‹ Ìndice du situ · Casa du museu · riperto restauratu
Sparti:FacebookXWhatsAppTelegramEmail
Furmicaru Umanu (Caro Maurizio Costanzo Show... lettera n.26)
littera n.26

Na città aduve l'omini, parlannu de na vergine chi un u è cchiù, usanu l'espressione "averla data via", merita de essere rasa allu suolu.

KARL KRAUS









































FURMICARU UMANU

Caru Maurizio Costanzo Show,

ti renni cuntu chi qualunque cosa, pigliata de se, tene sensu sulu de manera limitata? Un c'è cosa chi un è prufunnamente parte de quarche atra cosa. Pigliamu na furmica. De tutti i parti a guardi è senza dubbiu na furmica. Nente de diversu de na furmica. Aduve a minti, illa farà sempre i funzioni sue de furmica. Eppuru, si un ti limiti a n'osservazione superficiale, na furmica un è sulu na furmica, ma puru na parte picculissima de nu furmicaru. Si tu pigli a furmica isolata, e a minti intra na stanza vacante, farà chiru chi facissa qualunque furmica chiusa intra na stanza vacante. Ma si pigli a furmica, e a minti intra nu furmicaru, farà quarche cosa de diversu de tanti de l'atre furmiche. Addivintannu parte de nu furmicaru, chi u vò o no a furmica piglia nu ruolu sue e na funzione sua, chi trascendanu l'attività sue primarie de furmica individuale, e chi a farà cumportare 'n modu utile all'economia du furmicaru cchiù chi a chira de se. A furmica un esiterà a sacrificare a vita sua stessa, si chistu sarrà de utilità au furmicaru. "Eroismu", 'n chistu casu, è nu cuncettu chi porta fora strata. Chiru chi agisce supra a furmica intru u furmicaru, semplicemente, è a forza putente de na necessità chi trascende i necessità da furmica singula: a necessità superiore du furmicaru.
Beh, tuttu chistu genere de cose succede puru ccu l'esseri umani.
Ppe quantu ni sforzamu de essere egoisti, i leggi un scritte du furmicaru sovrastanu l'esistenza nostra e a influenzanu ppe tutta a vita nostra.
Ma cumu è fattu u furmicaru umanu? Ci nn'è unu sulu? Ci nn'è cchiù de unu?
Ppe rispunnere a chista dumanna avimu de n'immaginare de vidire u furmicaru nostru da distanza cchiù granne pussibile. Allura saglimu supra nu space shuttle mentale e mintimuni 'n orbita, attornu a terra, e guardamu chista palla azzurra maestosa chi senza prescia gira e gira... è troppu maestosa, alluntanamuni nu pocu... Eccu, mo è cchiù picciula e senza pretese. Beh, eccuni ccà! Simu extraterrestri chi stannu guardannu chista pallina persa intru u cosmu cuperta de nu putiferiu de bestiulelle. Prima scuperta: u Gran Furmicaru Terrestre cumprenne tutti i bestie du munnu, e a maggior parte de l'individui (a uocchiu e cruce cchiù du 99%, cridu, si si levanu i batteri) su' 'nsetti. A parte l'esempiu de i furmiche, de l'insetti un ni nne frega nente e allura pigliamu 'n cunsiderazione sulu l'esseri umani. Facennu finta de un vidire tutti l'atri animali (e piante) chi ci su', eccu chi de luntanissimu, ccu uocchiu de extraterrestri, vidimu chista palla azzurra chi gira supra cui s'agitanu, senza sensu visibile, cinque miliardi abbondanti de puntini, ognunu de cui assai cunvintu de essere na persuna.
Eccu allura u Gran Furmicaru Umanu.
