Secundum Robert Sheckley, per troppo tempo iam Roberto Quaglia non fuit famosus. Secundum Ugo Malaguti, genius est. Robertus Quaglia, scilicet repraesentans fictionis scientificae patriae nostrae extra fines notissimus et in Italia ignotissimus, pergit tot quaestiones ponere et omnia recusare responsa.

Fatale erat. Globalis Vicus Mac Luhan, nunc cum realitas factus est, non poterat aliud se revelare quam -- scilicet -- squalidus vicus, et insuper globalis. Vicus cum omnibus illis terribilibus provincialibus vici characteribus qui notorie iam pridem callidiores villicos inducunt ut in urbem habitatum abeant. Imprimis classicum Globalis Vici Rumusculum, cuius sublimem manifestationem invenimus in morbosis televisificis vaniloquiis de pedophiliae phaenomeno, quod ipsi rumigeruli ita in morem induxerunt et aluerunt. Deinde sacrosanctum vicinos speculandi hobby, ad fallendum tempus quod aliter numquam transit, activitas in magna scaena cum televisifica transmissione Magni Fratris. Ut deinde ad Ritualem Globalis Vici Stulti Derisionem perveniatur, recreativa activitas a magna televisificarum transmissionum copia oblata, Paperissima & Company in primis. Ut exaggeremus, denique etiam Globalis Vici Sabbatum memoremus, perfecte a sic dicto Novae Oeconomiae phaenomeno repraesentatum: magnum festum et bacchatio in exspectatione dominicae magnorum lucrorum quae nescioquando veniet, et deinde, sole occaso sabbati, festus dies sola depressio est et fuga-fuga capitalium ex bursis totius mundi.

In hoc vicano scenario, elementum maxime suggestivum constituitur a televisifica transmissione Magni Fratris, magni momenti in momento quo scribo, quam memorabilem existimo praesertim ob prospectivas quas aperit. Sine repetendo id quod omnes iam dicunt vel dixerunt de hac re, videamus num aliquid novi nobis in mentem veniat.

Evidenter, ante verum ac proprium paradigmatis saltum nos invenimus. Magnus Frater primus gradus est versus Televisionem Veritatis Totalis, in qua omnis telespectator facultatem habebit videndi quodcumque accidat ubicumque et cuicumque, etiamsi non omnia simul. Erit aliquantum sicut Deus, dicamus deus seriei B vel C. Civilizatus homo crastinus scissus vivet inter suam identitatem civis et illam telespectatoris. Ut civis, incessanter speculabitur a quovis qui eius gesta speculari velit, dum in sua veste telespectatoris ipse (vel ipsa) erit qui quemcumque sibi placeat e foramine clavis suae televisionis spectabit. Ob evidentes rationes, ad tale scenarium pervenietur lente (sed ne nimis quidem) et parvis intermediis gradibus.

Imprimis, exspectandum erit ut technicus progressus minus sumptuosa et magis praesto reddat quaedam instrumenta ceteroqui iam exsistentia. Ante omnia perfici debet integratio inter televisionem et Interrete (pauci anni), qua numerus canalium televisificorum virtualiter illimitatus erit, analogice ut hodie fit cum sitibus Interrete. Hoc significat quemvis nostrum sine ullo relevanti sumptu in televisificam stationem se transformare posse quae quattuor et viginti horas in die transmittit. Sed cur una sola statione in capita se limitare? Re vera, unicum limen est sumptus latitudinis fasciae per quam data transmittentur. Sed sumptus fasciae constanter descendit, et serius ocius nullius momenti fiet. Hoc puncto quivis transmittere poterit id quod volet paene gratis. Fiet igitur in morem se miniaturizatis camerulis cinematographicis tegere quae incessanter in Internetivù transmittent quodcumque circa nos accidat. Erunt invisibiles camerae in vestimentorum nostrorum globulis, invisibiles camerae in puellarum inauribus, invisibiles camerae in perspicillorum compage, invisibiles camerae in nostris piercing nasalibus, labialibus, superciliaribus vel umbilicalibus. Pro audacissimis et audacissimis erunt etiam invisibiles camerae phallicae, clitorideae, uterinae et rectales, et cuiusvis imaginationi relinquo voluptatem (vel molestiam) earum eventus mente extrapolandi. (Scepticine estis de hoc ultimo puncto? Age, tunc vos delectabit invenire iam hodie in Interrete varias dildocam exsistere, et si soli comprehendere non valetis quid sit et ubi hae dildocam se inserant ad imagines capiendas in Interrete refundendas, lumina a vestro fido pornographo petite.) Haec omnia unumquemque nostrum in Magnum Fratrem vel Magnam Sororem transformabunt, seniores in Magnum Avum vel Magnam Socrum, in summa technocivilizatam humanitatem totam in unicam colossalem elephantiacam Magnam Familiam, inevitabilem Globalis Vici Magnam Familiam.

