|
|

Secundum Robert Sheckley, per
troppo tempo iam Roberto Quaglia non fuit famosus. Secundum Ugo Malaguti, genius est.
Robertus Quaglia, scilicet repraesentans fictionis scientificae patriae nostrae extra fines notissimus
et in Italia ignotissimus, pergit tot quaestiones ponere et omnia recusare
responsa.
Quis umquam dixit quod litteratura non habet futurum? In realitate, Aetas
Litteraturae est hodie solum agli inizi.
Tanto tempo fa, cum genialis ars scribendi et legendi surse a nihilo ad
consentiendum hominibus se trasmettere informationes per tempus et spatium,
erant paucissimae personae capaces codificare et decodificare illa buffa segnetti quae
hodie a scuola insegnano a capendos fin dall'infanzia. In temporibus antiquis, paucae erant
personae capaces legendi et scribendi, et quantità litteraturae productae erat bene
poca. Cum per bonum poco saeculorum nemini venne in mentem inventandi stampam,
unicus modus ad tramandandum scriptum erat ille eum ricopiandi di quando in quando. La
carta enim non dura in aeternum, et unicus modus preservandi eius contenutum fuit a
lungo ille ricorrentis copiaturae amanuensis. Naturaliter, nos non possumus scire
num omnes qui in saeculis ricopiarono antiquos textos qui pervenerunt sino a nos lo
fecerunt semper cum maxima fedeltà. Postremo, persona intelligens quae investa
aliquot menses vitae ad ricopiandum a mano librum non resisterà semper alla tentazione di
migliorandone vel correggendone contenutum laddove suus senso critico et spiritus creativus ei
suggeriscano di intervenendum cum qualche modifica. Est igitur probabile quod multi antichi
libri sint stati migliorati, vel utcumque si siano evoluti nel corso saeculorum. Cum
scrivere librum et postea eum tramandare nel tempo a quei tempi costava una
considerevolem quantità sforzi, severissima selectio naturalis eliminavit fin
dall'inizio quemlibet scriptum qui non esset sufficienter significativus. D'altra parte,
est etiam probabile quod meliora praeclara opera antichità sint andati perduti ob
idem criterium selectionis: verus genius est enim per definitionem
incomprensibilis suis contemporaneis, et allora cur umquam aliquis contemporaneus unius
genii antichità avrebbe dovuto prendersi briga ricopiandi librum quem
all'epoca nemo capiva et quem omnibus videbatur contra vaniloquium personae
strambae et inquietantis? (normali, quos natura deliberate reddidit sprovvisti unius
organi sensoriali capacis percepiendi genium - aliter etiam ipsi avrebbero potuto
se evolvere in geni, cum omnibus complicazioni casus - non sunt tamen prorsus
insensibili ai sintomi genii alieni, quos ipsi tamen sunt condannati ad interpretandos
erroneamente ut vacuam stramberiam et inquietantem eccentricità).
Litteratura antiqua igitur erat prodottum rarum et faticoso. Venivano più che altro
messe nero su bianco antiche historiae quae prius erant statae tramandate oralmente
di generazione in generazione, et codici comportamenti communitatis. Haec ultima
erant utilissima et momentosissima, et probabiliter inventio scripturae et
lecturae scaturirono prorsus a necessitate trasmettendi per tempus et
spatium disposizioni imperative de toto quanto deberet venire factum a personis in
omnibus praevedibilibus vel ipotizzabili circostanze.
Cum inventione stampae, litteratura fecit straordinarium balzo in avanti. D'un
tratto, erat sufficiens scrivere librum una sola vice ad deinde eum poscia possendi
riprodurre indefinite cum artificio stampae. Pro litteratura, fu vantaggio
clamoroso! Tamen, personae capaces scribendi erant adhuc paucae. Magna
massa hominum erat analfabeta. Praeterea, solum parva pars mundi habebat
necessarias machinas ad stampandos libros. Utcumque, respectu praecedenti methodo
stesurae et copiaturae amanuensis librorum, balzo in avanti erat status incommensurabilis.
