mì són quéllo che són. Vêuo dî, scuzæ se no sò cómme spiegâvelo, ma mì són quéllo ch'o te scrîve tûtte ste lettie inteligénti, ànche se pe fortùnn-a pòsso bén vantâme de no èse lê. Mì sò che ô són perché l'anàgrafe a me ô garantìsce. Ma sò ascì che a â pénso a-a mainêa diferénte da cómme o dîxe de pensâla lê, epûre quànde me goàrdo a-o spêgio o còrpo e ascì a fàccia són pròpio i mæximi. A fàccia in efètti a càngia 'n pö inte l'espresción. Quànde són o mì mæximo de òua ò 'na fàccia ciù normâle e 'na espresción prinçipâle sôla, bèlla sénplice cómme se convêgne. Quànde són o mì mæximo inteligénte ò de-e espresctioìn, ascì in sce-a fàccia, che no capìsço e o l'é mêgio coscì. Cöse me interèssan, defæti? Mì sò ch'ghe són perché cogito ergo sum (saiò sénplice ma no són mìga cretìn). E sò ascì ch'gh'é lê, perché tûtto sommòu sémmo into mæximo còrpo, ànche se a tûrno. Són segûo che ascì lê o sa ch'ghe són mì insémme a lê into mæximo còrpo a tûrno, perché dòppotùtto l'inteligentón o l'é lê. Ma créddo ascì ch'o se vergógna de mì e alôa o no ô amettiâ mâi. Dovéi cêuglilo in sciô fæto quànde o seu còrpo o l'é adêuviòu da mì, filmâlo e dòppo fâghe notâ ch'o l'é lê, vêuo dî che coscì o no l'é mìga dòppo sénpre coscì inteligénte cómme ghe piâxe inveçe fâ védde de èse. E se o ve dîxe che quéllo into film o no l'é lê ma o seu fræ gemèllo handicappòu no ghe credéi! O l'é pròpio lê, sôlo che inti quélli moménti stàggo controllàndo mì o nòstro còrpo. Ghe â fàsso védde chi de niâtri dôi o l'é ciù lê mæximo de l'âtro!
Comùnque voéiva dî de no dâ a mente a-e belinæ ch'o v'à contòu inta seu ùrtima lettia. Questa stöia da ménte ch'a gh'à e dôe càmere a l'é 'na belinâ. Intànto o l'é assùrdo o fæto che a ménte a l'é 'n bilocâle. E dòppo, segóndo lê Dîo o l'é inte ùnn-a de ste dôe càmere e ògni tànto o çitòfona inte l'âtra pe dîghe cöse fâ. Ma cómme o fâ Dîo a stâ seròu inte 'na càmera (che dòppo tra l'âtro me dovéi spiegâ dôve o l'é ch'sta càmera a se ascónde into çervèllo pìnn-o de matêria gríxa) se cómme tûtti sàn Lê o l'é ubîquo?
Da-o seu discórso o ne tràtta cómme se niâtri sémmo de-e spêce de animâli ch'stémmo deventàndo umàn ma ch'ghe vêu ancón 'na mûggia de ténpo. Beh, animâle o saiâ lê, mì me sénto umaníscimo quæxi tûtti i giórni. Quànde recîto e mæ poexîe ch'scrîvo quànde me vêgne a tristézza me sénto tànto poêtico e sorviatùtto tantíscimo umàn. E quànde dîggo tûtte e mæ preghêe a Dîo me sénto pe davéi bón, e o pêu 'n animâle sentîse bón? No, dîggo mì, se me sénto bón o vêu dî ch'són umàn e ch'són ascì bón, sednò me sentiéiva cativo. Defæti, quànde pe sbàglio són cativo (no són perfètto), me sénto ascì cativo, e dòppo devo confessâme e o l'é giùsto ch'o l'é coscì. Dòppo che me confésso me sénto bón da nêuvo, e coscì se dòppo me ricàpita da nêuvo pe sbàglio de èse cativo, a cativêza a no se acùmola, e in generâle mì résto bón. E persónne cative cómme Hitler séntan de èse cative ma no se confèssan, coscì a cativêza a se acùmola e a-a fìn són costrétti a suicidâse, ò comùnque a finî a l'infèrno, cómme o l'é giùsto, pe fortùnn-a, ghe mancherîa âtro che dòppo ghe ê atrovémmo in paradîzo a tradiménto!
