
 |
GENOVA
Caru Maurizio Costanzo Show,
parlamu oje de Genova. Un ni parla mai nullu, 'n Italia, e è nu peccatu, pecchì ci fussaru supra tantissimi cose de cattiveria sublime de dicere. Genova è na granne città, cchiù de Venezia, Firenze e Bologna. Patisce però de n'emarginazione cronica du proscenio de l'attenzione nazionale, emarginazione de cui su' curpevuli i genovesi stessi. I genovesi su' infatti veri e propri prìncipi de l'emarginazione, ma no da solita e tipica emarginazione de i cchiù poveri e derelitti, accussì diffusa 'n tutta l'Italia e 'n tuttu u munnu. Genova è maestra a emarginare i cittadini sui cchiù vivi. Ma no ppe cattiveria. Infatti, cchiù chi intra chiru chi s'è appena dittu, Genova è perfetta intru u gestu assurdu de emarginare puru se stessa du munnu. De i origini sue separata du restu da società du mare e de i munti, Genova si nn'è separata puru a livellu mentale (e cumu putìa essere diversamente?). Appoggiata cumu pochissime atre metropoli supra i colline affacciate supra u mare, offrennu accussì de se nu spettaculu unicu chi un vene mai a noia, situata 'n miezzu a una de i cchiù belle riviere du munnu, Genova è miracolosamente riuscita a evitare u 100% de i miliuni de turisti de tuttu u munnu chi senza fine si movanu lassannu arretu de se na scia de sordi e de benessere. A pusizione geografica de Genova è nu donu chi pochi atre città intru u munnu si putissaru vantare. U clima de 'nvernu è tra i cchiù miti d'Italia e de estate u cchiù ventilatu. Senza fare 'n passatu nente de clamorosamente sbagliatu o appena quarche cosella de giustu, Genova putissa mo essere a Miami d'Europa. Immaginati, immaginati na spiaggia chi va de Vesima a Nervi, interrotta sulu du cchiù granne portu turisticu du munnu, ccu centinara e centinara de alberghi ppe tutti i sacchette stracolmi tuttu l'annu de ricchissimi patruni de panfili e de turisti de l'Europa intera! Immaginati u centru storicu genovese, u cchiù granne d'Europa, chinu de turisti beati, 'ntasatu de gente chi vò spennere! Immaginati a città d'Agustu, chi brulica de umani gaudenti e spendaccioni no menu chi a Rimini! Nente fabbriche de Cornigliano 'n perdita de sordi e chi producianu sulu cancru! Au postu de iddi: nu luna park permanente affacciatu supra u mare, a nu passu da spiaggia!
D'Agustu a Genova un si trova nu negoziu apertu chi è unu.
A Ferragustu a città è morta, o 'n animazione sospesa. Accussì silenziosa de suggerire chi na bomba au neutrone l'ha sterilizzata da popolazione sua. Tutti i genovesi su' a spennere atrove, quannu fussa statu accussì facile fare 'n modu chi fussaru l'atri, i non-genovesi, a passare l'Agustu a Genova a spennere i risparmi de iddi.
De chine è a curpa?
Succede puru spissu chi n'individuu un è u curpevule du destinu sue. Un succede a stessa cosa ai populi. I populi su' responsabili du destinu propriu. I genovesi su' curpevuli de s'avìre sputtanatu l'eredità ambientale chi tenìanu a disposizione, lassannu chi addivintassa covu de marciume u centru storicu chi avissa appassionatu turisti de tuttu u munnu, lassannu i spiagge de iddi alla mercé de l'insediamentu de fabbriche chi un producianu sordi e chi producianu cancru, emarginannu sistematicamente chiunque facìa qualunque cosa cuscienziusa, e infine, perseverannu ancora intra a follia sua ceca e autolesionista.
Si campa male a Genova, oje cchiù de ajeri e menu de dumane, ogni angulu scuru è situ prediletto de i migliara si no decine de migliara de giuvani genovesi tossicomani.