Aliquot saeculis post, cum explosione demografica et alfabetizzatione massae, pro
litteratura res si misero al meglio. Explosio demografica reddiderat disponibile
serbatoio semper magis amplum potenzialium scrittori, et alfabetizzatio massae los
posuerat in grado scribendi. Praeterea, technicae stampae se erant nei saeculis
evolutae et editio unius libri erat divenuta operatio semper magis simplex. Il
limen erat nunc plerumque constitutum a facto quod gens, etsi alfabetizzata, erat in
genere nimis impegnata a tirandum a campare ad potendosi dedicare cum serenità al lusso
mentale scripturae litterariae. Una paio bellorum mundialium non meliorarono certe
situationem. Praeterea, editori erant adhuc pochini, et erant adhuc ossessionati dal
vincolo qualitatis litterariae eius quod editavano, quod riduceva non di poco le
loro possibilità, et di fatto penalizzava etiam ulteriorem sviluppum litteraturae.
Postremo, non nascono omnes dies validi scrittori, et si ci si ostina ad aspettandum
bonum scrittore prius di pubblicandum aliquid, si finit a contandum in summis digitis quantità librorum editati. Nihilominus, respectu saeculis praeteritis, litteratura
aveva fatto balzi da gigante.
Successiva tappa evolutiva litteraturae fu più o meno contemporanea inventio
televisionis et classis mediae. Televisio erat utilissima ad generandos
contenuti cum quibus poterant venire impleti libri, et classis media erat
inexauribilis fucina scrittori dominicales. Etiam editori se evolsero, et
progressivamente smisero di essendo ossessionati dai vincoli qualitatis litterariae et
finalmente coeperunt a pubblicandum a casaccio totum quod capitava. Si una volta si
contavano sulle dita unius manus libri editati in anno, ora si pubblicavano
annualmente in toto mundo centenae milium titulorum diversorum, quisque eorum cum
sua brava tiratura. Ne quidem più illuminati sapientes antichità avrebbero mai
previsto talem gloriosum futurum pro nobili arte litterarum! Necessarium
disboscamento Amazzoniae permise litteraturae di evolversi fino ai fasti dei
nostrorum dierum. Tamen, pro quanto evolutasi, fino a poco tempo fa litteratura
manifestava adhuc evidentes limites. Supporto cartaceo erat limen, et lo sarà semper
di più. Inter aliquot annos etiam foresta amazzonica finirà, et allora super quo
verranno stampati libri? Exsistentia ipsa editori erat limen. Benché
finalmente editori si siano messi a stampandum di tutto a casaccio, eorum operato ha
limen. Nimii novi scrittori potenziali veniunt incessanter generati
dall'esplosione demografica et dal diffondersi computatrorum et temporis liberi. Pro
litteratura est necessarius novus saltus qualitatis, et hoc se sta compiendo prorsus in
his diebus cum diffusione Interretis.
Interrete permittit finalmente omnibus scrittori mundi di pubblicandum loro opera
sine dovere passare per editori. Potenzialmente, omnis homo alfabetizzato potest
facere lo scrittore, et Interrete permittit cuique di trascendere campum
potenzialità et concretizzare plenam diffusionem propriorum operum. Inter paucos annos,
cum Interrete erit diffusum capillarmente nel mundo, miliones et miliones scrittori
metteranno in circolo super Interrete propria opera. Decine milionum novorum librorum
vedranno sic lucem et litteratura avrà sic raggiunto orizzonti impensabili fino a
poco tempo fa. Sed hoc est adhuc nihil! Litteratura semper soffrì parecchio del
facto quod aliquis dovesse scriverla. Postremo, scrivere comporta semper quandam
fatigam, et non omnes potenziali scrittori sunt dispositi ad eam compiendam. Multi non ne sunt
etiam in grado. In futuro tamen, technicae riconoscimenti vocalis avranno fatto
passi da gigante et finalmente permetteranno allora cuicumque di scrivere qualsiasi librum
sine benché minimo dispendio energiae. Possumus rationabiliter imaginari unum
futurum in quo maxima pars personarum terrae recherà semper su di sé -
dentro la montatura occhiali vel nell'orologio vel incapsulato in dente - unum
microscopicum microfonum permanentemente collegato via radio cum proprio computatro
domestico, quod riceverà in omni instanti quamlibet frasem venga pronunciata, la
riconoscerà, la impaginerà et igitur la pubblicherà in tempo reale super Interrete. Miliardi
novorum librorum longorum quanto vita loro autorum vedranno igitur lucem in una
travolgente apoteosi litteraria quam ne quidem più ottimisti umanisti hodie mai oserebbero
prefigurare.
