‹ Ìndice du situ · Casa du museu · riperto restauratu
Sparti:FacebookXWhatsAppTelegramEmail
Specializzazione, strata maestra de l'ignoranza (Caro Maurizio Costanzo Show... lettera n.48)
littera n.48

Parra de saggiu a n'ignorante e illu dicerà chi tieni pocu giudiziu.

EURIPIDE
















SPECIALIZZAZIONE, STRATA MAESTRA DE L'IGNORANZA

Caru Maurizio Costanzo Show,

simu intra l'epoca de i specializzazioni. Supra a quarsiasi cultu, religiosu o paganu, regna sovranu u cultu de i culti, u cultu da specializzazione.
A specializzazione è indispensabile intra na società assai cumplessa cumu chira de mo, na società industriale chi si tecnologicizza sempre cchiù de prescia. Ci su' sempre cchiù funzioni de incarnare, ppe fare funzionare a machina sempre cchiù cumplessa da società umana, e ogni funzione genera prima o pue una o cchiù sub-funzioni chi a vota loro si riproducerannu intra na ramificazione senza fine, armenu du puntu de vista nostru de mo. Ci vonnu specialisti sempre cchiù competenti a sapìre fare na parte sempre cchiù piccula de l'insieme de i cose de fare.
Chista cursa alla specializzazione sta cangiannu l'umanità assai de cchiù de quantu atri eventi l'hannu cangiata intra i seculi chi foru.
Tutti i istituzioni scolastiche perseguanu a produzione de individui specializzati intra quarche cosa, e chistu vò dicere chi iddi avarannu necessariamente de ignorare tuttu u restu. A regina de i mercanzie chi l'università 'mpara, intra a società nostra, è l'illusione de 'mparare quarche cosa de significativu. 'N verità 'mpara sulu quarche cosa de utile, quannu va bene. Mai o quasi quarche cosa de veramente significativu intra nu sensu cchiù largu.
U sapìre umanu cresce infatti ccu crescente crescita, si mi permittiti nu bisticciu verbale, a na velocità cchiù granne de chira chi servissa au farraginosu sistema universitariu ppe s'adeguare a i nove proprietà chi chistu sapìre assume. Intra i università 'mparanu docenti chi studiaru parecchi decenni arrìeti chiru chi ancora mo 'mparanu, e l'esplosiva crescita de i umane nozioni chi distingue chist'epoca de l'avventura umana renne prestu fatalmente obsolete, quannu no paleolitiche, i credenze culturali de chine, troppu 'mpegnatu a 'mparare 'n cattedra, s'è scurdatu de cuntinuare a 'mparare chiru chi de novu è statu custruitu supra u vecchiu.
I università su' dunque cchiù chi atru atroci palestre de conformismu, situate intru u passatu remotu du megliu mumentu culturale de mo, chi sfornanu ppe u cchiù idioti programmati ppe eseguire na piccula classe de funzioni cumplesse, cunvinti de s'avìre fattu na cultura, e dunque paradossalmente cchiù ignoranti de l'ignorante chi armenu a propria ignoranza un l'ignora. Cumu dissa Graciàn Y Morales, intru u famusu best seller sue "El Criticòn" quattru seculi fa: "U primu passu versu l'ignoranza è presumere de sapìre, e tanti sapissaru si un pensassaru de sapìre." E si un vi basta Graciàn Y Morales, chi dittu tra nue un tegnu a minima idea de chine sia, ci minu dintra Goethe, a quarcunu de nue cchiù familiare, chi 'nveci dissa (tra l'atru): "Nente è cchiù terribile de n'ignoranza attiva." Secunnu M. de Montaigne, 'nveci, "L'ignoranza chi si canusce, si giudica e si cunnanna un è n'ignoranza 'ntera: ppe essere tale, bisogna chi ignora se stessa.", e Gigi Picetti dice chi "Cchiù cresce a canuscenza collettiva cchiù si riduce chira individuale.", mentre Socrate, cchiù criptatamente sosteneva:

