ancheu no sopòrto i animalìsti. No ghe l'ò co-i animâli, ch'o segge bén capîo, che ànsi me piâxe védde e reconósce d'in gîro a mì inta ciù variegâ gàmma poscìbile. Chi no sopòrto, perché ragoardevolménte assùrdi inta seu osesción, són i animalìsti convìnti, i estremìsti animalìsti. Ma ancón ciù fastîdio me dàn i animalìsti moderæ, che poriéiscimo ciamâ i animalìsti qualunquìsti, che sottopòsti a quæ se sîa anàlixi lògica pàlezan de èse ancón ciù assùrdi, inta seu confûza poxiçión, di animalìsti estremìsti. Tànto pe comensâ, distingoémmo: Chi són i animalìsti estremìsti, e chi són i animalìsti qualunquìsti?
I perfètti animalìsti estremìsti se identìfican visceralménte con tûtti i animâli, da-o vixón a-o gàtto, da-a fòca mònega a-a sànzâa, da l'órso grizzly a-o tòtano. Cöse o significa che se identìfican con lô? O significa che atribuìscian a tûtti i animâli i seu sentiménti. No me piâxe èse acîzo, o dîxe l'animalìsta estremìsta, coscì o no piâxe manco a l'animâle. L'animalìsta estremìsta o no se cîba mâi de animâli mòrti (né vîvi), o no màssa a sànzâa ch'a stâ pe pónzilo, ma o se lìmita a descacciâla (se inveçe o â màssa, o l'é 'n animalìsta estremìsta inperfètto). O no béive o làtte de vàcca, perché coscì fâzéndo o ghe ô sotræ a-o vedéllo, o no màngia êuve, vêuo dî futûri póregin (quànde dòppo l'êuvo, cómme despésso o sucede, o l'é za fecondòu, o l'é a tûtti i efètti - tècnichi e morâli - 'n abòrto de galìnn-a), o no pòrta vixoìn, montoìn, giàcche scamosciæ, sciarpétte de cheugio, portafêugi de pèlle. L'animalìsta estremìsta o se identìfica con tûtte e fórme de vìtta animâle, ma no con quélle vegetâli, de cûi o se nûtre sénsa rimòrsci. Quàrche vòtta o no s'identìfica manco co-l'èsse umàn, soffréndo pe-a mòrte de 'n animâle assæ de ciù che pe quélla de 'n indivìdoo umàn.
L'animalìsta qualunquìsta, inveçe, o se identìfica visceralménte con tûtti i animâli de aspètto confórme a-i seu archetìpi interiôri. In âtre paròlle: o se identìfica inte 'n gàtto, 'n vixón, 'n cunìggio, 'n càn, ma no inte 'n ràtto, 'na mósca, 'na sèrpe, 'n verme. O se identìfica inte quélle pöche béstie che o câxo e a seleçión naturâle àn vorsûo mòlle e de aspètto gradévole pe l'éuggio umàn, ma no in tûtti i âtri animâli. L'animalìsta qualunquìsta o l'é fòrsci ùnn-a de-e màscime espresctioìn d'ipocrizîa che se pòssan descrîve, e conpletaménte delirànti e contradditöie són tûtte e seu argomentaçioìn. Ùnn-a de-e ciù tîpiche manifestaçioìn a l'é o seu avéighela a mòrte con chi o pòrta pelìcce de vixón. "Animâli vêgnan acîzi" o recîta o pîo animalìsta "pe podéine portâ a pelìccia! (Orôre!)", e o dîxe questo co-o patètico fervôre de chi o l'à apénn-a descovèrto che l'ægoa câda a l'é câda.
