Secundum Robert Sheckley, per troppo tempo iam Roberto Quaglia non fuit famosus. Secundum Ugo Malaguti, genius est. Robertus Quaglia, scilicet repraesentans fictionis scientificae patriae nostrae extra fines notissimus et in Italia ignotissimus, pergit tot quaestiones ponere et omnia recusare responsa.

Pornographia et voyeurismus duae categoriae intime connexae sunt. Sunt formae voyeurismi quae fortasse a pornographia prescindere possunt (voyeurismus sportivus, exempli gratia), sed non exsistunt formae pornographiae quae ad voyeuristicam fruitionem non spectent. Essentialiter, id quod in obiecto eum pornographicum reddit est evidens intrinseca finalitas humiles instinctus excitandi in eis quibus tale obiectum destinatum est. Hoc puncto nobis interrogandum est: de quibus humilibus instinctibus loqui intendimus? Vos iudicate. Multi individui solent conceptum pornographici cum solis humilibus genitalibus instinctibus associare. Mihi videtur conceptio imprecisa et limitativa, etiam quia terminus pornographia continenter proprium significatum mutat pro temporibus et locis. Mihi rationabile videtur ut pornographiam definiam quamlibet repraesentationem specifice aptam ad excitandam in eo qui ea fruitur angustam gammam primordialium instinctuum. Si gamma instinctuum excitatorum angusta non est, probabiliter non amplius est pornographia, sed ars. Proprium pornographiae, cuiuslibet generis, est quod mortaliter taediosa apparet cuivis qui illi particulari gammae appellationum ad proprios humiles instinctus non sit sensibilis. Ita, classica genitalis pornographia tantum ab hominibus visa generaliter taediosissima feminis apparet, sicut etiam magis diffusa sentimentalis pornographia telenovelarum, soap-opera et similium tantum a feminis visa generaliter intolerabiliter taediosa est pro 99% hominum. Ambo haec pornographiae genera perfecte definitum target habent cui illos humiles instinctus excitare intendunt qui producti venditionem permittunt, et extra target solum taedium dominatur. Etiam in classica sua acceptione - illa quae ad sexum refertur - pornographia talis habetur necne pro aetate et loco. Olim, fuit tempus quo ostendere in televisione par feminilium crurum iam obscenum habebatur. Prima apparitio mammae in televisione clare pornographicum significatum habuit. Imaginor in hodierna Afghania, illa Talibanorum, iam meram veli absentiam in vultu feminae pornographicos sensus assumere posse. 90% nostrorum televisificorum varietatum spectaculorum iam ut ineluctabile fundum exhibet ordinem puellarum sexy paucis quadratis centimetris pseudo-bikini vel tanga etiam hieme vestitarum. Agiturne de pornographia? Responsum est... sic et non. Intentio, illa humiles genitales instinctus in masculina televisifici publici portione excitandi ut ad video ancoratum teneatur, sine dubio pornographica est. Effectus tamen intense pornographicus est solum in initiali phasi, cum vix transgressionis limen superatum est. Primum topless in televisione multum excitavisse debet publicum, sicut