
 |
VIVA L'ORRORE
Caru Maurizio Costanzo Show,
è de moda l'orrore, purché è ppe finta. Megliu si è reale, ma sempre ppe finta. Viva u raccapricciante, purché si tene a certezza chi è ppe finta. Ci si diverte a si spaventare davveru ppe cause verosimili, ma finte.
Ci si cala intra l'angoscia de nu film de l'orrore, aduve tutti i protagonisti venanu squartati ppe finta davveru. Ci si nutre de nu telegiornale chi ni vomita intra l'uocchi i scene de atri protagonisti, squartati chista vota davveru, ma ppe finta. I morti veri du telegiornale u su' ppe finta, infatti basta cangiare canale e iddi scumparianu, assolutamente e ppe sempre, de i vite nostre, aduve accussì scuprimu chi un eranu mai apparsi davveru, ma sulu ppe finta.
Ci si cala intra qualunque versione de orrore fintu ccu na passione chi l'omini quarchi vota chiamanu morbosa. 'N realtà è a passione de chine 'mpara l'orrore attraversu rappresentazioni sue irreali, ppe si mintere 'n gradu de l'affrontare megliu quannu mai illu si presentassa davanti a nue ccu u caricu sue spietatu de realtà effettiva. Ci s'allena all'orrore veru, chi ppe fortuna raramente ni tocca, immedesimannuni intru l'orrore fintu fintissimu de i film chini de mostri improbabili, e intra chiru veru, ma fintu ppe nue, de i telegiornali chini de mostri probabili.
Ma assistere a chisti rappresentazioni de orrori è tuttu sommatu n'eserciziu abbastanza passivu. Si 'mpara a vasciu livellu, pecchì tuttu chiru chi u teleschermu ni 'mpara è a vasciu livellu. Ppe capire megliu l'orrore, e essere pronti a l'affrontare quannu illu mai ni avissa de pigliare de mira, è cchiù utile usare l'immaginazione propria. 'N effetti, è sempre cchiù utile usare l'immaginazione propria 'nveci du televisore ppe 'mparare, capire, sentire, apprezzare o disprezzare quarche cosa. Ppe vaccinare se stessi de i rischi chi l'orrore veru porta, bisogna prima de tuttu un avìre paura de si l'immaginare. Si piglia soddisfazione de i film de l'orrore e de i telegiornali (chine un pigliassa soddisfazione un i guardassa, è ovviu) propriu pecchì iddi si mintanu au postu nostru intra a responsabilità de scegliere quali orrori immaginare. Affiora intra de nue cumu nu sensu de curpa, a immaginare de suli l'orrori chi un desideramu ppe a vita nostra e ppe chira de l'atri. È nu sensu de curpa fora de locu, dovutu au timure nostru chi immaginare n'orrore pò purtare a u cummettere, quannu è spissu 'nveci veru u cuntrariu.
Pigliamu allura 'n cunsiderazione l'idea de 'mpalare u gattu nostru de casa o u caniellu nostru. Poverelli, cumu suffrissaru. L'idea n'urta, e allura insistimu immaginannu u cuntrariu de chiru chi ni vene istintivu, cioè de ni mintere a ridere ccu prufunnu piacìre sadicu davanti allu tesoruccio nostru domesticu chi agonizza, e propriu quannu a commozione ni farìa smettere ci sputamu 'nveci 'n faccia, au poveru cucciolettu nostru chi accussì tantu n'ha sempre vulutu bene, strappannuci i pili unu a unu e dannu fuocu alla cuda sua 'mbevuta de alcol. È nu pinsieru pocu gentile. Ma si pò fare de megliu. Putimu immaginare nu regalu de compleannu de tuttu particulare ppe a cara nonna nostra, chi quannu eramu picciuli ni cuntava accussì bonu i favule, o ppe u nonnu nostru amatu. Ccu a scusa chi è u compleannu de iddi i ligamu a na seggia ppe jocu, e quannu s'aspettanu chi arriva u regalu ci iniettamu 'nveci a ripetizione acqua salata vuddente intru u nasu, no senza l'avìre prima accuratamente 'mbavagliati. Pue, quannu l'atmosfera s'è quadiata abbastanza facimu trasire 'n casa a banda picciula de pasturi stupraturi chi avimu reclutatu doppu longhe ricerche, individui temprati de anni de coiti ccu pecure e gaddrine, e quannu iddi si dunanu de fare ccu i poveri nonni nostri nue tenimu u bonu gustu de immortalare ogni dettagliu ccu a telecamera nostra picciula, facennu subitu doppu rividere all'estenuati nonni u filmatu de i prodezze de iddi involontarie, informannuli ppe correttezza chi ccu n'espediente tecnicu simu collegati ccu l'antenna condominiale supra a frequenza giusta, accussì chi tuttu u palazzu i sta mo ammirannu au postu de RAI UNO. Vulennu esagerare putissimu mintere i fotogrammi megliu supra u circuitu telematicu de INTERNET, mintennuli accussì a disposizione de vinti miliuni de utenti 'n tuttu u munnu. Ma a furia de esagerare l'orrore subitu si trasforma 'n umorismu nivuru, e un fa cchiù u stessu effettu.
Quarcunu si putrà scandalizzare, pensannu chi quarcun atru pò osare de pensare quarche cosa du genere. Si è ppe chistu pozzu osare de pensare ancora peggiu, ma un vulìa mo dimustrare quantu iu sugnu capace de m'immaginare de orribile. Vulìa mintere 'n evidenza u fattu chi immaginarsi de suli l'orrori è n'evoluzione rispettu au gestu de si guardare l'orrori intra nu film o intru u telegiornale. Ci si stupisce de l'orrori esibiti intra nu film de Dario Argento & Colleghi e ci si stupisce de l'orrori esibiti intra nu telegiornale ppe a mancanza de immaginazione chi tradimu a un n'immaginare ppe cuntu nostru chiru chi u regista du film ha 'nveci sapputu s'immaginare e chiru chi de ripugnante i giornalisti marpiuni su' riusciti a truvare 'n giru ppe a società.
L'orrore attira pecchì esiste e pecchì datu chi esiste bisogna si ni sapìre difendere. Un si canusce veramente finu a quannu un si 'ncontra. Ma ci s'avvicina a u canuscere osservannu l'esempi chi i film e i telegiornali ni dunanu, oppuru usannu l'immaginazione propria. Quantu cchiù ci si è avvicinati a u canuscere, tantu cchiù si è capaci de l'affrontare quannu illu ni toccassa direttamente. A chistu servanu i film de l'orrore, a violenza 'n tivù, e i telegiornali. A chistu serve, assai de cchiù, l'immaginazione, ppe chine a sa usare. Immaginare l'orribile, sapennu chi è orribile, 'n tutti i dettagli sui, ni duna nu bonu putenziale de difesa contra d'illu.
Roberto Quaglia
L'opera "Caro Maurizio Costanzo Show...", tutta o 'n parte, pò essere letta, scaricata supra u computer, stampata e copiata senza limiti, sulu ppe usu personale. Tutti i testi e i illustrazioni su' proprietà de Roberto Quaglia e un pònnu essere usati sani o 'n parte senza permissu. U progettu graficu e i componenti grafiche de chisti pàgine su' proprietà riservata de Roberto Quaglia. L'opera "Caro Maurizio Costanzo Show...", tutta o 'n parte, un pò essere misa 'n vinnita a nullu titulu senza permissu prima.
© 1994-2000 Roberto Quaglia.
|