
 |
SU NÒMINE DE SA ROSA
Caru Maurizio Costanzo Show,
iscusa si dao su tìtulu a sa lìtera comente at fatu umbertoeco cun su libru suo, ma tantu cussu tìtulu no bi intràt nudda cun su libru suo gasi comente etotu no bi intrat nudda cun sa lìtera mia. Issu in sa sapièntzia sua e deo in s'ignoràntzia mia amus fatu sa matessi cosa.
Onni tantu chi mi ruet s'ogru subra tantas de cussas lìteras mias totu prenas de paràulas chi no cumprendo e frases chi cumprendo galu prus pagu de sas paràulas, penso chi bi cheret pròpiu chi carchi borta ti iscriat fintzas calicunu comente a mie, prus sìmplitze e fintzas sintzeru, a su nessi creo. Deo l'isco chi mi narant chi so pròpiu sa matessi persone chi iscriet fintzas totu cussas lìteras gasi imboligadas, e mi displaghet fintzas si so cuntentu. E si bidet beníssimu chi l'isco proite giai a s'incumintzu naro chi mi ruet s'ogru subra a sas mias lìteras, gasi si cumprendet chi deo isco chi sunt mias, o comunque lu cumprendo deo e custu mi bastat.
Apo lèghidu una borta subra sa carta de unu tzoccolatinu chi nois totus (sas persones) semus fintzas medas identidades totu in una borta o prus a prestu a giru. Tenet carchi cosa a chi fàghere cun sa psicoanàlisi, cussa sièntzia imbentada dae Froid. Pro mèritu de Froid deo tando isco chi carchi borta iscrio cosas totu imboligadas, cun fintzas sas paràulas difìtziles e sas frases galu de prus, e sas àteras bortas comente oe no arribo a cumprèndere una acca de su chi m'ammento chi apo iscritu deo etotu. Est bufu, a beru, caro Maurizio Costanzo Show?
Apo bidu in sa televisione unu bellu film chi si giamàt "I due mondi di Charlie", chi faeddàt de unu tontu chi li faghent una cura pro diventare sa persone prus intelligente de su mundu e issu la diventat a beru, ma a sa fine torrat tontu, e cando torrat tontu s'ammentat però chi fiat istadu intelligente, e fintzas si no cumprendet nudda de cussas paràulas e frases chi at iscritu cando fiat intelligente su fatu de èssere istadu intelligente li praghet su matessi fintzas immoe chi est tontu. Deo apo bidu su film, ma m'ammento chi sa persone chi so cando so intelligente (totu custu est istranu, a beru?) aiat fintzas lèghidu su libru, chi si giamàt e forsis si giamat galu "Fiori per Algernon". Si pro casu b'at calicunu intelligente chi leget li cunsìgio de lèghere su libru, pro totu sos àteros comente a mie est mègius abbaidare su film ca tantu s'istòria est sa matessi e andat fintzas a acabbare de su matessi modu. S'autore de su libru si giamat Daniel Keyes, lu naro proite in su show tuo s'usat a nàrrere sos nòmines de cussos chi iscrient sos bellos libros, e fintzas si deo no los apo lèghidos sos libros chi tue naras semper chi sunt bellos deo bi creo a beru chi sunt totus meda bellos proite m'at naradu su porteri meu chi si nde intendet.
Sa vida mia est bella, caro Maurizio Costanzo Show. So cuntentu de èssere sa persone chi so, e so cuntentu de èssere fintzas cussa chi no so. Ispero chi no so faghende cunfusione. Chèrgio nàrrere chi mi praghet fintzas chi carchi borta so intelligente (creo chi sos intelligentes sunt cussos chi faeddant cun sas paràulas totu difìtziles e sas frases galu de prus), proite so cumbintu chi èssere intelligente depet èssere una cosa bona. B'at però una cosa chi mi dat unu pagu de fastìdiu, in custu fatu de èssere intelligente a giru. Deo mi sento a mie etotu, naturalmente, e isco chi custu est giustu proite si unu no si sentit issu etotu in pràtica est maladu, creo chi fintzas inoghe b'at sa manedda de Froid. Bidu chi so intelligente a giru, e immoe no lu so, deo mi domando ite est chi sutzedit cun megus cando no so deo? Sa carta de su tzoccolatinu narat chi semus totus meda persones, custu l'apo cumpresu. E tando, cando deo no so a mie etotu proite so calicunu àteru (pro esempru s'intelligente), a inue ando a acabbare deo? (o su chi so immoe?) Custa cosa depo nàrrere chi mi dat unu pagu de fastìdiu. Ispero chi no pensedes chi so intelligente contra sa voluntade mia.