""
supra a quale cosa un sugnu cumpletamente d'accordu, cchiù chi atru pecchì nullu m'ha spiegatu u truccu de cumu si fa a u leggere.
I università custruiscianu i cosiddetti eruditi, i parti chi custituiscianu a Grande Macchina Del Sapere Umano. Chisti parti su' prugettate ppe diventare ingranaggi microscopici da Grande Macchina, e tali diventanu. A Grande Macchina è ceca, puru intra a crescente Mole & Complessità sua. Intra nulla de i università da Grande Macchina si persegue u sapìre ppe u sapìre, ppe custruire dunque ingranaggi (eruditi) chi esploranu e capiscianu u significatu de l'insieme de i ingranaggi. Faciteme l'esempiu de n'università chi sia n'eccezione, e iu vi dimostru chi siti in erroru, pecchì è propriu intra l'impostazione statica 'nveci de dinamica, burocratica, fondamentalmente conservatrice de quarsiasi istituzione universitaria chi i frontiere da vera istruzione tenanu u limite loro e u prugressu mentale si ferma o comunque rallenta.
Si quarcunu 'mpara a pensare, a scola o all'università, un è grazie ma a dispettu de l'insegnamenti chi riceve. Tranne formidabili eccezioni, ogni professore un 'mpara a pensare in sé, ma a pensare cumu sé.
Chista abitudine, de parte de chine 'mpara, de perpetuare i limiti sui, flagella dappertuttu ogni categoria scolastica. Intra i patetiche accademie d'arte un è l'arte chi si 'mpara, ma u scimmiottamentu de i preferenze stilistiche de chine 'mpara. Farsesca è l'omogeneità de i prodotti pittorici de l'allievi de n'accademica, "casualmente" in sintonia ccu i gusti de professori chi, cassannu chine si scosta de i stereotipi a iddi cari, accidanu automaticamente ogni potenziale artista autenticu.
Intra i tristi scole de recitazione de teatri stabili o instabili, l'aspiranti atturi venanu omogeneizzati finu a diventare tutti grottesche fotocopie de nu stessu stereotipu. I poverielli e i poverelle, spogliati de ogni individualità, vestuti sulu ccu u certificatu de atturi e de attrici, su' custritti ppe u restu da vita loro a parrare a lingua italiana ccu na dizione assurda, fora de l'usu cumune de quarsiasi italianu normale e anormale, chi renne fausu e insopportabile ogni gestu e parola loro, supra u palcu du teatru e supra a scena da vita. L'atture, cioè chiru chi s'è vutatu a trascendere a propria singulare personalità ppe n'acquistare na moltitudine, perde 'nveci puru a sua. Na frase sua sula, e chiunque capisce subitu chi illu è n'atture, cioè quarcunu chi ppe vulire fare finta de essere chine un è finisce 'nveci ppe parire sulu chiru chi è, e cioè n'atture. Chiru chi vulìa diventare atture ppe parire puru atri oltre a sé, finìu ppe un parire cchiù nullu, mancu se stessu, parennu 'nveci sempre e sulu intra ogni gestu sue n'atture e nente de cchiù.
Si tra i milioni de scole chi esistanu au munnu, una sula 'mparassa a capire e sviluppare arte e musica, a sviluppare talenti de atture e de buffune, a esplorare i misteri de i implicazioni filosofiche posti da fisica quantistica, a spogliare a ricerca ppe capire l'animu umanu de i preconcetti chi dappertuttu si professanu, a s'immergere intra i teorie da Relatività, de l'Informazione, du Caos, a s'agliuttire ogni letteratura chi veramente vale a pena de considerare, e a fare tutte chiste e atre cose valide 'nzèmmula, procedennu quannu serve ppe sintesi estreme, trascurannu inutili dettagli chi ci n'è dappertuttu troppa abbondanza, a sviluppare dunque a visione cchiù onnicomprensiva possibile de i meraviglie du munnu chi a Grande Macchina Del Sapere Umano già cuntene... ebbè, si ci fussa puru sulu na scola sula au munnu chi si proponissa o addirittura s'adoperassa a fare chistu, fussa già quarche cosa. Ma un c'è. Ci sarà.

Roberto Quaglia





Lassa nu Cummentu.

Leggi i cummenti de l'atri.

Mi piace! Mi piace! Mi piace!

Ìndice de i littere.

Copertina.

Ma chine è Roberto Quaglia?





L'opera "Caro Maurizio Costanzo Show...", 'n tuttu o 'n parte, pò essere letta, scaricata supra computer, stampata e copiata senza limiti, sulu ppe usu personale. Tutti i testi e l'illustrazioni su' proprietà de Roberto Quaglia e un pònnu essere usati 'n tuttu o 'n parte senza autorizzazione. U progettu graficu e i cumpunenti grafiche de chisti pagine su' proprietà riservata de Roberto Quaglia. L'opera "Caro Maurizio Costanzo Show...", 'n tuttu o 'n parte, un pò essere misa 'n vinnita a nullu titulu senza previa autorizzazione.
© 1994-2000 Roberto Quaglia.




















Sparti:FacebookXWhatsAppTelegramEmail