Se voéi castigâ 'n animalìsta qualunquìsta ch'o l'àbbie apénn-a dîto tâle sproloquio, çercæ in sce lê (ò éla) i brandélli de cadàvere d'animâle ch'o stâ quæxi de seguo portàndo sénsa manco pensâghe. Fæghe notâ cómme lê (ò éla) cinicaménte e sénsa veregóndia o pestoêla co-i seu pê (ciûsänti?) o cheugio de-e seu schèrpe, che o fû a pelàscia de 'n animâle ch'o vêgne mascòu açòcché lê (ò éla), òua a l'adêuvie pe caminâ sótta a-a ciêuva, inciapâ inti marciapê e pestâ e càcche de càn. Fæghe notâ quæ o fû l'identitæ do seu portafêugio ò borsétta de pèlle, pèlle che a fû de 'n animâle, acîzo açòcché lê (ò éla) o mettésse i seu dinæ inte 'n involùcro prestigiôzo ch'o l'àbbie odô de pèlle inveçe che de plàstica. Dimandæghe perché o no s'infervôra e o no se scandalîza con ugoâle fôga con chi o pòrta 'n giubòtto de pèlle, 'n "ciöo", 'n montón revèrso. Dimandæghe se lê (ò éla) o posséde tâli induménti into seu armàio, e into câxo o ê l'àbbie, se de questo o no se vergógne. E se o no se vergógna, perché doviéiva vergognâse chi o l'à 'na pelìccia de vixón? O l'à de seguo da vergognâse chi o l'àbbie 'na pelìccia de leopàrdo, perché o leopàrdo o stâ estingoéndose, e a cosídétta "biodiversitæ" a l'é 'na innegàbile richéssa do móndo ch'a andiéiva da niâtri sarvagoardâ inveçe che destrûta, cómme stémmo inveçe fâzéndo. Ma o vixón o no rîxega de estingoîse, o vêgne alevòu pe fâne pelìcce, o vêgne alevòu cómme i bêu, i montoìn, i pòlli vêgnan alevæ pe mangiâli e fâne de tûtto. Mìsso a-e strénte, l'animalìsta qualunquìsta, pe no amétte a seu ipocrizîa, o ve diâ: "Ma se i animâli vêgnan alevæ pe mangiâli, o no l'é immorâle..." Sémmo inta farneticaçión totâle. A pàrte o fæto che i vegetariàn dimóstran che sénsa cårne se pêu beníscimo vîve, e che coscì chi o màngia càrne o ô fâ perché ghe piâxe, e no perché o n'à bezéugno (pròpio cómme chi o àcata 'n vixón o ô fâ perché ghe piâxe, e no perché o n'à bezéugno), o no l'é quélla de mangiâli, inveçe che 'n'atenoànte, inveçe 'n'agravànte? Speçialménte se se conscìdera che mangiâ càrne o l'é tûtto fêua che obligatöio, esséndo l'èsse umàn onìvoro? O no l'é macàbro assascinâ 'n animâle a sàngoe câdo, 'n animâle ch'o l'à 'n çervèllo, 'na vìtta sessoâle, a-o scòpo de cibâse di seu cogioìn, da seu léngoa, do seu çervèllo, do seu cheu, do seu fìdego, di seu reugnoìn, do seu intestìn, di seu mùscoli, mastegàndoli a lóngo in bócca pe gòde do sò che quéllo cadàvere o ne dâ? O no l'é questo ascì ciù macàbro de chi de l'animâle mòrto o l'àmme portâ l'involùcro, vêuo dî a pelìccia? No nêgo che portâ a pèlle de mamìfero mòrto a pòsse èse 'n gèsto de cativo gùsto, pe 'n spìrito nòbile. Ma divorâne lussuriozaménte e interiôra o no ô pêu èse de mêno.
Pe demolî alôa definitivaménte l'incàuto animalìsta qualunquìsta che da seu ipocrizîa o l'à apénn-a çercòu de fâne 'n vànto a-i vòstri e sorviatùtto a-i seu éuggi, trafìzilo con 'na noçión banalíscima che pöchi sàn, perché a pöchi interèssa:
Da-e zenôge di bêu (mòrti e dezossæ) o vêgne cavâ 'na sostànsa ch'a vêgne adêuviâ pe fâ l'emulsción de-e pelìcole fotogràfiche.
