facile est dicere praeconceptus habere malum esse, sed, scilicet, facile est dicere et satis et immo, in tali dicere - si volumus ad fundum quaestionis ire - est etiam valde parum pulchri.
Ens humanum vivit enim gratia visioni mundi constitutae plerumque ex praeconceptis. Ipsa notio quod praeconceptus habere sit factum negativum, est ipsa praeconceptus. Sed quid est praeconceptus?
Ex dictionario Gabrielli: "PRAECONCEPTUS: Quod concipitur in animo antequam cognitum, consideratum, experitum sit, ita ut praeiudicium creet, ut vetet serenum iudicium realitatis."
Ut videtur, praeconceptus non est praeiudicium, sed est eius contra eventualiter causa. Notetur quomodo etiam in dictionario Gabrielli innuatur significatio negativa termini (...vetare iudicium serenum...). Dictionarium Gabrielli, definiens praeconceptum, victima est ipsum praeconcepti, unde sequitur, virtute definitionis quam ipsum attribuit verbo "praeconceptus", redactorem dictionarii talem conceptum definivisse sine eum prius cognovisse, consideravisse, expertum esse, aliis verbis comprehendisse, eius referens contra significationem populariter diffusiorem, aliis verbis praeconceptum.
Putare in Australia vivere cangurus est praeconceptus, pro omni persona quae numquam in Australia fuerit. Etiam idea quod Australia exsistat est praeconceptus, ei qui ibi numquam fuerit. Quis nobis garantit exsistentiam Australiae non esse solum legendam infundatam? Est opinio diffusa Australiam exsistere, sed donec quis ibi non it, illa opinio eius praeconceptus est.
Nihil mali est in his praeconceptis. Re vera nihil mali est in praeconceptis in genere. 99% cognitionum nostrarum re vera praeconceptus sunt. Etiam conceptus quod Marilyn Monroe sexualiter appetibilis sit est praeconceptus. Re vera mortua est, sepulta et decomposita et ergo nequaquam sexualiter reutilizabilis. Etiam conceptus quod sexualiter appetibilis esset cum viva erat est praeconceptus. Vidimus iuste aliquam eius fucatissimam imaginem bidimensionalem in motu, sine ne vocem quidem eius audire (duplicatam). Pro eo quod scimus ea foetebat, et halitus eius evocare poterat impressionem distillati tibialium putridorum. Pro eo quod scimus omnes photographiae eius et omnia photogrammata omnium filmorum eius habiliter retractata sunt ad eam nobis appetibilem faciendam. Eam non cognovimus et experti sumus, haec est veritas, omnis opinio quam habemus de eo quod illa esset praeconceptus est.
Si quis prorsus nescit quid faciat, potest sedere ad scribanium vel alibi et enumerare super folio chartae omnes proprios praeconceptus qui ei in mentem veniunt, id est omnes res quas reputat se scire quamquam numquam habuerit occasionem eas verificandi, experiendi, earum experientiam in prima persona faciendi. Non habeo ideam cui inservire possit hoc facere, sed si alicui revera venit voluntas id faciendi, ille/illa sciet quid ei serviet.
Si ergo praeconceptus nihil mali sunt, cui inservit scire quid sint? Et cur de eis loquimur?
Age, ut incipiamus ad restituendam dignitatem amissam conceptui praeconcepti, inculpabili victimae sui ipsius, id est praeconcepti.
Et trahamus nunc in medium aliud vocabulum victimam atrocis praeconcepti: "Discriminatio"! Nos docuerunt discriminare malum esse. Dicimur solidales cum sic dictis "victimis discriminationis". Loquitur in telediurnis de "gravibus factis discriminationis". Verbum "discriminatio" saepe associatur "intolerantiae", quasi aliquid simile significarent.
Dictionarium Gabrielli dicit: "DISCRIMINATIO: Actus et effectus discriminandi, distinctio, differentia."
Et insuper: "DISCRIMINARE: Facere differentiam vel distinguere inter personas et res; differentiare, distinguere." Nihil negativi continetur in tali vocabulo. Quod discriminatio sit aliquid negativi in se, est praeconceptus. Quicumque reputet "discriminare" esse malum, talem praeconceptum adoptavit, unde sequitur, virtute definitionis Gabrielli "praeconcepti", talem personam numquam cognovisse, consideravisse, expertum esse, reale significatum verbi "discriminare".
Et discriminare, id est distinguere, agnoscere differentias, est contra essentiale in vita cuiuscumque. Et grave est discere discriminare conscienter, lucide, praesertim de praeconceptis, id est illa magna massa convictionum quae non sunt fructus experientiae, propriae experimentationis, profundae cognitionis, necessariarum verificationum. Oportet conscientiam capere propriorum praeconceptuum et inter eos discriminare, separantes praeconceptus utiles ab illis damnosis, illos sensatos ab illis dissensatis. Utile et sensatum est habere praeconceptum Australiam exsistere, etiamsi ibi numquam fuit, quia hoc modo potest eventualiter in considerationem sumere opportunitatem ibi in vacationem eundi. Damnosum et dissensatum est habere praeconceptum nigros esse stirpem inferiorem, quia sibi creantur inimici qui inimici alioquin non essent, et incentivatur et legitimatur simul alios individuos ad evolvendum eundem praeconceptum erga nos.
In synthesi, via sapientiae est illa discendi discriminare inter proprios praeconceptus, et non secundum proprios praeconceptus.
Totum hoc farcimen intendebat introducere aliquam divagationem de diffuso praeconcepto mortis. De eo loquemur, care Maurizio Costanzo Show, in proxima epistula.

Roberto Quaglia