primum tanga, primum integrum nudum et ita porro. Res est quod cito in spectatore quaedam tolerantia subintrat, probabiliter etiam assuefactio, ita ut pornographicus spectaculi aspectus tempore semper minus visibilis fiat, ergo semper magis normalis, ergo virtualiter semper minus pornographicus. In praxi, omnibus bonis (vel malis...) intentionibus non obstantibus, humiles gentis instinctus non amplius eadem cum facilitate stimulari se sinunt, et ad eosdem effectus obtinendos dosis augenda est. Iam plus quam decem annos ego vaticinor (neque multum opus est...) proximum venturum adventum aetatis pornographiae totalis in nostra societate, aetatis qua omnia limina superata erunt et sexus omnino explicitus in televisione - in varietatibus, in publicitate et ubique - res cotidiana erit. Nuper, mihi contigit videre in transmissione unius ex maioribus publicis Germaniae retibus documentarium de educatione ad tutum sexum (in functione anti-AIDS) in quo - praetextu educativae finalitatis - etiam satis sexus expliciti ostensum est. Clare, occulta programmatis finalitas pruriginosa erat multo magis quam educativa, in summa adhibitum est velum praeventionis anti-AIDS ad aliquantum bonae pornographiae vendendam quae ad illam transmissionem ancoraret etiam totam illam publici partem cui de praeventione anti-AIDS minime curae esse poterat. Alia transmissio, in problemate penuriae anti-AIDS inspectionum in mundo pellicularum luce rubra centrata, magis quam aliud praetexto servivit ad aliquantum scenarum sexus expliciti ex pellicula pornographica ostendendarum, vix cum significatione occultationis genitalium in actione. Sunt omnes alii gradus versus aetatem pornographiae totalis. Si tamen prima vice qua aliquid huiusmodi videtur aliquantum effectus facit, parum opus est antequam consuetudo omnia normalia reddat. Et escalatio in perpetuum procedere non potest. Cum ad ostendendum incessanter omne quod ostendi possit perventum erit, omnia intrinsece pornographica erunt, ergo nihil amplius id erit quia nihil amplius effectum faciet qui a pornographia requiritur. Phaenomenon est quod iam ex parte fit inter regulares consumptores pornographicarum cassettarum et televisionis satellitaris luce rubra. Sexus explicitus tam ordinarius fit ut originariam scabrositatem amittat, fans pornostellarum sine ulla verecundia in ordine stant in semper frequentioribus hard nundinis ad autographum suae dilectae, et inter se de propriis dilectis pelliculis et de novis analibus recordis disputant eadem cum innocentia qua olim de John Wayne eiusque sclopetorum ictibus disputabatur. Non multum deest antequam pornographiae frons etiam ultimam saepem infringat et nostra societas se eam etiam in publicis televisificis canalibus prima vespera programmatam reperiat... vel secunda ad summum. Hoc puncto, subintrata in omnibus assuefactione et tolerantia ad sexum explicitum quo explicitius non potest, quomodo poterit escalatio pergere? Eritne aetas pornographiae totalis intrinsece etiam finis pornographiae ut talis?

