abbasta ca essa se mette a alluccà 'n faccia a tutte 'a verità. Nisciuno ce crede e tutte 'a pígliano pe pazzo!

LUIGI PIRANDELLO
















SPROLOQUIO ITALIANO

Caro Maurizio Costanzo Show,

'O dottore d''e desiderie. 'O sproloquio abbilita 'a mente a trascènnere sé stessa. Case 'e casa nun sò cosa né cusì 'e chiesa. 'O famigerato "io" se riconfigura a ghiribizzo suo. Fluttuante damigelle se sfanciullízzano cu grazia implume. Ego logo meco e teco. Vago cu sguardo 'e mago ma nun ncopp'ô lago, luogo ca fa rima ma pe niente ce trase. Vago 'n muodo vago, comme sulamente se po' vagà. Vagà, niente strafà. Vagà pe evità 'e stà. Chi sta, nun vaga. Chi nun vaga, nun vive. Chi nun vive, nun vive. Chi nun vive, nun vive.
Sii dimènteco 'e chello ca te conforta sempe arricurdà. Evita oppure no 'e evità 'e novità ca dint'a 'e meandre tuoje pure se cèlano. 'A Novità è sempe 'na novità, o comunque ce assomiglia assaje. Assomiglià è già 'nu grave difetto, ma 'a perfezione è difetto ancora cchiù grave, pe cui è meglio assomiglià ca essere perfettamente quaccosa ca accussì nun assomiglia manco a sé stesso. Cela 'nu senzo, stu apparente periodo? Nun se voglia sapérlo pe certo! Cuncètte ca assomíglino a avé senzo sò male, ma sò meglio 'e cuncètte ca 'nu senzo ll'àbbiano e ll'àbbiano preciso e perfettamente. Pecché? Chi 'o sape. Nun se sape manco si è accussì. O altrimenti. Nun se sape niente. Se fa finta 'e sapé 'e nun fa finta 'e sapé. Nun se sape niente, manco ca nun se sape niente. Sapé 'e nun sapé niente è assaje zen, e ipòcrita, e stúpedo. È paradossale, 'n muodo banale. Sapé 'e gelato â fràvola è cchiù semplice e pure gustoso. Tutte vurrìano sapé 'e fràvola, primma o po' dint'â vita lloro, o dint'â vita 'e quaccheduno ca hanno 'ncuntrato. 'Nu sciocco diciarrìa ca ogne fràvola vurrìa primma o po' sapé 'e quaccheduno ca voglia sapé 'e essa. Simmo tutte sciocche, e allora dicímmolo, cu 'o gusto 'e chi nun avènno gusto 'e fràvola se placa cu tutte 'e guste ca pe caso sàutano ncopp'a 'e papille gustative d''a interfaccia percettiva propia. Scuprimmo tra ll'ato 'e essere 'o mero elenco cchiù o meno ordinato d''a infedele registrazione d''o magma 'e fenòmene percettive ca ce hanno riguardato. È 'na frase incompleta, comme tutte 'e frase, e vo' dìcere ben poco. Esístono frase ca vògliano dìcere ben assaje? Si 'e frase sò frase fatte nun vògliono dìcere niente ma 'o dìono 'n muodo assaje comprensìbbile e ben cundivisìbbile. Si 'e frase nun sò frase fatte vògliono dìcere fórzo 'e cchiù ma dicènnolo nun 'o dìono propiamente, o 'mméce sì. Ecco 'a indeterminazione, o fórzo no, ecco però quaccosa... o fórzo quacche cos'ato... è meglio 'na frase fatta oje ca 'na frase nun fatta dimane. O viceverza. Chiunque scèglia oppure no. Chiunque piglia vantaggio dâ personalíssema confusione soja pe generà 'a release successiva 'e sé stesso. Chiunque s'abbevera oppure no dâ rare fonte 'e confusione pura o comunque poco adulterata. 'A confusione po' essere chiammata caos. D''o Caos pe Caso nasce Cosa, dice uno d''e cchiù picettiane tra 'e Gigi Picetti ca dint'a 'e cosme esístono o esistarrìano. 'O caos è 'o rimescolamento d''e carte 'a juoco, è 'a riconfigurazione d''e archetipe. Chissà po' che vo' dìcere sta úrtema frase, ma sona tutta china 'e significato recòndeto, e 'o significato, specie chillo recòndeto, è 'a moneta 'e meglio corzo ô gran mercato d''a energia fattasi homo sapiens. Chi fuje 'a confusione fuje 'o principio ca ll'ha reso esistente, rinuncia ô juoco d''a evoluzione, qualunque cosa chesto pòzza, voglia o nun pòzza o nun voglia significà, oppure no, o 'mméce sì, almeno 'n parte.
