sicûr che "chèr Maurizio Costanzo Show" l'é pròpri un bèl titol... Un titol ch'al riverbêra interès in vatta a qualsîasi cåsa ai séppa scrétt såtta. Alåra al vål dîr che qualónqued putanè la dvänta interesànta s'l'é bän intitolè? Opûr... tótt l'é interesànt, al bâsta guardèrel con interès? (Fårsi par quasst una dòna incénta l'é in stèt interesànt? Parché tótt i la guèrden con interès a cauṡa dla så strâna panza?) Qualsîasi cåsa probâbilmänt l'é dègna d'interès, al bâsta savairegl dèr. Sé, sé. Ôlter che savair vàdder, biṡåggna savair pinsèr. Chi guèrda sänza pinsèr, an vadd brîṡa, al félma. L'é una telecâmera, un strumänt ed perceziån viṡîva an senziänt. Al dîṡ Gigi Picetti, ch'al osêrva al monitor dal computer mäntr a t scrîv: "...però drî ala telecâmera ai é una persåna ch'la päns e la âgéss, zerznänd con cûra i movimänt ed mâchina par registrèr quall ch'ai va."
Mo an s pardän brîṡa, chèr Maurizio Costanzo Show. Incû bän èter a t vói dîr. A t ò vést îr sîra in un bar, e tótt i t guardèven. A sån un påch żêluṡ. T entrèv tótti äli sîr in cà mî, iluminänd col cinescåpi la mî solitûdin, e a t cardêva tótt par mé. La ragiån la m diṡêva ch't andèv con tótt, a domizélli, mo al côr, vèć idealésta, al preferêva iludérs. Mo vàddret là, in chal bar, circondè da bèzer avinè ruttànt e turpiloquänt, al m à fât pròpri mèl. E int la mî mänt i s én scadnè pinsîr persecutårio-paranåich: a t ò vést a tó par tó con figûr sårdidi, con maniâzi, psicopâtich, cocainåman, torturatûr, andreåt, ultras e naziskin. Insåmma, t êr ed tótt. An zerznèv brîṡa, t at faṡêv zêrner. Da chiónqued at vléss. Mé a êra såul ón di tanti. Un infiniteṡimèl såttomultipli int l'amućè nazionèl dal share. In chal bar a m sån imbariaghè ed frizantén e vermouth, ṡbrodolàndum tótt. Dåp a sån gnó fòra a żigżaghänd, fumänd e piànżend. A i ò insultè an sò chi, però al pichèva såd. Lâzer e sanguinänt, a sån stè arcôlt in vatta al marciapî da un misionèri tossicåman, int al cui lèt a m sån dsdè l'indmàn, maleodorànt ed céppria e vòmit.
In cà an ai êra pió inción, a sån gnó fòra e a i ò vést lé vṡén di giardinétt. Astè in vatta a una banchén'na dal pèrch a contemplèva i oleànder e a pinsèva: "An é brîṡa tótt brótt, ai é ed méi." Stóff d'èser incumprensébbil anc a mé istàss, a zerchèva ed capîr äli oçólti ragiån dal mî ròz otimîṡum, nudränd a l'istàss tänp ignèr paserén con i minóschol framänt däli patatén'ni intascè int al bar, tra un bicîr e chl'èter, la sîra prémma, e frantumè durànt al mî pestâg̈.
E ecco asalîrum imâgini idiliâchi: té, Maurizio Costanzo Show, t entrèv a tèrda sîra in salòt rococò, tra ninnol, ciculatén e pendolén'ni, acôlt dai leggiâder rampåll dl'èlt proletariè. A sintêva susurét e gridolén ed gradimänt, ch'i s propaghèven dai żåven in fiåur ali nåni sfiuré, e datótt suréṡ e ûć lóster, tra twinning e chivas e caffarel sumesamänt degluté.
Al pâsa int al giardinétt un barbån ch'al rôba äli bréṡol ed patatén ai pâser, grufoländ guluṡamänt a gatón, e al pinsîr al vôla in èter låghi, trasformè dala tå trascendänt preṡänza interclassésta, e a t vadd int la spålia stambêrga d'una prolêfica famajja biṡognåuṡa. I infés cadänt e i vûlt emaciè... da chi én iluminè? Da chi, s'brîṡa da té, Maurizio Costanzo Show? A chi èter l'é conzintó al mirâcol? Té såul t unéss, té såul a tótt t at dè int la stàssa miṡûra!
E alåra l'angòssa dal mî spîrit la s é vôlta in serenitè, l'ambâsa dl'ânim la s é fâta consolaziån e la tanâlia dla żeluṡî l'à rilasè al mî côr dulänt. A i ò capé che la tå promécua preṡänza int äli nòt ed tótt l'é mesâg̈ ed sintîr comón, ed generåuṡ olocâust, d'amåur univerṡèl.
Adès a stâg méi, tant'l'é vaira ch'a i ò apêna lasè lé ed eṡprémmerum acsé. I efèt ed st'mî riequilébri i continuaràn par al rèst dla lêtra, t in î drî a adèret, a spêr. A t parlèva, prémma dal mî delîri ed żeluṡî (calmè), dal valåur ed ògni cåsa, s'cunziderè con la giósta dòṡa d'atenziån, interès e consapevolèza. Faṡän l'eṡénpi d'un fiåur. Té t pâs e an al guèrd gnanc. Magâri t al calpèst parché ai n é tanti. Opûr t in cumpr dal fiorèr i cadâver rezîṡ, ancåura gucolänt ed lénfa e legè in un mâz, al scåp ed tgnîret bôna la dòna.
Un'ètra vôlta invêzi t at tråv a ozièr straviacè in vatta a un prè, e l'ûć at câsca in vatta a una margarîta. Sta vôlta t l'osêrv da vṡén e t scåvr un microcåṡum. Ai é i stâm, i pistéll, äli fuión'ni e tótt chi crést e madòni ch'i t an spieghè a scåla fèr pèrt dal fiåur e ch'an sè pió cme i s ciâmen, mo i én, t i vadd e i t interèsen, t capéss ch'i én i årgan d'un èser vivänt e t at emoziån (s'an t î brîṡa dal tótt rincuionî, naturalmänt). T at emoziån e t päns che quall che té t ciâm ala så insapûta margarîta, al condûṡ una vétta orgânica compläsa e sesualmänt stravagànta, acupiàndes con i så sémili par interpåst animèl, scadnänd ògni-dé årgi aêri a bèṡ ed insèt consenziänt, de là dla morèl umèna e umèna-divîna.
E alåra at vén da pinsèr: parché una margarîta an på andèr al Maurizio Costanzo Show, e una pornostar sé?

Roberto Quaglia
Gigi Picetti