mì me rivòlzo a tì, con 'n atezaménto analogo a chi - in âtri ténpi ò in âtri lêughi - o se rivòlze a-a divinitæ, ò a chi - in âtri ténpi ò in âtri lêughi - o se rivòlze a-o confessô ò a-o psicanalìsta ò a-o ré ò a-o prezidénte ò a-o capotrîbù ò a-o partîo ò a Satanàsso. Me rivòlzo a tì perché, a-o de là de definiçioìn ciù óvvie, ti pêu èse conscideròu o mêgio emblêma de 'n'entitæ òrmâi imprescindìbile inta societæ italiànn-a: a Televixón.
Me rivòlzo coscì a tì dàndote l'identitæ ch'a me fâ ciù còmodo dâte. Dialogheriò con tì fâzéndo con mì mæximo che ti m'ascôlti, e o savéi che no l'é coscì no me darâ fastîdio, perché in veitæ sò beníscimo che ti no t'ê quéllo che pe pratiçitæ mì fàsso con mì mæximo che ti séggi.
Câo Maurizio Costanzo Show, cöse t'ê, alôa? Perché t'ê inpurtànte? Ma... t'ê inpurtànte? Beh, in Itàlia tûtti pàrlan despésso de tì, e ànche se a semàntica a l'é 'n'opinión, ne vêgne che ti t'ê inpurtànte. Cöse t'ê alôa? T'ê 'n programma televixîvo? Sénsa dùbbio sci. O saiéiva ardîo negâlo. Ma t'ê pe davéi sôlo 'n programma televixîvo? Se ti fîsci pe davéi sôlo 'n programma televixîvo, in Itàlia no se parliéiva coscì tànto de tì, e ti no saiésci coscì inpurtànte. Dòppo tûtto, a Televixón italiànn-a (co-e seu çentanâ de programmi locâli ò nazionâli) a l'é pe o 99% chìnn-a de programmi televixîvi che no són o Maurizio Costanzo Show, a vìtta vêa de chécca de niâtri a l'é teòricaménte costituîa pe ciù do 99% da evénti che no són televixîvi, e tûttavîa ti òcûpi 'n pòsto de rilêvo inta ménte da magiorànsa di çitadìn italièn, e ti devégni adiritûa 'n'entitæ imprescindìbile quànde se pénsa e se descùte a propòxito de tànti argoménti. Cöse t'ê, dónca? O l'é quéllo che çercheriò de descrovî in questa mæ lettia, e sorviatùtto inte quélle che vegniàn inti giórni e inti méixi futûri, vêuo dî inte âtre pàgine de sto contegnitô.
Cómme ti vêi, câo Maurizio Costanzo Show, mì t'ò piggiòu cómme sìnbolo pe dialogâ con mì mæximo, a-o mànco fìnn-a a quànde quarchedùn o m'ascolterâ. Aviéiva posciûo desreugâ ste paròlle dòppo l'intestaçión "Câo Diârio..." ò dòppo avéi recitòu 'n mantra religiôzo ch'o m'arvîse a 'n'esperiénsa mìstica ò dòppo avéi patuîo con 'n psicanalìsta o prêxo da seu prestaçión de stâ a ascoltâ o desbrêuggio di mæ pensci.
Inveçe ò çernûo tì.
No l'é 'n câxo. O l'é 'na deciximón inevitàbile, nasciûa da-a conprenscion da teu modernitæ rispètto a-e âtre categorîe sinbòliche (Poæteèrno ecc.), da-o reconosciménto de l'irresistìbile valénsa sinbòlica che t'æ pigiòu in fùria in scîn da societæ italiànn-a.
Câo Maurizio Costanzo Show, tì no t'ê 'na persónna, no t'ê Maurizio Costanzo (l'umàn ch'o t'à creòu e batezòu), no t'ê l'inpiegòu ò o funçionârio ch'o léze ste lettie a-o Maurizio Costanzo Show co-o dovéi de çèrne, filtrâ, beutâ inta rûmenta. Ti t'ê a Divinitæ Modèrna, o Totem do Borgo, o Préve do Reâle.