Aduve ancora ci nn'è, l'intelligenza soffre, a Genova, alla vista de chista cecità strategica collettiva, intra a comprensione de i tare mentali orrende chi hannu purtatu Genova a na rovina tale au postu da prosperità radiosa chi i risorse sue eccezionali ci avissaru resu facilmente realizzabile.
È ppe chistu chi de Genova fuje e ha de fujìre chiunque intru l'archetipu du genovese un si ricanusce e un si vò rassegnare a si ricanuscere.
Su' fujuti 'n tanti. L'artisti, tutti. Oppuru hannu smisu de fare l'artisti. A Genova un sopravvive a longu nu cantautore, nu comicu (ppe citare i categorie de artisti chi "vanno per la maggiore"). Ma mancu nu scritture, nu pitture, nu regista teatrale, n'attore. Si a Parigi o a Venezia nu guagliune sona ppe strata ppe si guadagnare quarche sordu è n'artista 'n erba. Si u fa a Genova è n'accattune. Ppe quale motivu cantautori e comici genovesi su' mediamente i megliu d'Italia? Pecchì finu a quannu un hannu lassatu Genova hannu maceratu intra l'indifferenza generale, custritti du duluri propriu de un essere ppe nente cunsiderati a si migliorare e a si migliorare e a si migliorare, eternamente invanu, finu a quannu, lassata finalmente chista chiazza ceca, hannu pututu si misurare ccu chine, intru u restu d'Italia, avìa fattu parallelamente cose simili alle loro, ma ccu menu delusioni, menu frustrazioni e allura, menu crescita artistica.
Chiru chi aju appena dittu è ovviamente opinabile, ma chine u vò opinare m'avrà de spiegare, allura, a chi cosa è dovuta ppe esempiu a cosiddetta "scuola genovese" de i cantautori. Pozzu garantire chi un esiste nulla scola du genere. L'unica scola de Genova, chi custringe l'artista o u pensature a rinunciare o a migliorare, è l'Indifferenza. L'Indifferenza dettata no du snobismu, ma de l'Ottusità. Illa distrugge na menta originale oppuru a tempra.
Giranno ppe u munnu e 'ncuntrannu, cumu spissu succede, n'italianu, t'accorgi subitu si è nu genovese. U manna dall'uocchi. Oppuru, u capisci de chiru chi dall'uocchi un manna. I genovesi chi ancora su' vivi de intra, quannu giranu fora de i cunfini da segregazione genovese mannanu lampi inequivocabili dall'uocchi, bagliori de entusiasmu chi un si pò frenare a scuprire chi un tuttu allu munnu è ancora mortu. O 'nveci, si a caminare all'esteru su' i genovesi cchiù tipici, nu velu opacu de negghia satura u sguardu de iddi spentu ppe sempre, chi si un stai attentu subitu ti reinfetta ccu l'umure chi a Genova 'n ogni modu un pòi evitare de avìre.
U genovese è chiusu, cumu chiusa è sempre stata, geograficamente, a città sua. Chista chiusura, chista avarizia mentale, 'n passatu, fu de sicuru utile alla sopravvivenza. Oje, chi i cunfini geografici un su' cchiù ostaculu de comunicazione, si chiudere allu munnu un è cchiù strategia de sopravvivenza, ma de autoemarginazione e de estinzione. Genova sta agonizzannu, o forse è già morta, un sacciu, ma un vi la pigliati. (a metafora espressa un si guarda 'n vucca)
Roberto Quaglia
L'opera "Caro Maurizio Costanzo Show...", tutta o 'n parte, pò essere letta, scaricata supra u computer, stampata e copiata senza limiti, sulu ppe usu personale. Tutti i testi e i illustrazioni su' proprietà de Roberto Quaglia e un pònnu essere usati sani o 'n parte senza permissu. U progettu graficu e i componenti grafiche de chisti pàgine su' proprietà riservata de Roberto Quaglia. L'opera "Caro Maurizio Costanzo Show...", tutta o 'n parte, un pò essere misa 'n vinnita a nullu titulu senza permissu prima.
© 1994-2000 Roberto Quaglia.
|