O nâgo da lògica o l'é òrmâi strénto a-o còllo de l'animalìsta. Quànte vòtte o l'à fotografòu, quànte vòtte o l'à consumòu òsse de bêu assascinæ ascì pe permétte a lê (ò a éla) de fâ de-e fotografîe? Quànte fotografîe o l'à sgoaròu, sbaliàndo a méssa a fêugo? Quànte zenôge de bêu sacrificæ invàn, pe-o seu diletantésco gratûito dilèto?
O pâ ridìcolo. E o ô l'é, defæti. O l'é ridìcolo cómme o l'é ridìcolo che quarchedùn o se scandalîze perché 'na figétta a s'inbelìsce e a se scâda con 'na pelìccia. Se o vòstro interlocutô animalìsta o l'é inteligénte, dòppo quéllo che gh'aviéi fæto notâ o se renderâ cónto de quànto o l'é ridìcolo, e in sce questo o mediterâ. Se o no l'é inteligénte, o farfugierâ incoerénti giaculatöie animalìste, ch'e ve convinciàn, se vôtri séi inteligénti, de abandonâlo a-o ciù prèsto a-o vâcuo autoconfòrto di seu preconcètti.
Ti capìsci, câo Maurizio Costanzo Show, quæ o l'é o nòciolo do problêma de l'animalìsmo? O nòciolo o l'é che l'animalìsmo o se fónda in sce-a discriminaçión razìsta. I animalìsti se érgan a diféiza de-e ràsse "elètte" tra e spêce vivénti, segóndo criteri che someggian tànto a-o crêdo razìsta ch'o fû di nazìsti.
Ùnn-a de-e discriminaçioìn: NO TÛTTE E SPÊCE VIVÉNTI MÊRITAN O MÆXIMO RISPÈTTO. I animalìsti estremìsti "elézan" e spêce vivénti apartegnénti a-o sôlo móndo animâle. I Vegetâli vàddan a fâse frîze, cómme defæti o sucede inta cuxìnn-a cinéize. Sôlo perché i animâli són ciù scìmili a niâtri di vegetâli, vàn sarvagoardæ a despêto di segóndi. A tûtti i animalìsti estremìsti dîggo sôlo 'na cösa: tra 50 ò 100 ànni in sce-a tæra no existiâ che quàrche èrbo spèrso, no ciù gióngle, no ciù bòschi. O saiâ inveçe sénpre ciù pìnn-o de bêu, vixoìn, pòlli e montoìn. Sôlo se mâi vietésan, in tûtto o móndo, a pelìccia de vixón, o vixón, no ciù alevòu, o s'estingoiéiva inte 'n batibaléno. Pensæ a-o genocìdio di èrboi, ògni vòtta che laceræ 'n fêuggio de càrta, ògni vòtta che beutæ vîa dêxenn-e de chìli de giornâli apénn-a sbixigæ. Ma mì ô sò che me illûddo. No ghe penseréi, perché séi animalìsti.
Âtra discriminaçión: NO TÛTTI I ANIMÂLI VÀN PREZERVÆ: I insètti, pe ezénpio, morîsan tûtti o no saiéiva pöi mâ. Nisciùnn-a emoçión massàndo 'na mósca. Grandíscima pénn-a pe-o gàtto a-o quæ o mascarsón o tîa a côa. A discriminaçión razìsta a l'é spietâ. I animâli són "elètti" e mêritan de vîve se pe ezénpio casualménte prezéntan o ciù gràn nùmero di segoénti caràteri: Éuggi gréndi, tésta gròssa in rapòrto a-o còrpo, frónte aretondâ, mòlle pelùria, mèmbri cùrti, nâzo pìccolo e a l'insciù, ganàsse pafûe, orégge grénde, vôxe acûta.
Perché?
Perché tâli caraterìstiche, se ghe pensæ, són quélle pròprie de ògni figeu umàn. Ne piâxan i animâli inti quæ instintivaménte reconoscémmo i caràteri tîpichi di figeu pìccoli, inti quæ atrovémmo tûtte quélle caraterìstiche che ne fàn piaxéi i figeu pìccoli.
