o l'é l'Alessandro Testa ch'o l'é in mì ch'o scriverâ e paròlle ch'e segoiàn, perché 'n àbile trùcco o me consénte de açêde diretaménte a-e procedûe de elaboraçión do seu çervèllo.
Ve scrîvo inta moltéplice vésta de l'idòlatra ch'o se acòsta umilménte a-o seu totem, locupletàndo a seu stòlta consapeivolézza co-i ilusòri vantàggi che sta sùpplica cartàçea a porteréiva a-a seu consapeivolézza televixivaménte minusabiénte, e ascì sótta e spêuge mentitôxe do conpilatô merçenârio de centoìn iletteræ a ûzo de manichìn ossobuchìvori inpalæ inta stòlida adoraçión di seu pôsìn inamidæ; vieppiù me mento memöia fotostàtica do cantô do pastìçio e do gorgonzòla ch'o rancidìsce dezméntego in stàntie credénse meneghìnn-e, l'inarivàbile dolorànte Carlo Emilio; e mêno de tûtti me diciâro o vòstro ùmile sèrvo e spetatô Alessandro Testa.
Che a natûa de l'improvizaçión, da lodâ e vituperâ improvizaçión ch'a infarcìsce e dòtte sbrodolànti dissertaçioìn di ezàngui figgi do De Sanctis, di epìgoni de 'n Getto rinverdîo into pàllido anguicrinîo de Ferrara a segge matêria ignòta a-i ciù, a magiôre raxón inte 'n móndo ch'o se prostra adorànte a-o fetìçio de l'iperspeçializaçión e da conoscénsa superscientìfica, che a natûa de l'improvizaçión, Ve dixéiva, a giâxe into ciù conpléto abandón soverchiâ da-o strapotêre da Fòrmola, do Palinsèsto, in estrêma anàlixi da prêteiza tûtta alfieriànn-a de posséde 'n significànte pe ògni significâto, a invereréiva o dògma hegeliàn do "tûtto quéllo ch'o l'é reâle..." e coscì vîa dixéndo; ma che derê sta prêteiza de domìnio in sce l'univèrso móndo, questa voentæ de poténsa pìccola pìccola, ciù scìmile a-o "vòrsi, vòrsi, fortíscimaménte vòrsi" de l'adùltero fùlvo che no a-o infantîle stupô do mîte superòmmo o se çéle 'na sostançiâle inconprenscion da natûa de-e cöse a l'é 'na notìçia ch'a l'à avûo scàrsa circolaçión inte l'ùrtimo pâ de sêcoli, fæta fòrsci eceçión pe pöchi Untermenschen nêgri praticànti o strétto e inagêvole sentê do blues.
Asciùttime òua, multipoténte totem ch'ti aspèrgi in sciô pòpolo insipiénte e teu catòdiche benediçioìn gnòstiche, fa sci che co-o sànto ausìlio da teu sapiénsa procedénte in ùnico, ininterrótto eflûvio da quéll'Ùn o cûi nómme quadrisìllabo a mæ léngoa profànn-a a no l'é dégna de mentoâ, a mæ sciénsa limitâ e pecatrîxe a pòsse atìnze a 'na sçintìlla de quélla lûxe ch'da l'eternitæ a promàna da l'ùnica fónte, da l'ùnico bén, da l'ùnico vasèllo de ògni conoscénsa açiòche a mæ léngoa e o mæ terminâle pòssan ardî de captâ pe-a Seu magiôre glòria 'na sçintìlla de veitæ da donâ, novèllo Promêteo, a-i teu figgi ch'e giâxan inte l'oscuritæ. Coscì o segge.
A 'n çèrto pónto, dîggo mì, chi te rîva? 'N spilungón con a-o mànco tréi pàrmi de còllo, dîggo mì, ùn ch'o sostêgne che quéllo ch'se vedde o l'é tûtta 'na fandònia, e cöse do génere.
Quéllo lì o dîxe che quéllo ch'vedémmo, sànta polénta , no l'é mìga vêo ma o l'é tûtta 'na imaginaçión di éuggi, ò cöse coscì. Cöse da no crédde, dîggo mì.
Ma cöse o ghe intra questo co-l'improvizaçión, diéi vôtri, mæ pìccoli amîxi? Cöse o ghe intra a natûa da realtæ con 'n secondârio prosediménto artìstico ma che dîggo artìstico da pantomìmma, da avanspetàcolo, da çìrco!
Méntre o figgio de sti ténpi iluminæ e progressîvi rimastega in poltrónn-a concètti òrmâi convolûti in böli de enzìmi ch'za da ténpo àn esplicòu a seu lénta ànche s'inarestàbile ôpera digestîva degradàndo ògni cösa inte 'n opàca pàppa maleodorànte ch'âtro no aspêta che de èse espùlsa pe-i orifìçi ch'a natûa, madrîgna ma sapiénte, a l'à predispòsto aconçaménte a-a bezéugna, âtri, mêno sedentârio, o se açìnze a estrâ da-o màgma infórme de l'indeterminòu, novèllo demiùrgo, a Splendénte Gémma do Nêuvo.
Ma che gémma-splendénte-do-nêuvo a saiéiva, se za a fîse conosciûa?
Bàlsa coscì a-a teu perspicâce cosciénsa, amîgo lettô, cómme ògni ôpera de vêa descovèrta a segge poscìbile sôlo atravèrso o nòbile struménto de l'improvizaçión.
Reçèta pe 'na bónn-a improvizaçión:
1) Ògni vòtta ch'ti atrêuvi quarcösa ch'te pâ dégno de èse tegnûo, abandónilo sùbito.
2) Diffîda de tûtto quéllo ch'o reûsce a-a primma
3) Diffîda de tûtto quéllo ch'o no reûsce a-a primma
4) No gh'é giùsto
5) No gh'é sbaliòu
6) Quànde no ti sæ cómme fâ, improvîza
Se ti manterræ a teu càrma quànde tûtti d'in gîro a tì a l'aviàn pèrsa
Se ti aceteræ a reuscîa e o fallimento de-e teu improvizaçioìn co-o mæximo sorîzo in sce-e làbbra
Se 'na vòtta terminâ a teu improvizaçión no ti â tezaurizeræ, scordàndola pe beutâte inte 'n nêuvo travàggio
Alôa, figgio, ti saiæ 'n improvizatô.

Alessandro Testa