Secundum Robert Sheckley, per troppo tempo iam Roberto Quaglia non fuit famosus. Secundum Ugo Malaguti, genius est. Robertus Quaglia, scilicet repraesentans fictionis scientificae patriae nostrae extra fines notissimus et in Italia ignotissimus, pergit tot quaestiones ponere et omnia recusare responsa.

Et ecce iterum ad finem millennii sumus. Iterum. Iamne alii mille anni transierunt? Non. Duodecim menses transacti sunt. Etiam praeterito anno homines se oblectaverunt millennii transitum festo celebrando, vel se oblectaverunt de millennii mutatione sollicitando, in summa sibi in caput induci passi sunt ideam millennium quoddam mutari aut quiddam huiusmodi.

Scio nonnullos ex eis qui has lineas legunt plus minusve in eadem temporis bulla versari ac is qui scribit, scilicet ego, non possum tamen omnino ignorare alios contra accidentaliter has lineas lecturos esse in temporis bulla prorsus diversa: anno MMII? anno MMXX? anno MMCC? anno MMCCXXII? Vel in aetate qua progressus in humano buonismo effecerint ut non amplius politically correct sit annorum iura violare eos numero notando ac si adhuc in concentrationis castris essemus; et tunc anni omnes proprio nomine appellabuntur, ut homines et americani tornados, et quaeque societas suum annum nocte Sancti Silvestri baptizabit per inquisitionem Interrete via telephonulo WAP vel similibus; et tunc ecce in remoto anno Ernesto post Christum senex professor stupidus speleologiae web studiosus per errorem in hanc paginam perveniet quaerens scilicet decoloratas Valeriae Marini nudae photographias – nec intelleget cur nos de phantomatico millennio quod finiri – aut incipi – debeat garriamus.

Evidenter, remotus annus Ernestus post Christum talis erit solum in Italia (dummodo Italia propriae intrinsecae absurditati supersit). In Germania idem annus Gudrun appellabitur. Vel Marlene. In futuro globalizationis mundo erunt fortasse unica moneta, unica legislatio et unica mundialis traditionalis culina muris hamburgeris fundata, sed quisque populus quemque annum suo modo appellabit. Quod, inter cetera, initium dabit commercializationi annorum praeteritorum, tam diu sine nomine et sine mercatu manentium, et tandem optimis licitatoribus assignabilium. Ab initio universi deinceps, spatiotempus circiter quindecim miliarda annorum commercializabilium produxit. Quindecim miliarda annorum sine copyright quorum sors in manus auctoritatis pro tempore ponetur, quae facultatem habebunt eos retroactive baptizandi. Pretio. Non omnes anni idem pretium habebunt. Anni graves miliardorum strepitu a multinationalibus societatibus contendentur, dum pro annis ante systematis solaris formationem pretia veluti liquidationis erunt. Excepto absoluto anno nullo (cum anno nullo post Christum non confundendo). Eh, sane, quia pro anno Big Bang, Creationis, in summa initii Temporis et totius huius mirae rei Exsistentiae quae deinceps nobis qui exsistimus accidit, infernalis pugna exardescet. Omnes nomen primi anni qui umquam fuerit decernere volent, magnis creationistis ecclesiis in primis. Sed pugna dura erit et sine ictuum exclusione pro omnibus annis quos Humanitas – nescio cur – aliqua de causa graves existimat. Et ita, annus inventionis Americae non amplius erit MCDXCII, sed Annus Coca Cola post Christum. Annus declarationis Independentiae Civitatum Foederatarum in scholis studebitur ut Annus Marlboro Country post Christum. Dum annus fundationis Romae a Romulo et Remo fieri fortasse poterit Annus Omnitel ante Christum, sicut annus quo Italiae unitas facta est erit fortasse Annus Benetton post Buddham (paulum exotismi in re vestiaria numquam nocet).

Totus hic inutilis sermo culpa professoris stupidi qui anno Ernesto Che Guevara post Christum in Interrete quaeret decoloratas Valeriae Marini nudae photographias (vel potius fortasse Annae Falchi nudae, Alesiae Marcuzzi nudae, Manuelae Arcuri nudae, Emmae Bonino nudae, in summa solita) inveniens contra hunc articulum - verbis plenum sed sine nudis feminis - qui cum erudita eius investigatione nihil habet. Quia nos re vera hic essemus ad de hac re transitus ab uno millennio ad alterum loquendum...

