oje nun sopporto 'e filòsofe. 'E filòsofe 'e oje. Accummenciaje a 'e mal supportà 'n giovine età, pe ll'apparente inutilità d''e argumiente cu 'e quale tentàvano 'e rénnere 'o cerviello mio cchiù sìmmele ô lloro. Ma a chillu tiempo nun sapeva, comme saccio mò, 'n muodo chiaro, preciso e enorme quale era esattamente 'o mostruoso errore dint'ô quale lloro sò fiere 'e cundurre 'a vita lloro.
Ce stévano 'na vota 'e filòsofe. Lloro èrano 'a cúpide d''a canuscenza dint'â società 'e cui èrano parte. 'E filòsofe cuntenèvano dint'a sé tutto 'o scìbbile noto, sapèvano chello ca ogne filòsofo d''o passato aveva precedentemente saputo, e ncopp'a sta base lloro purtàvano annanze 'a 'ntera comprensione umana 'e 'n ato poco. Lloro sapèvano 'e fìseca comme 'e èteca, 'e biologgia comme 'e morale e 'e astrofìseca. Lloro sapèvano tutto chello ca ce steva 'a sapé pecché chello ca ce steva 'a sapé puteva venì appriso 'n 'n arco 'e tiempo inferiore a chillo d''a durata 'e 'na vita umana. Dint'ô scuro d''e scarne canuscenze ca ll'umanità faticosamente sottraeva a ll'Ignoranza, lloro brillàvano dint'ô eroico gesto 'e addiventà 'a espressione d''a màsseme síntese d''e canuscenze possedute dâ specie umana d''o tiempo lloro.
Tutto chesto fuje, e cchiù nun è. Ll'úrteme ciento anne 'e storia umana hanno obnubilato 'e fulgore 'e centinara 'e miliune 'e anne 'e evoluzione d''a vita ncopp'â terra. Centinara 'e miliune 'e anne 'e evoluzione primma ca 'a vita marina riuscesse a cunquistà 'e terre emerze, ate centinara 'e miliune pe cunquistà chella forma 'e cui jammo tanto fiere, e mò, a meno 'e ciento anne dâ invenzione d''a elettricità ecco 'a vita cunquistà 'o spazio, arrivà â luna e cu 'e artificiale propaggine soje chiammate sonde 'o sistema solare tutto. Ecco 'a vita diffónnese ô silicio dint'ô fenòmeno ca impropiamente chiammammo ancora "informàteca", ecco 'o universo d''e fenòmene e d''e idee fàrse ricco comme 'n tutta 'a storia d''a vita nun era stato maje. Ecco 'a storia d''a vita stessa emèrgere d''o limbo d''a ignoranza, ecco 'na umanità geocèntreca, antropocèntreca, egocèntreca illuminàrse 'e insospettàbbele cuscienze ncopp'a 'e meraviglie 'e chello ca chiammammo evoluzione, pèrdese dint'a 'e abisse 'e tiempo ricavate d''o s'interrogà ncopp'ô significato d''o passato, e spànnere 'a idea propia 'e spazio verzo cunfine site a distanze vertiginose ma nun assurde.
'N sta fúlgida esplosione 'e evoluzione, ecco pure detrite fòssile â deriva, trattate cu 'na riverenza fòssile pure essa, quanto redìola. Ecco pe esempio 'e filòsofe, tra 'e cchiù grottesche manifestazione 'e stu fòssile pateticume, pecché idealmente preposte â comprensione 'e chello ca 'mméce manifestamente se dimòstrano d''o tutto incapace 'e capì. Dint'â vetusta deriva lloro, fanno pure inconsapèvole sciagurata esibizione d''a misera e oscena cecità intellettuale lloro.
Chille ca 'a società scioccamente se diletta a chiammà filòsofe, nun sò filòsofe. Hanno disimparato 'a filosofia seguènno 'nu corzo 'e laurea 'n filosofia scaduto millenne fa, hanno incancrenuto 'a stolidità lloro 'nzignanno a ate chello ca ebbe senzo quanno 'e canuscenze umane èrano accussì poche 'a se puté stivà 'n qualunque mente accettabbilmente dotata. Hanno cunquistato 'o vèrtece d''a ridicolaggine cunvincènnose 'e essere "filòsofe", ovèro 'e sapé accettabbilmente scimmiottà 'e cuncètte ca 'n buie època 'e ignoranza autèntece genie ebbero 'a grandiosità - lloro, sì! ll'ebbero! - 'e concepì. Chille ca 'a società oje chiamma filòsofe sò 'n genere niente ato ca stòrece d''a filosofia - e 'a differenza è immane! Lloro niente ato capíscono oltre a ll'ombra 'e chello ca sècule fa genie ignorante capèttero. Lloro niente sanno 'e chello ca 'e saliente 'n chist'úrteme decenne ll'umanità ha accummenciato a penzà.