Minime vero credo. Existimo tamen semper plures novas pornographiae formas emersuras, a genitali sexu solutas, in quibus publica ad voyeurismum dispositio feliciter canalizari poterit. Sed quid dico? Iam emergunt, et sub omnium oculis sunt.

Televisifica transmissio Magnus Frater, primum in italicis telescreenis his ipsis diebus quibus scribo apparens, unum ex facilioribus exemplis est. Inutile est repetere quod ab omnibus iam de hac re dictum est.

Pauca verba amplius impendi possunt pro televisifico proiecto nunc Berolini in delineatione, in quo individuus per praefixum tempus effugere conari debebit bandam individuorum qui eum venabuntur... Agitur prorsus de trama unius ex notissimis inter Roberti Sheckley narrationes, Periculi Pretium, unica cum differentia quod perdentes lusores non occidentur nisi metaphorice. Sed secundum Sheckley, de hac re interpellatum, non multum opus erit antequam etiam hoc parvum problema superetur, pro pleniore collectivi voyeurismi satisfactione.

Etiam quia mors se praenuntiat ut maxime papabilis inter candidatos ad sexus successionem in Regno Voyeuristicorum Fetichorum. Mors et eius subproducta, casus quasi-mortales. Iam veluti fungi nascuntur televisificae transmissiones (clare pornographicae) ubi ostenduntur individui dum authenticorum casuum victimae sunt. Quaedam transmissiones in Casibus Non Nimis Tragicis se specializant eosque condiunt classico risuum fundo. Parum refert si victima fortasse crus fregit, derisio est morbosum rei elementum, est id quod in pellicula sexualis pornographiae orgasmus esset. Aliae hard transmissiones praeferunt Casus In Quibus Pilo Mortuus Non Effugit, ubi ostenduntur authentici graves automobilistici casus, authenticae sclopetationes, authentica latrocinia, authenticae violentiae cuiusque generis, omnes (vel fere) cum quadam specie pseudo laeti finis (scilicet victima gravis vel gravissima, libere amputata vel deformata, sed technice non defuncta). Iam fuerunt olim sporadicae pelliculae generis Gentis Quae Vere Pennas Ibi Relinquit, et certi esse possumus hoc fore filum quod semper magis in futuro trahet. Expresso ad ultimam guttam eros filo, solus aeque vastus thanatos campus (ut manducas ita loquere translatum: mors) enim habebit unde nutriat humanitatem indigentem in sella voyeurandi inter unum laboris diem et alterum. Televisifica diaria id sciunt, et iam pridem se aptaverunt. Magni momenti, etiam in televisifica diaria, est enim ante omnia humiles instinctus excitare. Solum secundo loco, eventualiter, de factis informare. Hodie ut hodie, nimis pauci adhuc non pornographicam televisificam diariam spectarent, et tunc cui venditur publicitas? Et ecce tunc terraemotus in Turcia 30.000 homines occidere. 30.000. Horrenda cifra. Integrum gentis stadium uno ictu mortuum. Utinam tamen vere tota in stadio reperta esset! Imaginare quae scena, cumuli super cumulos gentis mortuae, 30.000 cadavera unum super alterum cum torrentibus, rivulis et cataractulis sanguinis qui implacabiliter fluunt ad subiacens pratum irrigandum... Lautitia pro omnibus mundi televisificis diariis. At non. Terraemotus typice victimas quas producit sepelit, sine ullo respectu pro televisificis diariis, et spectaculum perit. Quae differentia est inter 30.000 mortuos et 40.000 mortuos? Emotionaliter, nulla. Genti in Italia iuste nihil curae est de 30.000 mortuis in Turcia vel alibi, etiamsi fere omnes simulabunt sic in virtute hypocrisis quam societas ab unoquoque requirit et probat. Postremo, omnibus diebus moriuntur in mundo decem milia personarum, et quem sensum haberet si omnes vivi totum suum tempus transigerent omnes alios complorando qui alibi utcumque non ideo minus morerentur? Televisifica diaria te informat in virtute unius vel alterius disastri quodam die fuisse in Turcia vel alibi aliquanto plures obitus solito, et res pro te illic finit nisi parentes vel affines in Turcia vel alibi habeas... Gens leviter sapientior est quam diurnarii eam esse vellent et non frustra commovetur pro rebus quae eam vere et de propinquo non tangant.... vel fere. Televisifica diaria enim scit se debere tuos humiles instinctus excitare, alioquin auscultationis indices quo eunt?, et tunc ecce se velut piscis in nuntium pueri vivi sub ruderibus reperti iacit et ab eo momento, veluti per quandam colossalem amplificantem lentem, morbose et pornographice in hanc unicam particulam se concentrat eam inflata importantia vestiens quae statim absurda apparet si cum contextu tragoediae milium mortuorum comparatur de quibus tamen iuste nemini curae est qui in alia mundi zona habitet. Absurda amplificans lens, eiusdem naturae ac illa quae in pellicula porno traditionali tibi in faciem incutit longum primissimum genitalium planum quae per decem minuta obsesse ultro citroque eunt in completissima totius contextus oblivione. Efficax et crudelis amplificans lens: puer salvatur... statim magna felicitas in omnium ore, ecce quando et quomodo orgasmus in hoc genere pornographicarum productionum advenit; puer mortuus extrahitur... statim dolor et tristitia... aliud adhuc orgasmi genus... solum pro illo singulo puero in contemptum 30 vel 40.000 aliorum mortuorum sine vultu nec illusoria historia. Re vera, non est verus dolor, nec in vultibus diurnariorum - qui dolorem simulant sicut pornohistria voluptatem simulat - nec in animis telespectatorum, etiam ipsorum fundamentaliter indifferentium ad fatum illius ignoti pueri; cuius rei probatio est quod illius parvae victimae paucis minutis obliviscentur, analogice ut spectator pornographicae pelliculae cito obliviscitur sexuales evolutiones histriae cum qua fugaciter sibi imaginatus est se copulari dum re vera se masturbabat. Haec omnia, nonne iam satis pornographica sunt?