Sed videturne vobis possibile? Videturne vobis possibile aliquid ut millennium exsistere?

Fortasse ideo statim in digressionem incidimus quae cum argumento nihil habet. Quia argumentum ipsum re vera hallucinatio est, etiamsi a multa gente communicata. Re vera, numquam fuit aliquid ut millennium. Fortasse etiam anni non sunt id quod videntur, sed fateri debemus diebus quibus ab uno anno ad alterum transitur semper frigus esse et interdiu lucem parum durare, dum medio anno semper calidum est et dies longi sunt. Saltem in nostra mundi parte. Itaque, etiamsi prorsus non erunt id quod videntur, anni probabiliter exsistunt.

In theoria, agi posset semper de eodem anno qui indefinite repetitur. Postremo, id quod annum generat est sola terrae rotatio circa solem. Si haec rotatio non esset, numquam ullus annus esset. Et quaenam differentia esse potest inter unam rotationem et alteram? Vere agi posset de unica rotatione indefinite repetita. Ergo de uno solo anno, ad nauseam repetito. Sed alia evidentia nobis dicit post numeratam in propria vita quandam quantitatem eorum qui nobis anni videntur, plerumque mori. Non potest quis omnino insensibilis manere ad tale argumentum. Itaque agnoscere debemus plus quam unum annum exsistere, cum plerumque plus quam unum annum vivamus.

Sed millennium! Quomodo credi potest vere millennium exsistere? Praeterquam quod sensum non habet, millennium etiam parum utile est. Cui umquam rei millennium prodesse posset? Annus utilis est ad sciendum quando calor redibit. Vel frigus. Quando in caput nostrum iterum cadent pluviae vel tributa. Parvi annorum coetus - velut lustrum, decennium, vicennium – nobis utiles esse possunt ad intellegendum quantum temporis adhuc ad nostram dispositionem habere possimus ad ea facienda quae nobis facere libet antequam nostrae vires ac deinde nostra exsistentia evanescant. Sed millennium – cui aut cui rei umquam prodesse posset? Unicum responsum quod mihi in mentem venit est diurnariorum massa qui, melius quid facere non habentes, haec tempora transigunt garriendo de putativis significationibus transitus ab uno millennio ad alterum. Ceterum, id faciebant etiam praeterito anno. Re vera, id faciebant praesertim praeterito anno, cum certe millennium deinde non mutavit. Magna praeterea religiosa multinationalis societas magnum festum hac occasione ordinavit, et id Iubilaeum appellavit. Hoc totum. Nescio vos, sed mihi nihil aliud in mentem venit.

Recapitulando: nullus homo umquam experientiam millennii habuit. Nullum scientificum experimentum umquam exsistentiam unius vel plurium millenniorum demonstravit. Probabiliter nihil in natura exsistit quod re vera millennium dici possit. Et etiamsi millennium re vera exsisteret, non clarum est cui umquam prodesse possit nobis qui diurnarii aut praelati non sumus, neque, praesertim, intellegitur quid umquam sit celebrandum pro transitu ab uno millennio ad alterum.

Potius, aliam propositionem habeo. Quid de mega party ad celebrandum milionem annorum galacticorum – scilicet milionem revolutionum nostri systematis solaris circa nucleum Viae Lacteae? Stultitiae pro stultitiis, saltem res magnas faciamus...

P.S. Si party pro galactico iubilaeo optatis, multa patientia vos armate; nisi fallor, ex quo noster sol cum relativo systemate solari formatus est ad hodiernum diem circa galacticum nucleum solum aliquot decies orbitavimus... ut ad milionem annorum galacticorum perveniamus aliquot menses amplius opus erunt... sed hallucinationes nobiscum erunt permittentes nobis tempora comburere! Sumusne an non sumus homines?

Iura omnia reservata ©2000 Roberto Quaglia et Associatio Delos Books