• Est una sutzessione de 50 + 1 lìteras imbiadas pro via postale, una a una, cotidianamente, in busta cartàcea cun regulare franchibollu, a su Maurizio Costanzo Show .
• Est a totu sos efetos unu libru in sa cunfetzione e in su significadu traditzionale de su tèrmine, unu bonu libru de bene 62.400 paràulas.
• Est unu ammàssiu de eletrones bene impiantadu subra Internet, indefinidamente a disposìtzione de chiesisiat in su mundu chèrgiat lèghersi sas lìteras o su libru chi issu uguale est.

Hapo sas bonas resones meas, sa prima de sas cales est chi no bi sunt resones vàlidas pro sas cales dia àere de evitare de lu fàghere. Medas iscritores e editores creent, a pàrrere meu sena fundamentu, chi pònnere unu libru pròpiu subra Internet cumportat prus perìgulos che vantàgios. Sa tutela de sos diritos de autore, sa paranoia de subire plàgios, e suba de totu sa timòria chi nemos comporaret in libraria unu libru chi podet agatare a gratis subra Internet.

In veridade retèngio chi totu custos motivos siant cumpletamente sena fundamentu. Si tratat de credèntzias chi no tenent peruna resone de esìstere e chi luego ant a èssere iscopadas via, comente prima o poi acadessit a totu sos tabù chi ant pèrdidu su sensu. Precuntzetos obsoletos chi no ant a durare a longu, fintzas proite deo intendo isfatàrelos immediatamente. Sa commerciabilidade de unu libru no benit difatis pro nudda intacada dae sa missa "online" sua subra Internet. A chiesisiat unu libru interessat, pagu servit tenérelu in su computer pròpiu ue sa letura depet passare pro su monitor, sa cale cosa ti ruinat sos ogros oltre a èssere una fatzenda iscomodìssima.

Unu libru chi piaghet si lu cheret possedire fisicamente, pro si lu pòdere isfoliare cun còmodu in poltrona, a letu, in autobus o subra sa ispiàgia. Unu libru pigadu dae Internet, cuora no si lu chèrgiat lèghere subra su monitor (ruinèndesi sos ogros), si lu diat pòdere imprentare cun una imprentadora laser. Est tzertamente una solutzione vàlida (e addirittura pretziosa) pro sos casos in cui custu libru no esistat in libraria (e tando s'autore de seguru no perdet peruna vèndida). Imprentàreselu in domo diventat imbetzes una fatzenda prus a prestu scioca e antieconòmica si su libru in ogetu est cummertzializadu in libraria. Cun cussu chi costat s'inchiostru de una imprentadora laser, andàresi a comporare su libru in negòtziu o in edìcula no costat prus che imprentàreselu in domo, e a sa fine ti abbarrat in manu e in bibliotèca unu libru imbetzes de unu muntone de fògios isparghinados.

Superadu su logu comunu chi de unu libru in commèrtziu s'abbàsciant sas vèndidas si issu est integralmente presente fintzas subra Internet, bidimus sos vantàgios chi custa noa fatzenda cumportat:
Dae oje e pro totu su venidore immaginàbile, Internet fornit a chiesisiat sa possibilidade de dare prima una ograda a su libru chi si intendet comporare, pro bìdere si piaghet. Cantas bortas fintzas a immoe amus difatis comporadu a iscàtula serrada unu libru chi poi s'est reveladu unu "pacu"? Sa missa in lìnia subra Internet at a penalizare isceti - giustamente - sa vèndida de sos libros feos, promovende cussa de sos libros bellos.

In prus, su gradimentu de sos tzibernàutas at a èssere su paràmetru imprescindìbile pro cumprèndere si unu libru interessat a sos letores e in cale mesura, prima de istabilìrende sa publicatzione subra sa carta e relativa tiradura. Cantas bortas oje sos editores isbàlliant clamorosamente sa tiradura de sos volùmenes issoro, sopravalutende o sutovalutende unu tìtulu o s'àteru? In venidore (o mègius, a pàrtere dae immoe), s'editoria "online" at a favorire su traballu de seletzione de sos editores. Custu in prus at a cumportare su superamentu de s'odiernu, rituale, postulante e umiliante pellegrinàgiu de sos aspirantes autores a sa corte de sos mannos editores chi comunque in su 99% de sos casos mai ant a lèghere sos manuscritos issoro. Ant a èssere difatis sos editores a àere totu s'interessu de chircare subra Internet sos libros online chi apant riscossu in su tziberispàtziu unu tale successu dae rèndere cun tzertesa cunveniente e remunerativa fintzas sa publicatzione issoro subra sa carta e in libraria.

In prus, sa publicatzione de unu libru subra Internet podet giai in sé cumportare ritornos econòmicos. Vighet giai pro su software sa fòrmula de su "shareware". Issa podet aplicàresi fintzas a sa literadura online. Su pùblicu chi leghet est in bona parte cumpostu dae persones onoràbiles, mediamente in gradu de rispetare una ètica cundivisa. A custu argumentu, a cui immoe apo inoghe isceti acennadu, est concretamente dedicada sa pròssima pàgina.

Si in fine pro casu retenerezis de èssere acabados subra custas pàginas pro isballiu, essèndebos in partèntzia propostu de chircare calicunu àteru o carchi cos'àtera, no bos angustiedas tropu. S'errore est sa cuintessèntzia de s'evolutzione, sa crae de vòrtida de ogne progressu. Chircare est importante, ma cale si siat indivìduu de mesu sabidoria ischit chi a sa fine s'agatat semper carchi cosa de inaspetadu chi de sòlitu interessat prus de cantu si fiat chirchende. Comente narat Gigi Picetti, "Chie chircat agatat carchi cos'àtera". Custu est particolarmente a beru subra Internet, chi no a casu est un'ambiente a rapidìssima evolutzione. In prus, chiesisiat bois fiais eventualmente chirchende, inoghe l'azis idealmente agatadu. No est forsis su Maurizio Costanzo Show su beru e ùnicu Totem de su Vilàgiu Italianu? No est su Maurizio Costanzo Show su cuntenidore ideale de sos mitos modernos a sos cales totu sos dies in unu modu o in s'àteru nos riferimus, tantu chi bi los andamus a chircare fintzas subra Internet?

Pro nàrrerla a sa Negroponte, ogne die chi passat s'esistèntzia digitale de ognunu de nois diventat prus efetiva e foriera de efetos de s'esistèntzia materiale nosta.

Roberto Quaglia, 20 de Abrile 1997