Cristalle e pappavalle, poche 'e cristalle, avànzano pappavalle variopinte pe finta, comme tutte 'e pupazze. 'E pappavalle, pure otre o vacante 'e urina, danno 'o via a 'na frase ca nun sape comme proseguì. Frase ca nun prosèguono sò comme minivite troncate, appartènono â realtà e fa finta ca chesto nun sia è redìola manifestazione 'e bbassa umanità o auta animalità, o viceverza oppure no. Quante cchiù frase nàscono ca nun sàppano proseguì, tante cchiù frase miràbbele 'mméce súrgono e se manifèstano dint'ô único e 'a chillu mumento imitàbbile splendore lloro. Si tutta ll'umanità parlasse sempe e sulamente aduperanno ogne individuo a ogne frase sempe e sulamente frase ca maje nisciuno àbbia precedentemente proferuto, ll'umanità sarrìa 'na cosa diversa. Chesto è ben possìbbile, essènno ll'umanità poche miliarde 'e crane cu cuorpo allegato e 'e frase possìbbile eppure maje pronunziate miliune 'e miliarde e dico 'e cchiù esse sò ancora 'e cchiù e io dicette miliune 'e miliarde p''o cunvincente suono ca stu nùmmero tutto summato astratto possiede o a nuje spisso pare ca isso possieda. Brutta 'a vita fatta 'e frase astruse a fase, o quase, eh? 'A vita senza fase o cu poche 'e esse, cu fase ben definite etichettate DOC, etichette d''e cchiù e d''e cchiù d''e cchiù dint'ô presunto significato lloro cundivise, 'a vita accussì ve allieta, sì, pure si nun negate ca sia accussì accussì. Poche fase poco cunfuse nun ve confònnono e ve stútano, accussì ca d''o ardore perduto passate anne a ne arricurdà scioccamente ll'ardore. Nun è fórzo sciocco struggerse a arricurdà ll'ardore d''o ardore? È comme implodé a penzà a ll'ammore d''o ammore, a 'e sorde d''e sorde, a 'e paperon d''e paperune, a penzà 'e penzà... o 'mméce no? Penzate 'e penzà, po' penzate 'e penzà 'e penzà... Si site principiante procedite pe grade. Affruntate 'o primmo penziero vuosto poco â vota, pe nun ve slogà 'o cerviello. Primma miezo 'e isso, o ancora 'e meno. Quanno 'nu penziero pe 'ntero tenarrite, cu somma cautela abbinàteveme 'n ato, ca s'occupa d''o primmo. 'Nu penziero ca s'addona 'e 'n ato penziero. Po', dint'â folle escalation ca 'e bbuone folle ad arte spontaneamente apprènnono, adornate, secondo abbominèvole metàfora, ll'àrbero natalizio d''o essere vuosto ô munno cu barluccicante costellazione 'e penziere indipendente benché cunnesse, ognuno o quase testimone d''e ate e quacche vota pure 'e sé.
Niente comme 'o sproloquio autotematizzante ce surprende si a essere surprise nuje pe natura o pe scelta ce retruvammo incline. 'O sproloquio autotematizzante jarrìa 'nzignato a scola comme materia a sé, comme disciplina 'e palestra mentale, comme vaccino cuntra ogne fondamentalismo, comme profilassi 'e 'na vasta gamma 'e patologgie ca ccà e mò nun enumero pecché nun me vènono 'mmente e nun veco pecché avarrìa 'a me sfurzà cchiù 'e tanto - anze accussì sottometto â sovrana volontà 'e chiunque mò legge 'a 'a me suggerita opzione 'e accettà chello ca a stu punto tradisce 'e essere 'nu sottinteso còmpeto 'a fa a casa, accussì sottinteso ca evito senz'ato 'e 'o sovraintènnere dicènnolo.
Comunque, o addirittura dunque, pecché sotto sotto songo desto mò m'arresto, attesto ca nun v'arresto né ve desto si destate ancora nun site, e lesto m'appresto a mèttere fine a stu congesto fors'anche molesto ma onesto manifesto, pecché giammaje orchestro 'o sequestro vuosto, né v'infesto o tempesto cu 'o capestro mio. Songo 'nu poco mesto, e chesto detesto. 'A veglia mia mò volge ô vespro. Ma priesto, si 'o cerviello d''a mente nun svesto, me rimettarraggio 'n sesto, cu 'nu sulo gesto. Fine d''o testo.

Roberto Quaglia





Lassa 'nu Cummento.

Liegge 'e cummiente 'e ll'ate.

Me piace! Me piace! Me piace!

Innice d''e llettere.

Cupertina.

Ma chi è Roberto Quaglia?





'A òpera "Caro Maurizio Costanzo Show...", sana sana o 'n parte, po' essere liggiuta, scarcata ncopp'ô computer, stampata e cupiata senza lìmmete, sulo pe uso personale. Tutte 'e tèste e 'e illustrazione sò pruprietà 'e Roberto Quaglia e nun pòzzono essere aduperate sane sane o 'n parte senza permesso. 'O prugetto gràfeco e 'e cumpunente gràfeche 'e sti pàggine sò pruprietà riservata 'e Roberto Quaglia. 'A òpera "Caro Maurizio Costanzo Show...", sana sana o 'n parte, nun po' essere messa 'n vénnita a nisciun título senza permesso primma.
© 1994-2000 Roberto Quaglia.




















Spartìllo:FacebookXWhatsAppTelegramEmail