E dòppo cöse a l'é sta stöia che a televixón a ne mandiéiva in "trance"? Mì sto "trance" no sò mìga dôv'o l'é e no ghe són mâi stæto. Me ô regordiéiva, sednò! Mì goàrdo tantíscimo a televixón, perché o l'é o mæ hobby, e perché sénto ch'a me fâ bén. E no ò mâi vìsto o "trance". Goàrdo ascì i film picànti, o l'é vêo, quélli ch'afìtto e videocassétte perché lì ne fàn de tûtti i colôri, ma 'n pôvio Crìsto cómme mì ch'tûtte e dònne me dàn di tàlli cöse o dêve fâ, eh? O l'é tànto mêgio ch'me sodisfàsso da sôlo con 'na bèlla videocassétta picànte ch'inveçe me ne vàddo in gîro a violentâ e signorìnn-e pe bén, cómme dîxan a-a televixón. Ògni tànto, a sentî in televixón ch'gh'é coscì tànta génte ch'a strùppa me vêgne a tentaçión de fâlo ascì mì, ma ò puîa ch'no ghe reûsço a struppâ bén, ch'in sciô ciù bèllo dòppo o vêgne feua quéllo inteligénte ch'gh'é drénto de mì ch'dòppo o me dîxe: "Ou! Cöse ti fæ?! Ch'finìmmo tûtti dôi in prexón!"
No ò tànti amîxi, ànsi, mì no ne ò pròpio. Tûtti i amîxi ch'aviéiva inveçe ghe l'à quéll'âtro là ch'o l'é inteligénte drénto de mì ma ch'òua o se ne stâ cìtto. Ècco i vantàggi de l'inteligénsa. Te fàn portâ vîa i amîxi a-o tì mæximo ciù sénplice ch'ti gh'æ de drénto (ànche se òua mì són de feua e de drénto gh'é lê). Mì no gh'avò amîxi, ma co-a televixón o l'é cómme se inveçe ne són pìnn-o, de amîxi. Ê conóscio tûtti, da-o vêgio Pippo Baudo a-a bèlla e sinpàtica Ambra, e me pâ de conóscili coscì bén ch'se ê incóntro pe stràdda són quæxi convìnto ch'me conóscian ascì lô. A quàrchedùn ghe spuiéiva, cómme a quéllo Sgarbi ch'ghe spuiéivan tûtti quélli ch'a â péntan cómme mì. L'âtro mì mæximo o l'é inveçe de quélli ch'se fàn fregâ da-a seu parlantìnn-a e ô stàn ancón a sentî. Fantozzi dòppo o l'é cómme 'n barba pe mì. Mì l'ò incontròu 'na vòtta, ch'pe piggiâlo in gîro ô ciamâvan tûtti sciô Villaggio e lê o se conportâva cómme se ascì lê cómme mì o gh'à drénto de sénn-e ùn ciù inteligénte ch'ògni tànto ghe pîggia a màn e ascì o còrpo. Mì alôa a Fantozzi gh'ò strénto a màn, e dòppo 'n pö lê o m'à dîto "ciao roberto". Vìsto ch'alôa no són sôlo mì a conóscile quélle persónne famôze, ch'me pàian cómme mæ amîxi, ma ascì lô conóscian mì? 'Na vòtta ch'a Televixón a l'êa rótta són stæto mâ ascì mì. Pe tànti giórni ò rinonçiòu a-a mæ quòta de còrpo e ò lasciòu o comàndo a quéll'âtro inteligénte ch'gh'ò drénto. A lê ghe piâxe quànde no gh'é a televixón. Avéi capîo ch'ràssa de persónna o l'é? O no se vergógna manco? Segóndo mì a génte a goàrda tròppo pöco a televixón. O l'é dimostròu ch'chi a â goàrda de ciù o vîve mêgio perché o gh'à mêno preocupaçioìn. Mì te sugerìscio, câo Maurizio Costanzo Show, ch'tì t'arvi 'na canpàgna pe rénde oblïgatöia a televixón inte scêue. Se i figeu poéisan goardâ a televixón ascì inte scêue, e mì són segûo ch'in futûro ô faiàn perché a civiltæ pe fortùnn-a a avànsa, cresceriéivan tànto mêgio, deventàndo da adùlti pròpio tûtti cómme mì ma sénsa a sfortùnn-a de quéllo inteligénte drénto ch'te rónpe e scàtoe, ch'sénsa de lê drénto ch'te scòccia sénpre se poriéiva èse coscì cónténti...

Roberto Quaglia