deo mi bòrgio a tie, cun unu atitùdine simile a chie - in àteros tempos o in àteros logos - si bòrgit a sa divinidade, o a chie - in àteros tempos o in àteros logos - si bòrgit a su cunfessore o a su psicanalista o a su re o a su presidente o a su caputribù o a su partidu o a Satanassu. Mi bòrgio a tie proite, foras de sas definitziones prus craras, tue podes èssere bidu comente su mègius emblema de una entidade chi oramai no si nde podet fàghere a mancu in sa sotziedade italiana: sa Televisione.
Mi bòrgio gasi a tie dende a tie s'identidade chi prus mi cumbenit de ti dare. Apo a faeddare cun tegus faghende finta cun me etotu chi tue m'ascurtas, e su ischire chi no est gasi no m'at a dare fastìgiu, proite sa veridade isco benìssimu chi tue no ses su chi pro comodidade deo fatzo finta cun me etotu chi tue ses.
Caru Maurizio Costanzo Show, it'est chi ses, tando? Proite ses importante? Ma... ses importante? Bene, in Itàlia totus faeddant a s'ispissu de tie, e fintzas si sa semàntica est un'opinione, nde benit chi tue ses importante. It'est chi ses tando? Ses unu programma televisivu? Chene dùbbiu emmo. Diat èssere coraggiosu su lu negare. Ma ses a beru isceti unu programma televisivu? Si tue esseres a beru isceti unu programma televisivu, in Itàlia no si diat faeddare gasi meda de tie, e tue no diat èssere gasi importante. A pustis de totu, sa Televisione italiana (cun sos chentu programmas suos locales o natzionales) est pro su 99% prena de programmas televisivos chi no sunt su Maurizio Costanzo Show, sa vida vera de dontzunu de nois est teoricamente fata pro prus de su 99% de fatos chi no sunt televisivos, e fintzas gasi tue tenes unu logu de rilievu in sa mente de sa majoria de sos tzitadinos italianos, e devenis fintzas una entidade chi no si nde podet fàghere a mancu cando si pensat e si discutit subra medas e medas argumentos. It'est chi ses, duncas? Est su chi apo a chircare de iscobèrrere in custa lìtera mia, e mescamente in cussas chi ant a bènnere in sas dies e in sos meses chi benint, o mègius in sas àteras pàginas de custu cuntenidore.
Comente bides, caru Maurizio Costanzo Show, deo t'apo leadu comente sìmbulu pro faeddare cun me etotu, a su mancu fintzas a cando calicunu m'at a ascurtare. Podia betare custas paràulas a pustis de s'intestatzione "Caru Diàriu..." o a pustis de àere naradu unu mantra religiosu chi m'aberret a una esperièntzia màstica o a pustis de àere postu de acordu cun unu psicanalista su prètziu de sa prestatzione sua de istare a ascurtare su betu de sos pensamentos mìos.
Imbetzes apo seberadu a tie.
No est una casualidade. Est una detzisione chi no si podet evitare, essida de su cumprèndere sa modernidade tua a paragone de sas àteras categorias simbòlicas (Deus etc.), de su reconnòschere sa fortza simbòlica chi no si resistit chi tue as leadu impressa in su coro de sa sotziedade italiana.
Caru Maurizio Costanzo Show, tue no ses una persone, no ses Maurizio Costanzo (s'òmine chi t'at creadu e batiadu), no ses s'impiegadu o su funtzionàriu chi leghet custas lìteras a su Maurizio Costanzo Show cun su dovere de seberare, filtrare, betare a s'àliga. Ses sa Divinidade Moderna, su Totem de su Bighinadu, su Sacerdote de su Reale.
No cherent custas - sas mìas - èssere isceti paràulas mannas chi faghent efetu. In sas lìteras chi ant a bènnere, apo a andare a fundu in sos significados chi cussas tenent inserrados. Ma no lu apo a fàghere cun sa ponpa acadèmica de chie tenet sos tìtulos e sas càtedras chi li faghent lìtzita e dèpida sa mustra de ponpa acadèmica. No isco galu comente lu apo a fàghere, ma lu apo a fàghere a modu meu, cale si siat cosa custa frase cheret nàrrere. Segus a sas paràulas mìas b'est unu indivìduu chene tìtulos acadèmicos, chene istùdios sistemàticos, chene peruna intrada (pro no faeddare de integratzione) in sa sotziedade de su ischire, chene una mentalidade prena de tzertesas notzionìsticas, de dogmas religiosos o scientìficos. Fuo dae sa cunsolante pràtica de fàghere semper e isceti sos matessi sentèrios de sa mente, de s'innamorare de sas opiniones, chi siant de sos àteros o suas. Cun sas opiniones mi praghet isceti a fàghere s'amore a bellu a bellu, lassèndelas cando a sos ogros mìos parent betzas, tenende de fatu s'opinione (propiu gasi) chi sas opiniones raramente sunt carchi cosa de tzertamente vera, sinono las diant tzerriare "datos de fatu" e no opiniones, e sos òmines no si diant pònnere in gherra in sas a s'ispissu patèticas proas de fàghere bìnchere sas unas (de sòlitu suas) subra sas àteras (de sòlitu cussas de sos àteros).
It'est chi so deo tando?
So, primu de totu, sas paràulas chi sonant in sa mente de chie est leghende o est intendende lèghere custas rigas. So, segundu, sas imàgines chi calicunos de cussos chi sunt leghende custas rigas si sunt fatu o si sunt faghende de me. So, tertzu, sa summa de imàgines e ammentos e metàforas cun sa cale deo etotu fatzo ischire isceti a me etotu su chi deo so, so istadu in su passadu e mi diat praghere èssere sa die chi benit.
Tropu imbrogliadu? No mi imbròglies, caru Maurizio Costanzo Show, tue andas prus meda de sa semplitzidade chi fintzas ti pertocat, e no b'at nudda chi pertocat sas fadigas umanas chi tue no potzas tènnere in tegus e chi tue no as a tènnere. Su rolu tuo, mesu e mannu meda, est su destinu tuo.
In su momentu chi deo mi bòrgio a tie, tue giai mi tenes in tegus, caru Maurizio Costanzo Show, mi tenes fintzas si no as galu dadu a custu una pùblica boghe, imbio s'imàgine mia e sas paràulas mìas in totu sas domos italianas. Mi tenes proite deo so intradu in tegus cun custa lìtera, gasi comente su religiosu s'allaccat a su Deus suo cun sa pregadoria.
Immoe chi su nessu est postu, caru Maurizio Costanzo Show, arribo a sa fine de custa prima lìtera. Àteras medas ant a bènnere, una a sa die (vera o chi paret), fintzas a cando totu sos argumentos chi m'at a praghere de nàrrere no ant a èssere narados foras. Sa summa de sas lìteras at a fàghere unu libru. Die a pustis die ti imbio totu sas lìteras, e a sa fine ti imbio fintzas su libru. Pro bia vera e pro bia virtuale. Pro posta e pro Internet. Unu càrrigu de significados indiritzados a tie e, pro connoschèntzia, a s'umanidade.

Roberto Quaglia