
 |
BAE PENSAMENTU
Caru Maurizio Costanzo Show,
ti rendes contu chi ses virtualmente immortale? Naro "virtualmente" pro no la fà ghere tropu a foras de su tema. Ma totu su chi in tie sutzedit no iscumparit sutzedende, comente sutzedit a sos fenòmenos clà ssicos. Onni istante de sa manifestatzione tua est fidelmente cunservadu cun sa procedura mà gica de sa videoregistratzione, e no est interradu in su passadu. Nudda nos bietat de pensare chi tra tzertos millènnios sas immà gines e sos discursos de sos cales consistit siant esibidos in unu museu eletrònicu de su venidore... (ite cheret nà rrere unu museu eletrònicu? su chi apo iscritu est una banalidade immane; s'eletrònica est atuale oe comente su motore a bapore lu fiat in su sèculu passadu; tra migiaras de annos...) ...o prus a prestu, in unu museu mentale, cale si siat cosa custa imbentzione at a pòdere èssere. Nudda nos bietat difatis de immaginare chi in unu impretzisadu venidore totu su chi in su passadu est istadu iscritu, cantadu, sonadu, rendidu in immà gine, potzat èssere diretamente atzessìbile a sa mente de ognunu mediante su solu esertzìtziu de s'intentzione pròpia. In à teras parà ulas, mediante tècnicas pro nois atualmente inimmaginà biles (comente inimmaginà biles tzertamente fiant sas tècnicas informà ticas a sos abitantes de su medioevu), una persone at a pòdere "bìdere" diretamente in su cherbeddu suo cale si siat film siat mai istadu giradu, intèndere cale si siat cantone chie si siat apat mai cantadu, fintzas "bìvere", in modalidades a nois galu ignotas, avvenimentos sutzèdidos sèculos prima. Cantu so narende no est giai immoe nudda de tropu istraordinà riu, cando sos progressos in su isvilupu de sas tècnicas de realidade virtuale lassant presà gire s'inauguratzione de un'era de esistèntzia fintzas interamente fittìtzia giai pro s'inìtziu de su sèculu chi benit, est a nà rrere tra prus pagu de unu deghènniu. Proite in s'istòria umana sa realidade at semper iscavalcadu sa prus isfrenada de sas fantasias, si nde diat pòdere arguire chi cale si siat ipòtesi sa mente umana potzat immaginare pro su venidore de sa ispètzie nostra, prus chi no in totale contrastu cun sas prus evidentes de sas leges de natura, siat destinada no isceti a s'averare, ma a èssere fintzas iscavalcada dae sos eventos reales.
Est custu unu pensamentu a beru intrigante, caro Maurizio Costanzo Show. Isceti in custu sèculu ordas de iscritores s'entusiasmant a iscrìere de su chi su venidore at a oferire a s'umanidade. S'ingannaiant, in sos sèculos e in sos sèculos passados, totu sas persones prus dotas, mai previdende unu venidore sostantzialmente diversu de su presente issoro. S'ant a ingannare tando fintzas totu sos iscritores de fantasièntzia cuntemporà neos, e fintzas issos, comente sos predecessores issoro, pro difetu? Sas istòrias issoro giai de pro sese mirabolantes e incredìbiles, ant a èssere superadas dae una realidade galu prus allutzinante? Si sa lògica no est un'opinione, at a èssere gasi, fintzas si sa mente nostra s'oponet naturalmente a custa ipòtesi, no atzetende chi dae carchi parte (in custu casu in su "venidore") bi potzant èssere incògnitas chi issa no potzat tènnere suta su controllu suo.
Ses gasi virtualmente immortale, caro Maurizio Costanzo Show. Su chi in tie benit naradu at a torrare a sonare a carchi borta, inoghe e incue, in sas mentes de indivìduos chi ant galu de nà schere. Comente a nois arribant sas isfocadas e atzeleradas immà gines in biancu e nieddu de sos primos films de inìtziu sèculu, prenas de protagonistas chi dae longu tempus ant acabbadu de èssere, at a fà ghere una die tennura o à teras sensatziones a calicunu su fatu de si abbaidare sas bidimensionales sighidas de sas trasmissiones tuas, ascurtare sos personà gios chi ant bìvidu in tie revìvere cussas chi ant a aparire comente sas assurdas e superadas cunversatziones issoro.