E quæ són i animâli ch'àn o ciù gràn nùmero de ste caraterìstiche? O gàtto, o càn, l'orsétto, o panda, ma ascì o canarìn e tànti öxelétti. No o verme, no a sèrpe, no o pésse. In pìnn-a analogîa a-i criteri nazìsti, i animalìsti aprêuvan ò tòlleran a mòrte di animâli conscideræ de ràssa inferiôre, e elézan a ràssa superiôre e coscì dégna de vîve i animâli che respóndan a determinæ requixîti estètichi.
Quarchedùn o obiétta che se vêu tutelâ i animâli dotæ de magiôre inteligénsa, coscì ciù in grâdo de conpréndce a mòrte che a lô se inflîze? Ipòcriti! Ùn di ciù inteligénti tra tûtti i mamìferi o l'é o ràtto, e cöse o l'à fæto l'animalìsta che pe-e mæ paròlle o s'indigna, cóntra i umàn stèrmini de ràtti? Quæ animalìsta o l'à dimandòu pâri drîti pe ràtti e vixoìn? Tra l'âtro o ràtto o prezénta tûtte quélle caraterìstiche estètiche ch'e ne doviéivan fâ 'n beniamìn de tûtti. Se dîxe ch'o l'é gròsso, ma o l'é ciù pìccolo de 'n gàtto. Se dîxe ch'o l'é agrescîvo, ma a l'é 'na bóxîa. I felìn són carnìvori, agrescîvi e crudêli, méntre rátti e ràtti són onìvori e paçìfichi. De seguo pêuan mòrde se quarchedùn o çèrca de massâli, ma cómme se pêu biazimâli? O ràtto o l'à tûtte e caraterìstiche pe piaxéi, tànto vêo che cartoìn animæ e fumétti pulluléan de eròi poxitîvi a fórma de rátti. Perché alôa o ràtto o no piâxe?
O no piâxe perché o no interprêta fìnn-a in fóndo o rêuo do "figeu da cocolâ", perché o no s'assogétta a-o domìnio de l'Òmmo. Tûtti i animâli no domèstichi són animâli incapâçi de assogetâse a-o domìnio de l'Òmmo, e pe questo l'Òmmo ê stèrmina e estìngoe. O ràtto o l'é particolarménte odiòu perché o no s'assogétta e a-o mæximo ténpo o no se làscia sterminâ e estingoî.
Chi o s'é mâi comòsso pe-a mòrte de 'na formîga? I formigæ són struttûe mistitôze e organizatíscime, cómme poriéivan comparî e nòstre çitæ a 'n gigantésco extraterèstre ch'o ne osservésse da l'érto. I sciençiâ concòrdan che e societæ de-e formîghe e de-e àbie són organìsmi che funçiónn-an a-a mainêa inteligénte, ma són coscì despæge da niâtri che no ghe capémmo ninte. E no someggian a 'n pìccolo figeu umàn, e coscì no ne comêuve a mòrte.
Câo Maurizio Costanzo Show, a vìtta a l'é 'na manifestaçión da matêria ch'a ne pâ affascinantíscima, perché ne fémmo pàrte, e a-o livèllo ciù érto, segóndo quélle che són e nòstre conoscénse de òua. Ma tûtti i valôri che assegnémmo són proieçioìn di nòstri archetìpi, di nòstri preconcètti, do nòstro pensâ pe categorîe. E tûtti i lìmiti da cosciénsa che émmo de quéllo ch'o existe e de quéllo ch'o vîve, són proporzionâli a-o spàçio mentâle de cûi disponémmo. I valôri assolûti són chimêre, e chi ê profèssa o ingànna lê e i âtri.
L'açión de proietâ i seu valôri umàn in sce quéllo che do móndo umàn o no l'é, a l'à 'n nómme preçîzo: Antropomorfìsmo.
I animalìsti són i perfètti goerê de l'antropomorfìsmo. No són i sôli, pûrtròppo. Ancheu émmo parlòu de lô. Chi sâ se s'én incasæ.

Roberto Quaglia