No vêuan queste - e mæ - èse sôlo parolàsse gròsse ch'a fàssan efètto. Inte lettie che vegniàn, indagheriò a fóndo inti significâti ch'e contêgnan. Ma no ô faiò co-a ponpoxitæ acadèmica de chi o l'à i tîtoli e e cattedre ch'e ghe réndan léçito e dovorôzo l'ostentaçión de ponpoxitæ acadèmica. No sò ancón cómme ô faiò, ma ô faiò a mæ mòddo, quæ se sîa cösa sta fràze a vêugge dî. Derê a-e mæ paròlle gh'é 'n indivìdoo sénsa tîtoli acadèmici, sénsa stûddi sistemàtici, sénsa nisciùn inseriménto (pe no parlâ de integraçión) inta societæ do savéi, sénsa 'na mentalitæ chìnn-a de çertésse noçionìstiche, de dògmi religiôxi ò scientìfichi. Scàppo da-a confortànte pràtica de repercórre sénpre e sôlo i mæximi sentê mentâli, de inamoâse de-e opinioìn, segian e d'âtri ò e seu. Co-e opinioìn me piâxe sôlo flirtâ, abandonàndole quànde a-i mæ éuggi e me pàian vêge, nutréndo defæti l'opinión (pròpio coscì) che e opinioìn raraménte segian quarcösa de çertaménte autèntico, sednò saiéivan ciamæ "dæti de fæto" e no opinioìn, e i umàn no lotiéivan inti spésso patètichi tentatîvi de fâ prevalê e ùnn-e (de sòlito e seu) rispètto a-e âtre (de sòlito quélle di âtri).
Cöse són mì alôa?
Són, primma de tûtto, e paròlle ch'e rezêunan inta ménte de chi o stâ lezéndo ò sentìndo léze ste rîghe. Són, in secóndo lêugo, l'imàgine che quarchedùn de quélli che stàn lezéndo ste rîghe s'én fæti ò se stàn fâzéndo de mì. Són, in tèrso lêugo, a sómma de imàgini e remembrànse e metàfore co-a quæ mì mæximo comùnico sôlo a mì mæximo quéllo che mì són, són stæto in passòu e me piaxiéiva èse in futûro.
Tròppo conplicòu? No ti m'ingànni, câo Maurizio Costanzo Show, tì ti trascéndi a sénpliçitæ de cûi ti t'adòbbi, e no gh'é ninte de atinénte a-e atividæ umànn-e che tì no ti pòsci contegnî e che tì no ti conterâ. O teu rêuo, centrâle e imménso, o l'é o teu destìn.
Into moménto in cûi mì me rivòlzo a tì, tì ti me contêgni za, câo Maurizio Costanzo Show, ti me contêgni ànche sénsa avéi ancón dæto a questo pùbblica espresción, mandàndo a mæ imàgine e e mæ paròlle in tûtte e câze italiànn-e. Ti me contêgni perché mì són intròu in tì con questa lettia, scìmilmente a cómme o religiôzo o s'atàcca a-o seu Dîo co-a preghêa.
Òua che o nèsso o l'é stabilîo, câo Maurizio Costanzo Show, vàddo a-a fìn de questa primma lettia. Tànte âtre vegniàn, con cadénsa cotidiànn-a (vêa ò aparénte), fìnn-a a quànde tûtti i argoménti che me piaxiâ esprìmme no saiàn stæti tiæ feua. A sómma de-e lettie a costituiâ 'n lìbbro. Giórno dòppo giórno te mànderò tûtte e lettie, e a-a fìn te mànderò ascì o lìbbro. Pe vîa vêa e pe vîa virtoâle. Pe pòsta e pe Internet. 'N cârego de significâti indirisæ a tì e, pe conoscénsa, a l'umanitæ.

Roberto Quaglia