Miopi enim hodie sostengono altezzosamente quod Interrete segnerà finem
litteraturae. Al contrario! Pro litteratura, Interrete segna hodie initium novae
aetatis. Al massimo, Interrete segnerà finem lecturae.
Enim, si est verum quod litteratura si sta velociter evolvendo, est etiam verum quod
percentualis operum mai lette da alcuno augescit ut minimum di pari passo. La
televisione occupa iam hodie totum tempus liberum cuiuscumque non si cimenti in
scriptura - et occupa etiam tempus liberum horum non appena ipsi smettono di
scrivere. Aliquis hodie legit adhuc qualche librum cartaceum di tanto in tanto, sed haec antica
usanza decadrà cum ultimi alberi mundi - et cum eis carta - saranno presto
scomparsi dalla faccia terrae. Et hoc, fatalmente, segnerà sublime superamentum
ultimi limitis litteraturae: illud veniendi letta.
In praeterito, si è generalmente scritto id quod aliquis alter avrebbe poi letto. La
necessità lettori pro operibus quae veniunt scritte est semper stata condicio
imprescindibilis - se non altro ob rationes economicas. Interrete reddit d'ora in poi
superabile etiam hunc estremum vincolum. D'ora innanzi, si potrà scrivere et pubblicare su
Interrete sine quod umquam nemo vada a leggersi id quod sit status scritto. Pro
litteratura, si tratterà di trionfo sine precedenti.
Ut una volta mihi disse Sheckley, in futuro solum divites poterunt permettersi dei
lettori, quia solum divites avranno satis nummorum ad pagandum aliquem affinché
legga loro opera. D'altra parte, cui umquam interesserà legere id quod omnes gli
altri avranno da scrivere?
Sed futurum litteraturae non si ferma qui. Ultimissimum limen litteraturae est
necessità unius scrittore vel utcumque unius umanoidis qui eam producat. Postremo,
humanitas non est mica infinita, né coloro qui scrivono dispongono temporis infiniti.
Etiam coloro qui in futuro scriveranno loro libros loquentes nel microfono portatile non
godranno temporis infiniti. Eliminatis praecedentibus ostacoli, hoc remanet verus limen
litteraturae futurae. Quod tamen verrà superato. Dai computer.
In futuro longinquo quod posset in realitate esse valde propinquum, ci penseranno computatra
a producendam totam litteraturam necessariam, et praesertim totam illam non necessariam.
Potenti programmi-tubolari sforneranno cum crescenti rapiditate et in semper maiore
quantità miliones miliardorum semper novorum romanzi et poemi, istantaneamente publicati
super Interrete & Ubicumque, pro gaudio collezionisti. Nemo enim leggerà mai
hanc robam, sed in moltissimi la collezioneranno. Collezionismo litteraturae mai
letta sarà hobby eruditorum futuri. Miliardi gigabyte et terabyte di
purissima litteratura si ammasseranno nei computatri collezionisti, et erunt obiectum di
trattative et scambi. Et etiam nostalgici lecturae avranno di che consolarsi,
installando nei loro computatri potentissimi programmi capaces legendi in loro vece le
sconfinate biblioteche quas ipsi avranno accumulate. Magni accademici, premi nobel et
professori universitari ostenteranno tronfi culturam loro computatrorum, mai mancando di
puntualizzare a chicchessia factum quod ultra ad essersi letti et divorati lo scibile
intero, loro computatra se lo sunt etiam imparato a memoria. Omnes alii, non sentendo
l'esigenza di far notare a tutti quanto sunt colti, si limiteranno a godersi propriam
collectionem scibile sine preoccuparsi che loro computatrum se la legga omnes noctes.
Et ci saranno filologi esploratori qui ameranno avventurarsi cum infinita patientia nei
miliardi triliardi bytes collezionisti alla ricerca frammenti Antiquae
Litteraturae Humanae, illius parvae partis scibile futuri quae stando alle leggende
qualche homo uno die creò. Sed scettici contra sosterranno quod numquam ullus
homo scrisse alcunché in ullo tempore, quia tunc erit notum quod a producendam
litteraturam necessariam pro collezioni (et a quo altro potrebbe mai servire la
litteratura?) bastano et avanzano computatra. Qui hodie dicit quod litteratura non habet futurum non ha capito niente.
 
Iura super textibus et imaginibus reservata sunt. E'
vetita reproductio sine auctorizatione auctorum.
|