Avvicinamuni drasticamente, volannu attornu au globu a suli decimila metri de quota. Eccu chi u Gran Furmicaru Umanu si frammenta 'n migliara de subfurmicari, i città. N'avvicinamu ancora e sorvolamu na città a volu de elicotteru. U furmicaru un si frammenta cchiù 'n modu rilevante. I città su' allura i veri furmicari intra cui a maggior parte de nue campa. A dumanna è: quantu agisce u Furmicaru de cui simu parte supra chiru chi chiamamu u liberu arbitriu nostru? 'N quale misura simu schiavi de i esigenze superiori du Furmicaru nostru? Cumu agisce u Furmicaru versu de nue? Ma... agisce? E chi differenza c'è tra nu Furmicaru e n'atru (cioè tra dui nuclei urbani diversi?), ppe chiru chi riguarda l'azione sua versu de nue?
Introducimu na nozione de cui pocu e sempre a sprupositu si parla. Pare chi è statu dimustratu chi a telepatia esiste. Un u sapiavu? Un vi faciti però 'ngannare du preconcettu cchiù diffusu chi gira supra a telepatia, cioè chi illa è nu fenomenu de cui nue ni putimu o avimu de n'accorgere o puru chi si pò esercitare o sperimentare volontariamente. Tutte puttanate, mintitivilu bonu 'n capu. A telepatia s'ha de 'ntennere cumu "comunicazione a distanza tra dui o cchiù ciarvielli", ricordannuni chi ppe "comunicazione" un intennimu chi s'hannu ppe forza de fare discursi, ma chi semplicemente c'è nu flussu, ppe quantu picculu, de informazione. Ebbene, pare chi è pussibile misurare, intra nu ciarviellu, picculi modificazioni de l'attività elettrica quannu unu o cchiù atri individui umani (forniti de ciarviellu) si trovanu vicinu. Chistu vulissa dicere chi u ciarviellu umanu "s'accorge" si c'è n'atru ciarviellu umanu llà vicinu, puru si "nue", cuscientemente, un n'accorgimu de nente. Chistu vulissa dicere chi c'è nu scangiu de informazioni, puru si assai picculu, tra i dui ciarvielli, cioè nu vinculu telepaticu. U fattu chi un s'è ancora riusciti a spiegare cumu tecnicamente succedissa tuttu chistu, un annulla u fattu chi "tuttu chistu" succedissa. Un è de tuttu illecitu ipotizzare chi chisti nessi invisibili tra ciarvielli pònnu essere puru abbastanza intensi e agire puru a granne distanza. È assai spissu capitatu u casu de persune chi "sentanu", puru a granne distanza, a morte de nu caru parente. U soprannaturale un c'entra (pecchì ppe definizione u soprannaturale un esiste, e sulu nu scemu o n'ignorante pò cridere diversamente). C'entra eventualmente sulu a comunicazione a distanza tra ciarvielli. A telepatia. Chi de solitu restassa sutta a soglia nostra de cuscienza, fora de casi eccezionali, intra cui, ccu granne stupure, quarcunu si nn'accorge.
Pecchì ogni furmicaru tene caratteristiche e esigenze chi trascendanu a semplice somma de i caratteristiche e esigenze de i furmiche chi u cumpunanu, un mi pare azzardatu supporre chi puru ogni Furmicaru Umanu (ogni città) ha de avìre caratteristiche e esigenze chi hannu de trascendere a semplice somma de i caratteristiche e esigenze de i furmiche umane (i cittadini) chi u cumpunanu.
U fattu è chi mentre truvamu assai facile descrivere chisti fenomeni analizzannu nu furmicaru de furmiche (o 'n genere qualunque organismu complessu, chi u funzionamentu globale sue trascende a somma de i funzionamenti de i sub-organismi chi u cumpunanu), facimu fatiga a applicare i stessi ragionamenti validissimi au Furmicaru Umanu, cioè chiru sistema complessu intra cui simu nue a essere i sub-organismi chi u cumpunanu.
Troppu complicatu?
Tentamu allura de sartare a pede paru tutti i dissertazioni contestuali puru si interessantissime, degne de na sede cchiù ampia, e cuncentramuni supra l'uossu de chiru de cui mo si vulìa disquisire, dannu ppe acquisite i presunte premesse scientifiche de cui è statu appena datu sulu n'accennu fugace e minimale.