Carchi borta forsis so fintzas prus sìmplitze de oe, ma no l'isco. Chie ischit si cando so intelligente m'ammento chi deo so fintzas gasi comente immoe, o meda mègius (a faeddare umanamente), ma prus sìmplitze.
Cando so comente so immoe mi domando fintzas ite est chi cheret nàrrere èssere intelligente, esatamente. E si unu si istùdiat a mente totu sas paràulas difìtziles e fintzas sas frases chi si depent ischire pro èssere intelligente, a pustis cheret nàrrere chi gasi si est diventadu intelligente? Mi domando si mi domando custas domandas fintzas cando so intelligente, e si naturalmente m'arribat sa risposta bidu chi tando so intelligente. E mi domando si cando so intelligente mi domando si cando so comente immoe mi domando sa matessi domanda chi mi so domandadu. So meda tontigheddu, a beru?
Deo bi penso gasi meda chi ormai nde so seguru chi diant dèpere dare unu tzertificadu pro èssere intelligente. Est a nàrrere in pràtica chi si andat a s'anàgrafe e comente si domandat pro ischire sa data de nàschida pròpia e sa residèntzia e si unu est cojuadu e cussas cosas inie, si domandat fintzas si b'at s'intelligèntzia pròpia o nono. M'ant naradu chi in Amèrica lu faghent, ma inie sunt in antis in totu sas cosas. Diat èssere còmodu pro totus ischire si unu est intelligente o nono o forsis (est a beru: podet èssere chi unu podet èssere "forsis" intelligente, comente fintzas sas persones sena domo fissa no si ischit a inue bìvent, e tando dae carchi parte bìvent fintzas issos). Una persone chi andat a s'anàgrafe li domandat unu tzertificadu de intelligèntzia e gasi podet ischire esatamente si est intelligente de seguru, si lu est forsis o si no lu est. Diat èssere unu bellu progressu tzivile. Diant pòdere lu iscrìere fintzas subra sa carta de identidade. Totus podent bìdere deretu chi tèngio sos ogros e sos pilos marrones, fintzas sena lèghere subra sa carta de identidade "ogros: marrones", "pilos: marrones". Diat èssere prus còmodu si imbetzes de custas cosas macas b'aiat a dèpere èssere iscritu "intelligente: eja/nono/forsis" (naturalmente no totu sos tres impare si no semus a su puntu de andare a cabu).
Ma tando a mie ite est chi diant dèpere iscrìere subra sa carta de identidade? Deo isco chi no so intelligente, proite no so tontu, so isceti sìmplitze. Ma isco fintzas chi in àteras dies imbetzes lu so, semper pro curpa de Froid e de sas teorias suas. Tando ite est chi bi depent iscrìere subra custa carta? "Intelligente: unu pagu eja e unu pagu nono"? Ma no diat èssere a beru. Deo no so unu pagu intelligente e unu pagu nono. Est chi so meda persones, o a su nessi prus de una, comente Froid imparat. Una persone chi so isco chi est intelligente, un'àtera persone chi so (tra s'àteru pròpiu in custu momentu) isco chi no lu so (intelligente). Tando custu cheret nàrrere chi forsis tèngio bisòngiu de prus de una carta de identidade? Ma no est proibidu àere prus de una carta de identidade? No est obligatòriu a èssere isceti una persone? Creo pròpiu chi eja e tando so fora de sa lege, ma no lu fatzo aposta. E si mi aferrant mentras fatzo custu reatu, ite est chi mi faghent? E si aferrant sa persone chi deo so cando so intelligente? Deo penso chi est totu curpa de sa persone chi deo so cando so intelligente. Depiat pensàrebi issu a isòrvere custu trámbulu, bidu chi est pròpiu intelligente. Ite curpa nde tèngio deo, suba de totu a paragone de issu? Forsis, però, est pròpiu proite est intelligente chi depet semper pensare a carchi cosa àtera. Si issu pensat su chi penso deo, cheret nàrrere chi no est gasi intelligente. E tando chie nos sarvat? No bi cumprendo prus nudda. Calicunu mi podet agiuare?
Roberto Quaglia
S'òpera "Caro Maurizio Costanzo Show...", intrea o in parte, podet èssere lèghida, iscarrigada in su computer, imprentada e copiada chene lìmites, isceti pro impreu personale. Totu sos testos e sas illustratziones sunt propiedade de Roberto Quaglia e no podent èssere impreados intreos o in parte chene permissu. Su progetu gràficu e sos cumponentes gràficos de custas pàginas sunt propiedade riservada de Roberto Quaglia. S'òpera "Caro Maurizio Costanzo Show...", intrea o in parte, no podet èssere posta in bèndida a perunu tìtulu chene permissu in antis.
© 1994-2000 Roberto Quaglia.
|