Secundum Robert Sheckley, per troppo tempo iam Roberto Quaglia non fuit famosus. Secundum Ugo Malaguti, genius est. Robertus Quaglia, scilicet repraesentans fictionis scientificae patriae nostrae extra fines notissimus et in Italia ignotissimus, pergit tot quaestiones ponere et omnia recusare responsa.

Praeterito Cogitationis Stochasticae numero paululum divagatus sum de absurditatibus festorum pro transitu ad sic dictum Tertium Millennium. Variae res erant quae mihi in hac re non quadrabant, incipiens ab ipsa re num millennium exsistat necne. Diutius id reputans, banalem, perspicuam et humanae intelligentiae satis humiliantem veritatem cognovi. Scilicet quod re vera, loco novi millennii, id quod modo celebratum est est systema metricum decimale. Solum enim systematis metrici decimalis virtute millennium apparet pro eo quod apparet, scilicet rotundus annorum numerus. Millennium igitur - ut suspicabamur - haud omnino exsistit, nisi per meras apparentias usu systematis metrici decimalis inductas. Unica igitur res quae re vera in hac fabula festorum millenariorum exsistit est systema metricum decimale, et hoc est quod pars humanitatis modo sibi placens celebravit, sine dubio non animadvertens quid exacte faceret. Quomodo enim potest quis tanta cum emphasi, sollemnitate, mediorum profusione, ignibus artificiosis et commotionibus systema metricum decimale celebrare, sine ut statim se omnino stultum sentiat?

Cum de humanitate loqui incipis, inevitabiliter tibi in mentem venit hic inquietans blob qui mira celeritate in omnes ecologicos mundi recessus diffunditur, omnia quae antea erant evertens. De humana specie loquor quae globalizationis phaenomeni virtute magis magisque in unicam entitatem coalescit, magmaticam, colossalem et ut talem fascinantem, sed inevitabiliter inquietantem. In aliis cogitationibus stochasticis globalizationis thema attigi et servitutis dislocationis (dives et opulenta minor mundi pars hypocrite ostentat bonitatem et civilitatem quam nullo modo possidet; simulat se servitutem abhorrere, sed deinde re vera eam in tertii mundi nationibus instaurat et alit ad suam materialem prosperitatem sustinendam). Naturaliter, meae speculationes nihil proficiunt. Nihilominus, id quod fieri potest est pergere speculari, non quia hoc alicui rei prosit, sed quia hoc saltem modo tempus paulo magis fascinanti modo transit.

Omnes scimus quid sit ghetto. In omni magna urbe, serius ocius, inevitabiliter oritur ghetto ubi vel invita coacervatur minus opulenta populi pars. Quo magis enim urbis divitiae crescunt, eo magis habitationum pretium in elegantibus regionibus intolerabile fit pauperibus urbis, qui in minus expetitis metropolis regionibus congregari finiunt. Cum pauperes, ut consequens est, saepe pauperes sint, plerumque pecuniam non habent ad aedificia in quibus vivunt reficienda et in bona condicione servanda. Aliter quales pauperes essent? Quare, pauperum ghetta tempore semper turpiora fiunt comparatione cum pulchris elegantibus divitum regionibus. Haec notio nihil re vera speciale est, est simpliciter id quod semper ubique accidit, vel saltem ex quo pecunia exsistit.

Nunc tamen, cum globalizatione, novitati obviam imus: vicus globalis est. Mundus cotidie magis magisque unica immensa metropolis est. Adhuc sunt distantiae quae loca separant, verum est, sed efficientia et celeritas systematum transportus et instantaneitas circulationis informationis a systematum telecommunicationis evolutione concessa (Interrete in primis) tales spatiales distantias semper minus momenti reddit. Et si mundus magis magisque unica colossalis metropolis est, quam viam capiet mechanica formationis et evolutionis ghettorum? Scilicet: paradigmatis mutatio (globalizatio) influxum habebit etiam in formam et dislocationem ghettorum? Si mundus unica metropolis est, singulas urbes ut eius regiones considerare possumus. Hodierna urbana ghetta fiunt igitur ghetta regionalia. In futuro, manebitne invariatum hoc pattern, hoc paupertatis arearum distributionis schema, an cohaerenter etiam ipsum modificabitur?

