oggi nun sopportu li filòsofi. Li filòsofi di oggi. Accuminzai a li mal suppurtari ’n giovini età, pi l’apparenti inutilità dî argumenti cî quali tintàvanu di rènniri lu miu ciriveddu cchiù simìli ô loru. Ma a ddu tempu nun sapia, comu sacciu ora, ’n modu chiaru, precisu e enormi quali era esattamenti lu mustruusu erruri ntô quali iddi su’ fieri di cunduciri la sò vita.
C’èranu ’na vota li filòsofi. Iddi èranu la cýspidi dâ canuscenza ntâ sociità di cui èranu parti. Li filòsofi cuntinìvanu dintra di sé tuttu lu scìbbili notu, sapìvanu chiddu ca ogni filòsofu dû passatu avia pricèdentimenti saputu, e supra sta basi iddi purtàvanu avanti la ’ntera comprinsioni umana di n’àutru pocu. Iddi sapìvanu di fìsica comu di ètica, di biulugìa comu di murali e di astrofìsica. Iddi sapìvanu tuttu chiddu ca c’era di sapiri pirchì chiddu ca c’era di sapiri putia vìniri apprisu ’n n’arcu di tempu inferiuri a chiddu dâ durata di ’na vita umana. Ntô scuru dî scarni canuscenzi ca l’umanità faticusamenti sottraia â Ignuranza, iddi brillàvanu ntô eroicu gestu di addivintari la sprissioni dâ màssima sìntisi dî canuscenzi possedute dâ speci umana dû sò tempu.
Tuttu chistu fu, e cchiù nun è. Li últimi centu anni di storia umana hannu obnubilatu li fulguri di centinara di miliuni di anni di evuluzioni dâ vita supra la terra. Centinara di miliuni di anni di evuluzioni prima ca la vita marina arrinascissi a cunquistari li terri emersi, àutri centinara di miliuni pi cunquistari chidda forma di cui jamu tantu fieri, e ora, a menu di centu anni dâ ’mminzioni dâ elettricità ecco la vita cunquistari lu spaziu, arrivari â luna e cî sò artificiali propaggini chiamati sonde lu sistema sulari tuttu. Ecco la vita diffònnisi ô siliciu ntô fenòminu ca impropriamenti chiamamu ancora "informatica", ecco l’universu dî fenòmini e dî idei farisi riccu comu ’n tutta la storia dâ vita nun era statu mai. Ecco la storia dâ vita stissa emèrgiri dû limbu dâ ignuranza, ecco ’na umanità geocèntrica, antropocèntrica, egocèntrica illuminarisi di insospettabbili cuscienzi supra li maravigghi di chiddu ca chiamamu evuluzioni, pèrdisi ntê abissi di tempu ricavati dû s’interrugari supra lu significatu dû passatu, e spànniri la propria idea di spaziu versu cunfini siti a distanzi virtiginusi ma nun assurdi.
’N sta fýlgida esplusioni d’evuluzioni, ecco puru detriti fòssili â deriva, trattati cu ’na riverenza fòssili puru idda, quantu ridicýla. Ecco pi esempiu li filòsofi, tra li cchiù grotteschi manifistazioni di stu fòssili pateticumi, pirchì idealmenti prepposti â comprinsioni di chiddu ca ’mmeci manifistamenti si dimòstranu dû tuttu incapaci di capiri. Ntâ sò vetusta deriva, fànnu puru inconsapèvoli sciagurata esibbizioni dâ sò misera e uscèna cecità intillittuali.
Chiddi ca la sociità scioccamenti si diletta a chiamari filòsofi, nun su’ filòsofi. Hannu disimparatu la filusofìa siguennu nu corsu di laurea ’n filusofìa scadutu millenni fa, hannu incancrinutu la sò stolidità ’nsignannu a àutri chiddu ca appi sensu quannu li canuscenzi umani èranu accussì pochi di si putiri stivari ’n qualsiasi menti accittabbilmenti dutata. Hannu cunquistatu lu vèrtici dâ ridicolaggini cunvincennusi di essiri "filòsofi", cioè di sapiri accittabbilmenti scimmiottari li cuncetti ca ’n bui èpuchi d’ignuranza autèntici genii èbbiru la grandiosità - iddi, sì! l’èbbiru! - di cuncepiri. Chiddi ca la sociità oggi chiama filòsofi su’ ’n gèniri nudd’àutru ca stòrici dâ filusofìa - e la diffirenza è immani! Iddi nudd’àutru capìscinu oltri â umbra di chiddu ca sèculi fa genii ignuranti capìru. Iddi nenti sannu di chiddu ca di salienti ’n st’últimi dicenni l’umanità ha accuminzatu a pinsari.