B'at carchi cosa de suprannaturale in totu custu. Nudda chi in tie sutzedit iscumparit. "Verba volant" si naraiat una borta. Pro millènnios, sas parà ulas no ant lassadu tratzas. Ne sos gestos. Totu iscumpariat sutzedende. Dae immoe in susu, pro su chi ti riguardat, no at a èssere prus gasi. Onni parà ula bruta de sgarbi est abbarrada, torra-proponìbile a s'infinitu, giudicà bile e torra-giudicà bile finas a sa fine de sos tempos o de s'Òmine o de sos supportos in ue tue, Maurizio Costanzo Show, ses e as a èssere registradu. Onni manifestatzione de bellesa, in tie e in sa trasmissione tua, no est istada efìmera, esistit galu, e s'at a manifestare cando l'amus a torrare a giamare in su modu oportunu. Pro su momentu su modu oportunu est cussu de la torrare a mandare in onda, o si torrare a bìdere una casseta registrada. Una die, comente giai naradu, at a pòdere bastare sa sola intentzione pròpia. Si at a atzèdere a sos regordos audiovisivos coletivos cun isfortzos mentales à ffines a cussos chi nois normalmente giai onni die impreamus pro arregordare su chi ischimus. Pro cussu tempus, s'istrutzione at a èssere forsis completamente avulsa dae sos libros, chi in sa forma de oe comunque no ant a esistire prus. (Primu de totu proite no at a esistire prus sa carta. Sa carta benit difatis fata de sos à rbores e in su cursu de su sèculu chi benit s'Umanidade at a dare probabilmente fundu a sas ùrtimas riservas de forestas chi oe galu resistint e onni tipu de à rbore at a iscumpà rrere pro semper dae sa terra e cun issu sa carta. In segundu logu sa carta de sos libros atualmente esistentes si at a èssere spontaneamente descumposta, proite gasi faghet sa carta: isetat pro unu pagu chi calicunu la legat, posca discretamente si descumponet a pustis pagas chentinas de annos a su mà ssimu, iscumparende paris cun sas parà ulas suas inchilinas.) Sa cultura at a consìstere in sa capatzidade de agatare, in su ismesuradu database de totu su ischìbile digitalizadu (o sinono registradu), informatziones, immà gines e correlatziones de documentos. Su ischìbile digitalizadu (comente a mie immoe praghet lu giamare), at a èssere in unu tzertu sensu un'ambiente mentale, un'ambiente immensu e cumplessu. Sa diferèntzia tra s'ignorante e sa persone colta at a èssere dada dae sa megiore o peus acuisitzione de sas tècnicas netzessà rias a si districare intro. Sos prus intelligentes ant a imparare tècnicas prus cumplessas. At a èssere, cussa de sa cale immoe confusamente semus fantastichende, inevitabilmente una esistèntzia pretamente mentale. Custu no at a èssere comunque pro nudda una pèrdida. Cantu nos at a sutzèdere o nos at a pà rrere de nos sutzèdere, nos at a pà rrere a totu sos efetos reale e gasi de fatu lu at a èssere. Fintzas maladias e morte ant a èssere pro machìstia reales fintzas no essèndelu. Su chi su cherbeddu est firmamente cumbintu chi li est sutzedende, efetivamente li sutzedit, cumpresa sa morte (dura lex, sed lex psicosomaticae). Ma sos vantà gios de custa sotziedade mentale ventura ant a èssere eclatantes: s'èssere umanu at a trascèndere pro s'enèsima borta sos lìmites precedentes suos, mantenende sas passiones suas, sos vìtzios animales suos e taras genèticas incuadradas in unu nou sofisticatìssimu sistema chi in s'immaginatzione nostra immoe confusamente aparit comente impossìbile e misteriosu (comente impossìbile e misteriosu diat aparire su sistema de vida atuale nostru a s'Òmine Medievale), ma chi a sos Òmines e Fèminas de su venidore at a aparire simplemente - comente semper est istadu a pustis onni gradinu de isvilupu - normale, iscontadu, e fintzas noiosu. Caro Maurizio Costanzo Show, s'oratzione mia de oe cara a tie est acabbada. Torra a pònnere sos cuntzetos mios a sos pòsteros opuru nono e gasi siat.
Roberto Quaglia
S'òpera "Caro Maurizio Costanzo Show...", intrea o in parte, podet èssere lèghida, iscarrigada in su computer, imprentada e copiada chene lìmites, isceti pro impreu personale. Totu sos testos e sas illustratziones sunt propiedade de Roberto Quaglia e no podent èssere impreados intreos o in parte chene permissu. Su progetu grà ficu e sos cumponentes grà ficos de custas pà ginas sunt propiedade riservada de Roberto Quaglia. S'òpera "Caro Maurizio Costanzo Show...", intrea o in parte, no podet èssere posta in bèndida a perunu tìtulu chene permissu in antis.
© 1994-2000 Roberto Quaglia.
|