Possumus rationabiliter (vel irrationabiliter - vos iudicate) coniectare in Unica Metropoli Mundi Definitive Globalizati non amplius locum fore inaestheticis paupertatis ghettis in divitibus regionibus opulentiorum nationum. Eo modo quo dislocata est (et ab opulentorum civium oculis abscondita) servitus, vetiti pharmacologici experimentus in hominibus velut caviis, organorum furtum et tot alia mala divitibus nationibus convenientia, ea in tertium mundum transferendo, fieri poterit ut in futuro prorsus physice non amplius spatium sit pauperibus in urbibus paucarum divitum mundi nationum. Cives qui non amplius sustinere poterunt impensas pensionis, luminis, gasis, aquae, telephoni, tributi purgamentorum et canonis RAI sicut hodie cogentur in minus opulentam urbis regionem migrare, scilicet in ghetto. Sed tunc urbs erit mundus, et ghetto Romae non amplius erit Romae suburbium, sed - exempli gratia - Tulcea (parva urbs in finibus Romaniae). Vel simpliciter Albania. Hodie irrealistica coniectura videri potest, sed omnino cohaerens est cum globalizationis logica et dynamicis. Simpliciter, qui altos sumptus quos secum fert in elegantibus mundi regionibus habitare ferre non poterit, ne sub pontibus dormiat, alio migrare debebit.

Naturaliter, semper erit flumen in contrarium, quod ex pauperibus nationibus flumina sperantium adducet qui meliorem vitam in divitibus nationibus appetunt. Hoc forte est huius speculationis debile punctum: ubi haec gens castra ponet, si in divitibus nationibus non amplius ghetta erunt? Fortasse in cuniculis cloacarum systematis? Nisi ab aliquo momento divites nationes simpliciter consequantur ne amplius intra suos fines immigrantes operis contractu carentes admittant. Ceterum, opus in divitibus nationibus invenire non impossibile erit ne ei quidem qui in paupere natione vivit. Operis quaestio per Interrete fiet, et colloquia conductionis in videoconferentia parum colloquiis coram habitis invidebunt. Haec occasio in publicae opinionis divitum nationum oculis perfecte politically correct reddet severissimum ingressus in patriam vetitum ei qui sibi securum opus praeventive comparare non noverit.

Ad pauperes divitum nationum redeamus, coactos in pauperum nationum ghetta migrare ut habitationem quam ferre possint inveniant. Quid illic facient? Quomodo se sustinebunt? Aliqui ex eis id in illo loco habebunt, si conceptum mihi permittitis, alii vero pergent exacte facere id quod antea faciebant: ad computatrum laborare. Ab Interretis adventu, quicumque ad computatrum laborat virtualiter ubique residere potest, sine ut hoc nimium differentiae faciat. In futuro, talis differentia ad nihilum redigetur. Et tunc computatri operarii, humilis new economy manus operaria, non amplius sumptuosam vitam urbis ut Mediolani vel New York ferre valentes, cubiculo Odessae contenti esse debebunt. Vel Calcuttae.

Futurum Mundi Definitive Globalizati videbit igitur fortasse migratorios fluxus hominum satis inconsuetos, comparatione cum historica nostra huius generis phaenomenorum experientia. Eam vocare possemus massivam deportationem - pauperes divitum nationum deportatos in magna concentrationis castra appellata India, Colombia, Zambia - nisi quod non agetur de classica deportatione, sed de naturalibus motibus fructu simplicis et inevitabilis consequentiae globalizationis cum mercatus legibus coniunctae. Divites non amplius pauperculos circum se videre volent, et pauperes non amplius satis pecuniae habebunt ut in lautis mundi sedibus habitare sibi permittere possint.

Ex altera parte, esse ghetto divitis mundi praebebit incolis nationum Tertii Mundi (tam indigenis quam e divite mundo expulsis) omnes possibilitates quas ghetto divitis urbis praebet ei qui ibi residet: super ceteras, occasionem e longinquo divitibus per Interrete laborandi et sibi merendi - sors peritiorum vel feliciorum - ius migrandi (vel redeundi) aliquando in sumptuosas regiones divitum et expetitarum urbium privilegiatae mundi partis. Intellegamus: ghetta ghetta sunt, ima loca ima loca sunt, et plerumque agitur de inferno et utcumque de contextibus parum iucundis. Sed crastina ghetta intime connexa erunt per Interrete et alias telecommunicationes cum mundi manhattan, et hoc praebebit occasiones haud parvi momenti ei qui media habebit ad eas capiendas. Iam hodie, in nationibus ut India et Romania assistimus forti proliferationi programmatorum software, unius ex paucis artificiis quod iuvenibus illarum nationum plus quam spem, paene cautionem constituit inveniendi opus bene remuneratum in Occidente vel utcumque pro Occidentis mercatu, ubi programmatores rari sunt.

Inter divitem et opulentum occidentalem mundum et pauperem et infortunatum reliquum mundum instaurabitur igitur in futuro mira osmotica relatio migrationum decussatarum, telelaboris et telecursuum honorum, evictionum cum exsilio, virtualis pendularismi... vel non.

Iura omnia reservata ©2001 Roberto Quaglia et Associatio Delos Books