Et tamen, nihil est comparatum cum eo quod nos exspectat. Obiectivum est homicidium in directa transmissione, et propiores sumus quam creditur. Re vera, transmissio porno cum homicidio in directa fuit prorsus ante paucos dies, subiectivo tempore eius qui scribit. Naturaliter, non agebatur de homicidio a transmissionis curatoribus ordinato. Nostra legislatio, notorie in mora respectu necessitatum gentis, id nondum permittit. Agebatur igitur de homicidio legali, in natione commisso ubi legislatio fortasse propior est gentis necessitatibus, ubi utcumque certis in adiunctis permittitur programmatio et actuatio homicidii, et ubi igitur homicidium puncto praefixa hora completum est. Hac occasione RAI, Radio Televisio Italiana, bene cogitavit transmissionem in directa ordinare, plurium horarum durationis, cum numero retrorsum in video superimpresso ad dramaticiorem reddendum adventum fatalis homicidii momenti. Inde resultavit unicum spectaculum, rarae pornographicae intensitatis. Occasio RAI Televisioni praebita erat a capitali executione a parte Status Arizonae, in Civitatibus Foederatis Americae, civis americani accusati se propriam sponsam septem annos antea occidisse, cuiusdam Rocco Barnabei. Nihil mirum, vel utcumque extraordinarium. Omni momento mittuntur ad mortem personae in Civitatibus Foederatis. Adhuc plures eorum cotidie moriuntur in viis suarum urbium, notorie inter periculosissimas nostri planetae. Indistincta massa continuorum obituum quae tamen non amplius tantum suggestionant phantasiam italicorum telespectatorum (nisi in sporadicis casibus stragis inter alumnos in scholis mediis). Italicum tamen nomen huius ad mortem damnati eius casum dignum reddebat morbosa mediorum attentione. Insuper, quaedam incognita, ut exspectatio resultatuum examinis DNA quod damnatum paucas horas ante executionem absolvere debuisset (deinde vero contrarium accidit), praebebant pretiosa tramae elementa circa quae bonum pornomediaticum eventum construere. Resultatum fuit longa, longissima liturgia crescentis grandiosae obscenitatis, spectaculum non amittendum cuivis voyeur qui se respiciat. Attentio: nolo hic in meritum annosi problematis intrare num applicanda sit necne mortis poena (quid hoc umquam cum pornographia et voyeurismo? utcumque, inter nos en passant dictum, mortis poena me minime exhilarat), neque multo minus de eventualibus convenientiis ordinis politici de talis transmissionis realizatione. Non. Ad solum mediaticum et aestheticum resultatum refero qui inde resultavit. Quod deinde tale spectaculum utile esset necne alicui rei est alia quaestio. Cum exsistat et tam diffusa sit, pornographia semper evidenter alicui rei utilis est. Ad exemplum homicidii in directa RAI redeundo, inter decem milia personarum quae vitam cotidie ubique amittunt (lectoribus memoro qui id obliti essent omnes serius ocius mori) unus electus est cuius praesciebatur exacta hora qua obitus adveniret, insuper superficialiter simpaticus in virtute italici nominis, et facti quod eius culpabilitas non esset 100% certa. Effectus amplificantis lentis hanc unicam tragoediam inter milia quae incessanter consumuntur isolavit eaque usus est ad nutriendam imaginationem milium vel milionum telespectatorum qui ita fugaciter experiri potuerunt horrorem se a morte perstringi videndi - mortem alicuius alterius - sine naturaliter ullo periculo currendo vel ulla authentica et duratura poena sentienda. Per manipulum horarum, ille ignotus detentus americanus executionem exspectans factus est in imaginario italicorum telespectatorum unicus moriturus mundi, agnus sacrificalis iniustitiarum mundi et cetera. Ad facilius adhuc imaginationem spectantium adiuvandam, eventus igitur antea conditus est hardcore transmissione authenticae executionis per venenosam iniectionem (eadem mors quae paulo post Barnabei contigisset), filmata nisi fallor in eodem carcere aliquanto tempore antea. Spectaculum porno igitur etiam hardcore factum est, cum scena mortis realis sine fuco et sine fallacia. Et cum vicis Barnabei venit, et numerus superimpressus retrorsum computans implacabiliter solum manipulum secundorum ad executionem signabat, telecronista italicus in directa via satellite ante carcerem non omittebat efficaciter visivo sermone describere omne quod certe eodem illo momento intra mortis cameram accidebat - ultima verba hominis ad lectum ligati, acus in venas insertae, pentothal ad eum sopiendum et deinde venena ad cor et cerebrum sistenda...

Authenticum pornonecrophilum spectaculum post robustum velum solidarietatis cum morituro et assassinorum stigmatizationis in scenam positum, exacte sicut in germanica transmissione de qua supra referebam pornosexuale spectaculum facile post praeventionis AIDS velum contrabandabatur. Ad ulterius propellenda limina eius quod pornographice licitum est realizare opus est igitur Causa Magni Momenti cuius nomine porno opera eximia quae quis velit realizentur. Hoc comprehendentes, statim incredibiles occasiones intellegimus quae veluti incanto pro futuro nostri voyeuristici oblectamenti aperiuntur.