Oggi, lu vero filòsofu nun perdi tempu a si prucurari lu tìtulu di filòsofu. Nun è cchiù comu ntê sèculi trascorsi, oggi c’è troppu di ’mparari! E c’è troppu di NUN ’mparari. Ecco la granni diffirenza, ca nuddu metti ’n evidenza. La ramificazioni dî scienzi e dî discipplini è tali, la moli dî ’nfurmazioni è tali, ca la vita umana è troppu breve pi apprènniri tuttu - ma nun sulu! La vita umana è puru troppu "lenta" rispettu ô incalzari dî novi canuscenzi! Puru vivennu ’n eternu, oggi, n’individuu nun putissi MAI teniri lu passu cû virulentu prulifirari dî novi canuscenzi, e annu doppu annu lu divariu tra chiddu ca iddu sapi e chiddu ca putissi sapiri aumintirìa cu prugrissioni esponenziali.
È ’na èpuca esaltanti, la nostra, cunsidirannula ntê giusti tèrmini. Â stupidità di cilibbrari cu’ si pregia di s’aviri incancrinutu supra nozioni ca èbbiru sensu sèculi fa, s’unisci la cecità stratègica di cu’ ’n quarchi modu ntâ urganizzazioni dû prugressu dû sapiri havi nu ruolu impurtanti. Vivemu ntâ ricenti èpuca dâ esaltazioni dâ spicializzazioni, dâ ricerca scientìfica applicativa, dâ ricerca dû sapiri finalizzata â pruduzioni di denaru. Ecco pirchì nun truvati cchiù veri filòsofi di nudda parti, cari mei, e si li truvati nun li ricanuscìti! Pirchì lu VERU filòsofu cuntimpuraneu nun ha persu troppu tempu ’n università omogeneizzanti, ’n spicializzazioni applicativi ca lu rènnanu lu màssimu espertu munniali di ’na subfunzioni di quarchi sub-sub-subprucidura pruduttiva. Lu VERU filòsofu nun ha persu ’na sustanziusa parti dâ propria vita a si masturbari la corteccia supra li morti prublemàtichi di chidd’ammassu di difýnti e atterrati genii ignuranti dâ etichetta DOC: "Platone". "Hegel". "Kant". Lu VERU filòsofu havi bisognu dâ sò vita pi assurbiri tutti li sconvolgenti impplicazioni dâ teurìa dâ Relatività, dâ Fisica Quantistica... ma nun sulu! Dâ teurìa dû Caos! Dâ teurìa dî Catàstrofi! Dû Olismu! Dî misteri dâ geumitrìa Frattali! Dî stupefacenti comprinsioni dâ Neurulugìa e dâ Psiculugìa! Dâ teurìa dâ Menti Bicamerali! ...ma nun sulu! Dî mirabbili ’mminzioni di cu’ la propria menti imploja a capiri lu prisenti immaginannu lu futuru, li scritturi di fantascienza! Dî prufunni rilazioni tra scienza e arti, tra geumitrìa, matimàtica e música! Lu VERU filòsofu oggi havi a ’mparari a evitari di s’ustinari supra lu apprindimentu di canuscenzi funziunalmenti útili, ma idealmenti irrilivanti. Lu VERU filòsofu havi a ’mparari a distingìri tra chiddu ca è di ’mparari e chiddu pi cui nun havi sensu ca iddu perda tempu. Lu VERU filòsofu havi a spaziari ’n tutti li campi dû odiernu scìbbili, e pirchì l’ammassu di ’nfurmazioni è mastodònticu e crisci sempri di cchiù sempri cchiù ’mpressa, iddu havi a ’mparari a trascurari li dettagghi, tutti li dettagghi irrilivanti, e dari forma dintra lu spaziu mintali ca córtiva ’n sé a ’na urganizzata custillazioni di sìtisi. La sìtisi di ogni campu di riflissioni havi a essiri plàstica e mai dogmàtica, suscèttibbili di essiri stravolta di nu mumentu a l’àutru, pirchì chisti su’ li attuali tempi dâ evuluzioni dû prugressu umanu. La suprema sìtisi di ’na Weltanschauung supiriuri vinirà accussì d’a sé, spuntaneamenti, comu spuntaneu è tuttu chiddu ca ’n ogni dovi di sempri surgi e succedi, pi quantu chistu significa quarchi cosa, pi quantu a certi piaci crèdiri diversamenti. Caro Maurizio Costanzo Show, mi dispiaci pi tia, comu mi dispiaci pi mia e pi l’Italia, ma ntâ trasmissioni ca tu si’ nun aju mai vistu e ascutatu nu VERU filòsofu. Eppuru ni esistinu. Ni aju canusciutu diversi. Ma mi l’aju avutu a jiri a circari, pirchì cuntrariamenti ê superstizioni, iddi nun ci l’hannu scrittu ’n fronti, nè supra quarchi certificatu prestampatu.
E pi tirminari cu adeguata facezia, ecco modesta ricetta ca mimetizza sìtumi a casacciu: Cacciati li cacciari e nun inalberati li alberuni!

Roberto Quaglia