همانندِ فضای ذهنیِ هرکس، Astounding Quagliaspace بازتابی یگانه از کیهان است، کیهان بیرونِ ذهنِ کسی هرچه باشد. سفر در فضای کوالیا کمی مانندِ واردشدن به تماس با خودِ روبرتو کوالیا است، روبرتو کوالیا بیرونِ خود هرچه باشد. آنچه در فضای کوالیا می‌یابی به خانوادهٔ بزرگِ ردپاهای کوالیاتعلق دارد، یعنی آنچه می‌ماند آنگاه که کسی به نامِ کوالیا هست بی‌آنکه از آن رازی بسازد که به کاری نمی‌آید. جهانِ مجازی‌ای که گمان می‌کنی در همین لحظه در آن هستی (آیا متقاعد شده‌ای که «در اینترنت هستی»؟)، که می‌کوشد تو را به درونِ نمایشگری بکشد که چشمانت از پیش در آن گم شده‌اند، تنها یکی از کم‌رنگ‌ترین و بی‌اهمیت‌ترین گستره‌های آن یگانه، راستین، پهناور، کامل و پیچیده است Astounding Quagliaspace که خودِ روبرتو کوالیا در ذهنش آفرید، چنان‌که ذهنش بتواند روبرتو کوالیا را بیافریند. ترفندی که کار می‌کند و پایدار است. معجزهٔ آفرینشِ خود از هیچ، و بیش از همه بازآفرینیِ خود از هویتِ پیشین، فرسوده و رهاشده. نوشِ جان.

…تصمیم گرفته بود برای همیشه زندگی کند، یا در راهش بمیرد.
(جوزف هلر)

روبرتو کوالیا، عکس از کنستانتین کراسنوبایف، مسکو، ۲۰۰۶

>> ویدئوهای بیشتر <<