I città su' organismi vivi, chi stannu a nue cittadini cumu l'essere umanu sta alle cellule chi u cumpunanu. Ogni città è diversa de l'atre, cumu ognunu de nue è diversu de l'atri esseri umani. Ci su' tanti funzioni 'n comune. Ci su' diversità puru clamorose. Certi omini su' atletici e 'n salute perfetta, atri obesi e malaticci. Certi città su' chine de vita e 'n crescita cuntinua, atre su' malate e destinate alla rovina.
A città è fatta da mutua interazione (puru telepatica?) de tutti i ciarvielli umani chi intra d'illa si trovanu, ma cumu ogni organismu complessu, a città è cchiù da somma de iddi.
Ogni città tene i esigenze sue. I cittadini venanu usati da città ppe soddisfare i esigenze sue. Pecchì i città su' diverse una de l'atra, nue ni sentimu diversamente secunnu chi simu intra una o intra l'atra.
Ogni città tene cumu n'aura psichica propria, de cui si trasa a fare parte trasennu 'n città. Si ni nesce, evidentemente, niscennune.
I prublemi chi na città spissu ti carica 'ncuollu un su' tui. Su' da città. Si tu fuji, si lassi chira urbe, spissu i prublemi un ti seguanu, pecchì un eranu tui. U staccu pò essere puru clamorosu. Supra l'orlu du suicidiu intra na certa città, ti sarvi e rinasci jennu intra n'atru locu. Rinunci a essere l'ingranaggiu chi alla città era utile chi tu fussi, logorannuti e facennu scempiu de tia, ppe jire atrove a essere n'ingranaggiu cchiù adattu a chire chi ricanusci essere i peculiarità tue. Ppe n'atra persuna sarrà 'nveci u cuntrariu. Cuntentu de essere l'ingranaggiu chi alla città cunvene chi tu si', stai bonu aduve si', e stai male appena ti nne vai.
Ogni città tene n'identità sua, chi un campa intra l'edifici sui e intra i facce semplici de l'abitanti sui, ma intra l' atmosfera prodotta da mutua interazione de tuttu chiru chi abita a città, allura specialmente de l'esseri cosiddetti umani.
U stessu discursu e i stesse dinamiche valanu ovviamente ppe tutti i tipi de raggruppamenti umani. De i famiglie alle nazioni ai raggruppamenti de nazioni. Ma de chistu parleremu n'atra vota, oppuru no.
Tuttu chistu discursu era nu modu assai sofisticatu ppe arrivare alla dichiarazione arbitraria (ma no troppu) chi mentre Praga, ppe esempiu, è na città evidentemente bellissima aduve si sta mediamente bonu, Genova è na città evidentemente moribonda aduve si sta mediamente male.
Tuttu chistu è veru, o forse no, ma sunava bonu, oppuru no, e allura l'aju dittu o megliu l'aju scrittu.

Roberto Quaglia





Lassa nu Cummentu.

Leggi i cummenti de l'atri.

Mi piace! Mi piace! Mi piace!

Ìndice de i littere.

Copertina.

Ma chine è Roberto Quaglia?





L'opera "Caro Maurizio Costanzo Show...", tutta o 'n parte, pò essere letta, scaricata supra u computer, stampata e copiata senza limiti, sulu ppe usu personale. Tutti i testi e i illustrazioni su' proprietà de Roberto Quaglia e un pònnu essere usati sani o 'n parte senza permissu. U progettu graficu e i componenti grafiche de chisti pàgine su' proprietà riservata de Roberto Quaglia. L'opera "Caro Maurizio Costanzo Show...", tutta o 'n parte, un pò essere misa 'n vinnita a nullu titulu senza permissu prima.
© 1994-2000 Roberto Quaglia.




















Sparti:FacebookXWhatsAppTelegramEmail