Oje, 'o vero filòsofo nun perde tiempo a se procurà 'o título 'e filòsofo. Nun è cchiù comme dint'a 'e sècule trascorze, oje ce sta troppo 'a 'mparà! E ce sta troppo 'a NUN 'mparà. Ecco 'a granne differenza, ca nisciuno mette 'n evidenza. 'A ramificazione d''e scienze e d''e discipline è tale, 'a mole d''e informazione è tale, ca 'a vita umana è troppo breve pe apprènnere tutto - ma nun sulo! 'A vita umana è pure troppo "lenta" rispetto a ll'incalzà d''e nove canuscenze! Pure vivenno 'n eterno, oje, 'n individuo nun putarrìa MAJE tené 'o passo cu 'o virulento proliferà d''e nove canuscenze, e anno doppo anno 'o divario tra chello ca isso sape e chello ca putarrìa sapé aumentarrìa cu progressione esponenziale.
È 'na època esaltante, 'a nosta, considerànnola dint'a 'e giuste tèrmene. Â stupidità 'e celebrà chi se pregia 'e s'essere incancrenuto ncopp'a nozione ca ebbero senzo sècule fa, se unisce 'a cecità strateggeca 'e chi 'n quacche muodo dint'â organizzazione d''o progresso d''o sapé tène 'nu ruolo 'mpurtante. Vivimmo dint'â recente època d''a esaltazione d''a specializzazione, d''a ricerca scientífeca applicativa, d''a ricerca d''o sapé finalizzata â produzione 'e denaro. Ecco pecché nun truvate cchiù vere filòsofe 'a nisciuna parte, care mije, e si 'e truvate nun 'e ricanuscite! Pecché 'o VERO filòsofo cuntemporaneo nun ha perzo troppo tiempo 'n università omogeneizzante, 'n specializzazione applicative ca 'o rénnano 'o màsseme esperto munniale 'e 'na subfunzione 'e quacche sub-sub-subprocedura produttiva. 'O VERO filòsofo nun ha perzo 'na sostanziosa parte d''a vita propia a se masturbà 'a corteccia ncopp'a 'e morte problemàteche 'e chill'ammasso 'e defunte e atterrate genie ignorante dâ etichetta DOC: "Platone". "Hegel". "Kant". 'O VERO filòsofo tène bisogno d''a vita soja pe assorbì tutte 'e sconvolgente implicazione d''a teurìa d''a Relatività, d''a Físeca Quantísteca... ma nun sulo! D''a teurìa d''o Caos! D''a teurìa d''e Catàstrofe! D''o Olismo! D''e mistere d''a geometria Frattale! D''e stupefacente comprensione d''a Neurologgia e d''a Psicologgia! D''a teurìa d''a Mente Bicamerale! ...ma nun sulo! D''e miràbbele invenzione 'e chi 'a mente propia impiega a capì 'o presente immaginanno 'o futuro, 'e scritture 'e fantascienza! D''e prufonne relazione tra scienza e arte, tra geometria, matemàteca e múseca! 'O VERO filòsofo oje add'à 'mparà a evità 'e s'ostinà ncopp'ô apprendimento 'e canuscenze funzionalmente útile, ma idealmente irrilevante. 'O VERO filòsofo add'à 'mparà a distínguere tra chello ca è 'a 'mparà e chello pe cui nun tène senzo ca isso perde tiempo. 'O VERO filòsofo add'à spazià 'n tutte 'e campe d''o odierno scìbbile, e pecché ll'ammasso 'e informazione è mastodòntico e cresce sempe 'e cchiù sempe cchiù ampressa, isso add'à 'mparà a trascurà 'e dettaglie, tutte 'e dettaglie irrilevante, e dà forma dint'ô spazio mentale ca còrteva 'n sé a 'na organizzata costellazione 'e síntese. 'A síntese 'e ogne campo 'e riflessione add'à essere plàsteca e maje dogmàteca, suscettìbbile 'e essere stravolta 'a 'nu mumento a ll'ato, pecché chiste sò 'e attuale tiempe d''a evoluzione d''o progresso umano. 'A suprema síntese 'e 'na Weltanschauung superiore vènarrà accussì 'a sé, spontaneamente, comme spontaneo è tutto chello ca 'n ogne dove 'a sempe surge e succede, pe quanto chesto significa quaccosa, pe quanto a certe piace crédere differentemente. Caro Maurizio Costanzo Show, me dispiace pe te, comme me dispiace pe me e pe ll'Italia, ma dint'â trasmissione ca tu si nun aggio maje visto e ascutato 'nu VERO filòsofo. Eppure ne esístono. Ne aggio canusciute diverze. Ma me ll'aggio avuto 'a ì a cercà, pecché contrariamente a 'e superstizione, lloro nun ce ll'hanno scritto 'n fronte, né ncopp'a quacche certificato prestampato.
E pe terminà cu adeguata facezia, ecco modesta ricetta ca mimetizza síntome a casaccio: Cacciate 'e cacciare e nun inalberate 'e alberune!

Roberto Quaglia