Ad efficaciorem reddendam pugnam contra mundi poenam, executio in directa mox fiet fixum appuntamentum cum nostris telespectatoribus. Nomine sacrorum interactivitatis valorum, telespectatores singulis vicibus eligere poterunt num tempore reali mittant suam email solidarietatis morituro, gratiae petitionem gubernatori de turno vel adhortationis nuntium carnifici, ignosce, Statali Datori Pacis Terminalis.

Ad efficaciter diffundendam praeservativi culturam ut optimum praeventionis contra AIDS instrumentum, quid melius quam in horis maximae auscultationis transmittere hardcore publicitarios spot ubi ingentes phalli in exemplari erectione (publicitas semper exaggerare debet) se infigunt ubi se infigere debent (sine sexus discriminatione) bene protecti a fido et infallibili laticis amico? Posset esse prorsus haec via definitivae sexualis porno admissionis in sinu nostrae societatis.

Nomine pugnae contra cancrum inserentur Webcam in corpora aegrotorum terminalium ad transmittendum in directa Interrete (vel televisione - utcumque post aliquot annos eadem res erunt) horribilem tumoris progressionem. Interdum - rerum eventus! - avulsio metastasis in lento motu ad microscopium captae. Heartcam, scilicet cardiaca webcam, permittet capere et cum telespectatoribus communicare crucialem cardiaci arresti momentum, indispensabilem ad vere comprehendendum quantum cancer saluti damnosus sit et quantum magni momenti sit eum exstirpare. Ne attendatis ad sponsoris nuntios.

Ad famem in mundo oppugnandam, dominicae postmeridianae televisificum varietas stabiliter in directa emittetur ex infortunatissimo profugorum campo momenti. Saltatores inter famis victimas saltabunt ad evidentiorem reddendam miseram condicionem eorum qui tanto nostro auxilio indigent. Pueri flavi, buccellati et cincinnati infelicioribus ossosis et ventrosis pueris edibilia munuscula a sponsoribus oblata offerent.

Ad bellum semel pro semper e terrae facie eliminandum, realizabuntur situation comedy in nationibus ubi cruentum bellum in cursu est, exponentes histriones typicis et genuinis periculis quae bellum quod se respiciat secum fert. Interdum histrio vel histria pennas ibi relinquet, ob bombam, granatam vel insidiatoris glandem, et omnibus telespectatoribus tandem clarum erit ut numquam quantum bellum vere res mala sit, quae in perpetuum e terrae facie eliminanda sit. Numquam erit penuria histrionum paratorum vitam suam pro aliquantula fama periclitari. Sed ad omnia mundi bella finienda nullum sacrificium nimium est.

Ad campaniam in favorem organorum donationis promovendam, pedem capient transmissiones autopsiarum in directa. Videant, videant suis oculis, telespectatores, macilenta defunctorum organa quae in directa ante cameram abiciuntur cum tot alii homines ea contra recipere et etiam ipsi longam sanam et prosperam vitam vivere potuissent.

Sed vera finalis apotheosis erit realizatio mediaticorum eventuum cum in scenam positione magnorum theatri classicorum - Shakespeare, Pirandello, Brecht, etc. - in porno versione utendo ut scaena authenticis mortuariis, ita misera cadavera ad digniorem scenographicorum elementorum munus elevando. Haec omnia, naturaliter, ex uno latere ad vivam et popularem servandam Theatri culturam (cum T maiuscula), et ex altero, praesertim, ad sollemniter manifestandum in favorem mortis abolitionis. Postremo, quid in mundo iniustius est quam mors ipsa? Et quilibet mediaticus eventus qui ad nobilem finem mortem e terrae facie abolendi realizetur non poterit nisi omnium favorem reportare. Suo extremissimo pornographico contento non obstante, indispensabili ad eventui maximos auscultationis indices garantiendos.

Voyeur totius mundi, unimini! Immo, non. Iam uniti estis. Ante televisorium.

Exstinguere non, eh?

Iura omnia reservata ©2000 Roberto Quaglia et Associatio Delos Books