in prinzépi l'êra al câos, acsé almänc as dîṡ o as é détt e fårsi as dirà sänper ed pió. E alåra, ch'al câos al séppa!
Rumûr ed fånd. Balbetî inintelligébbil. Frusî. Atribût dal câos, mo brîṡa ancåura câos. Féṡica indeterméstica, quant ed qué e ed là, quant quant i s lasaràn quantizèr e quand? Quèl l'é al fîl ch'al lêga i fîl, la metâfora ch'la dissôlv äli metâfor?
Che in prinzépi ai fóss al Vêrb a al san anc i ragazû. Mo prémma dal vêrb ai êra la spirèl, mâgica fårma da cui tótt as génera. L'argomänt al sårż ed par sé da un câos påch stâbil, ch'bèle al s dissôlv int l'autocostruziån d'una parvänza ed significhè cundivisébbil. La spirèl. La spirèl. La spirèl l'é la fårma dla nostra galâsia. La spirèl l'é la fårma d'una cunchéglia. La spirèl la sårż in ògni televiṡåur ed par sé quand a puntän una telecâmera impiè vêrs al ṡberlûṡ ch'al in trasmétt l'imâgin prodótta. La sårż acsé, dal gnínt, spontânia, perfèta int la så autoprodótta geometrî, dinâmica int la så parvänt rotaziån armånica. Inción la l'à creè. Äla la sårż da quall ch'a ciamän un efèt ed retroaziån tra la telecâmera e al monitor. Mo al fât ch'nuèter a la s ciâma acsé par gnínt la spiêga. La spirèl l'é una fårma geomêtrica impurtantéssima ch'mâi i s insêggnen a scòla, indóv i s dråghen la mänt con äli fótili coordinè di quadrè, di triàngol e däli så stópidi ipotenûṡ. Mâi un acèn però ala spirèl, fårma geomêtrica complèsa e inefâbil, orégin ed tótt quant ed complès a cgnoscän, nuèter comprais. Eh, sé, al nåster DNA, cla supêrba molêcola ch'la contén al nåster cådiz genêtich, ważvàira al progèt ed costruziån d'ògni ménima pèrt ed nuèter istàss, al gh à una fårma elicoidèl, pió sémil a una spirèl ch'a un quadrè pûr ért d'ipotenûṡ.
Mo parché intestardîres in vatta ala spirèl? D'acôrd che quèṡi inción al s é turmentè pió ed tant in vatta ai mistêri ed sta fårma acsé impurtànta, mo adès ch'a l avän menzionè a mutän al vêrs dal nåster ṡguèrd.
Ecco ed nåv quèlch acèn ed câos, cóna d'ògni favéla d'autêntica novitè. Fårzan al câos a acopièrs in vatta a sé, abandunän i significhè, significhän i abandón e abindolän aloc. Żåven a quall ch'ed giovièl bèle a sän sänza savair d'èser, zìngan al nonsäns col lapè pulpastrèl d'un dî sconès da chal zarvèl ch'da autêntich despota al s istîga a furnîregh brân ed significanza conclamè.
Inerpichéns só par la metâfora ch'con l'inerpichères la suggeréss significhè ch'an svilóparän ôlter, sprofondéns int la så surèla pió trésta e deprèsa, macinän rân e pan rafêrum da fêrum, pornopêrno d'aluzinè stabilitè metalågica, enucleän la parôla enucleèr sänza żontèr èter.
Ecco perbâch un sâch ed säns däns ch't päns un sâch mo at pèr un påch un pâch. Ṡvâch ed båca e ed laringe, côrd vochèli inclûṡi. Äli mûṡe äli én fûṡi, parål astrûṡi äli infinåccien quartîr mentèl e paramentèl. Al scavâza al så còl dala cavâza al scavezacòl, e chi al på biaṡimèr? Un Wagner ed magmer musicaler. Crêpes Moana & Mandingo, Pâna e Nutella, flambé con ghirigår ed ónt. Zarvî evaporè a iòṡa e a fòia an produṡen brîṡa nòia, mo a nòia i condûṡen. Sèlt ed mänt i schiûden viṡiån d'êon d'idê, opûr nå, mo intrinsecamänt sé cundé ed nå e ornè a fårsi.
Påver chi significhè al zêrca indóv significhè i latéten, réch chi significhè al alûzina int al medéṡm lågh, opûr påver al stàss pròpri indulgänd a tèl gèst, mo con minåur ârt.
Al règ al câos, o fårsi nå, al latéta par zêrt al progèt e l'emisfêro manzén al dôrum int al så zerebrântro endocrânich.
Putanegiamänt impudänt e impuné, parché t proségv in té istàss? Dmanda oziåuṡa, cme oziåuṡ l'é tótt al sublîme, sublîme eczèls e sublîme ínfim. L'åzi l'é al pèder ed tótti äli idê. S'as äli abortéss i scaturéssen i vézzi, abôrt d'idê. I vézzi, cålum ed tótt al potair cangiànt däli idê, mo mónch ed låuri. I vézzi an pålen èser viziåuṡ. I viziåuṡ invêzi i al én.
Odiåuṡ viziåuṡ e viziåuṡ noiåuṡ, tótt e dû neglèt e imperfèt. Métt ch'i gât i séppen mât, s't in fót t permétt ch'i cålin i sâch, an sò s'am spiêg mo a sò ch'an m spiêg e a al fâg apòsta, parché a i ò la fâza tòsta.
Bâsta. Chi al s impâsta apòsta con parål påsti a casâz al finéss malâz. An i la fâg. Mo a m cumpiâz ed quant a sån paiâz. A câz al sann fòra ed sé e ed mé, e diferänza an ai é. La rêma la fa rêma parché l'é in rêma. Mo an gh à brîṡa la mî stémma. As stémma ch'la rêma a l avéssen in zóca prémma, prémma dl'alba dal sann, e quasst a al savän col sann ed på, praticamänt adès. A l'alba dl'Òm as vivêva in réga e in rêma. Vestîg̈ ed tótti då, entitè strâmbi, äli permanen incû.
Volżän al chèp abandunänd la rêma o quall ch'rêma al pèr al så destén d'oblî. Un dé futûr la rêma la sparirà ala fén dai umàn discûrs e pinsîr, par sänper, cme al sparé al pîl dala nostra pèl e i spariràn i dént dal giudézzi e fårsi anc chi èter. Un dé futûr, fårsi anc luntàn, in chal spâzi metafårich ch'secånd nuèter l'é al tänp. Al capitarà quand i significhè ch'i s âgiten in nuèter i s saràn liberè di âbit sémmieschi e post-sémmieschi, e i vivràn par intîr dla så natûra metafårica, abandunänd, cme al sêrpent al abandåna la så pèl ṡmassa, l'antîga natûra formèl muṡical-rétmica.
Av é oscûr quant mé fén adès a i ò espràss? Sînten cuntént. L'é oscûr anc a mé o acsé a fénż ch'al séppa int al timåur ch'al séppa dabån malgrè ch'a mé al pèra brîṡa èserel.
Scusate, eh.

Roberto Quaglia