Bene, hoc puncto aliquis iam se interrogaverit: sed cur tandem? Cur tandem homines se cameris tegere et omnibus proprias aliorumque imagines transmittere ambire deberent? Eadem de causa qua hodie quis sibi homepage in Interrete facit, vel ex quo canes contra arbores mingunt (et palos, et muros, et autocinetorum rotas, et infortunati de turno bracas). Publica propriae exsistentiae exhibitio, propriae identitatis quaestio per eius cum aliis communicationem, necessitas proprium territorium signandi ubi etiam alii cubitis se agunt ut suum signent. Sed ab aliquo momento omnes ita facient simpliciter ea de causa quod ita fiet. Erit massae agendi ratio et massae agendi rationes plus quam tantum explicari non possunt. Quem sensum habet, iam hodie, ire ad tympana sibi perfringenda in fumosissima taberna saltatoria spe aliquantum copulandi? Nonne simplicius esset circa colligere quem tibi placeat et statim copulari vitando tympana et pulmones tuos irreversibiliter laedere et bonum tuum musicum gustum humiliare corpus tuum cogendo se movere quasi se oblectaret super undam puri rhythmici strepitus? Tribales tamen ritus sacri sunt nec disputantur, et eadem de causa crastino die nemo se interrogabit quem sensum habeat omnes proprias actiones aliorumque instantanee e longinquo communicari a quovis qui id velit. Erit qui de utilitate huius omnis ratiocinabitur, illustrans quomodo nullum crimen amplius committi poterit sine ut reus a praesentissimis invisibilibus cameris Magnae Familiae filmetur. Etiam lex de privacy novis attitudinibus aptabitur, legitimans quemvis ad quemcumque alium clam filmandum nomine iuris chronicae, ut iam hodie pro diurnariis fit. Haec omnia valde democratica erunt. Hodie autem, sola diurnariorum casta legitima est ad cuiusvis ius privacy violandum, nomine iuris chronicae.

Diurnarii, praesertim televisifici, in privacy iuris violatione speciem habent personarum gravi luctu afflictarum, libenter de propinquo in suis inconsolabilibus fletibus immortalatarum, vel parentum personarum raptarum, qui quamvis in domibus suis obsessi a diurnariis etiam per citophonum persecutionem patiuntur, vel morientium, immortalatorum ante, durante et post tragicum eventum qui mortem eorum causabit (casus: ecce spectaculosissimae inter privacy violationes, quae huius virtute usitate ad ultimum reiterantur, etiam in lento motu -- quaestiones: pro lege de privacy, ostendere etiam in lento motu scenam quae privacy eius qui ripetitur violat constituitne aggravantem necne? Et mortuus, signavitne diurnariis necne liberatoriam ad eum omnibus ostendendum dum moritur?).

Partem Magnae Familiae in Globali Vico esse erit in futuro unica possibilis optio eius qui socialem vitam habere velit. Iam hodie, quicumque televisionem non solet spectare extra mundum se invenit, impossibilitatus ad normales relationes cum normalibus personis intertenendas, cum omnes ubique magna ex parte solum de eo quod in televisione accidit loquantur. In futuro, cum Magnae Familiae adventu, quicumque palam fecerit se eius partem non esse magna cum suspicione spectabitur vel, peius, omnino non spectabitur. Non spectari, crastino die magis quam hodie alienantissimum erit fatorum. Communicabitur, amabitur vel odio habebitur solum per mediaticam intermediationem. Paucis verbis, aesthetica et moralis electio gestuum et actionum cuiusvis imprimis fundabitur in necessitate proprium invisibile publicum non fallendi. Non est novum agendi exemplar. In cuiusque imaginario, publicum quod te spectat Deo substituitur. Per millia annorum, maxima pars hominum semper egit semper bene praesens habens supra se oculum Dei omnia videre nec falli posse. Deus erat publicum quod numquam distrahebatur. In quibusdam casibus, hoc bonum erat quia impediebat ne personae in tentationem caderent et aliquid inhonesti committerent, immo, individuos impellebat ad bonas actiones faciendas. In aliis casibus, hoc malum erat quia personas cogebat ad omnia facienda ut quemcumque occiderent qui crederet Deum re vera prorsus diversum quendam esse. Recentibus temporibus, in nationibus alta televisifica penetratione Dei figura multum sui nitoris amisit, probabiliter quia -- dissimiliter a televisificis programmatibus -- Deus numquam apparet nec umquam se ne voce quidem audiri facit. Non telephonat. Non it ad Maurizio Costanzo Show. Ne in coetu rock quidem canit. Et etiam in Interrete latitat. Unica res praesentissima in Interrete porno est, et certe non agitur de Deo. Magna Familia autem praesentissima erit et omnia serio videbit et audiet. Et huius rei erunt probationes, ad publicam consultationem praesto. Et tunc amicitia et amor et odium et omnes commotiones et actiones quae nos humanos reddunt diaphanae et sine sensu apparebunt ei qui eas sentit et facit cum non communicarentur tempore reali cum indiscreto Magnae Familiae oculo -- publicum quod videt, iudicat et probat vel improbat id quod facis, ita id reddens magis reale, obiectivum et indelebile. Magna Familia igitur assurget ad ineluctabilem hominum consolationem respectu illius caducitatis fati quod unumquemque nostrum exspectat ad finem typici terreni itineris. Quicumque intra Magnam Familiam vivat certe sciet omne suum instans, omnem suum gestum, omnem suam actionem indelebiliter impressam manere in digitali memoria reliquae humanitatis. Vita igitur apparebit aliquantum minus ephemera ei qui eam vivere debebit, sicut minus ephemera apparere debuit et certe etiam nunc apparet ei qui sine ulla dubitationis umbra omnino certus sit Deum illic supra meticulose notam sumere de omni suo gestu, cogitatione et actione. Sub vigili Magnae Familiae oculo, multae personae inducentur ad melius se gerendum, quia scient suum publicum eas ita velle. Ex altera parte, sub vigili Magnae Familiae oculo, multae aliae personae inducentur ad peius se gerendum, quia etiam ipsae scient suum publicum eas ita velle. Mutantur tibicines, sed musica semper eadem manet.

Quaestio: quis umquam spectabit scenas quae intra Magnam Familiam consumuntur, si omnes occupati erunt in analogis eventibus prima persona vivendis?

Responsum: omnes.

Eh, sane, quia observare quid alii in Magna Familia faciant erit praecipuus -- si non unicus -- modus intellegendi quomodo mundus operetur et quomodo se gerere debeat quis in propria vita. Aliquis tunc obiciet potius melius esse alios de vero observare, circa se, in reali vita...

Minime vero, domini. Realis vita erit prorsus illa intra Magnam Familiam, et optime contemplari poterit prorsus in Internetivù. Intra telescreen realitas obiectiva erit, non inquinata propria subiectiva praesentia, nec propriis personalibus commoditatibus. Extra telescreen tota propria attentio necessaria erit ad se gerendum modo cohaerenti punctis videndi quae mature habueris prorsus spectans in sella quid alii in Magna Familia faciant. Haec omnia nihil vere novi erunt, etiamsi ita dictum mirum videri potest. Si paululum cogitatis, videbitis quomodo iam hodie res non ita nimis ab hoc scenario distent...

Postquam praecedentem sententiam scripsi, paululum etiam ego de ea cogitavi, ut effectum quem facit viderem, et mihi timor ortus est me nihil prorsus hodie extrapolavisse. Nonne enim omnia, in suis essentialibus aspectibus, iam hodie sunt sicut ego dico crastino die futura esse?

Cave ne inconvenienter respondeas! Magna Familia iam suas tramas circa te texuisse posset, et te iam suis invisibilibus sensoribus attigisse.

Hac de re: quod systema operativum in tuo computatro currit?

Num Windows?

Iura omnia reservata ©2000 Roberto Quaglia et Associatio Delos Books