Secundum Robert Sheckley, nimio iam tempore Roberto Quaglia non fuit famosus. Secundum Ugo Malaguti, genius est. Robertus Quaglia, scilicet repraesentans fictionis scientificae patriae nostrae extra fines notissimus et in Italia ignotissimus, pergit tot quaestiones ponere et omnia recusare responsa.

Attentio! NUNTIUS MOMENTOSUS: unica res plus minusve pulchra ab his partibus est titulus. In conformitate vigentibus normis internationalibus in materia productionis cuiuslibet rei, confezione huius fragmenti optima est et se praesentat bene et contentum facit schifo. Quicumque pergat legere id facit in plena conscientia exsistendi in realitate necessarie deludenti in quanto ad contenutos, praesertim cum se praesentat bene. Et saepe etiam cum se praesentat male.
Ecce te tunc denuo hic ad quaerendum paulum sensus a scrocco. Heu, serbatoio sensus est hodie voluttuose vacuum, et tu es praecipitatus in illud vacuum sine sciendo bene cur. Ad ricercam significatuum nutrientium, incappi contra in grovigli confusionis vacuae. Tamen insisti ad legendum id quod nihil significat, in spe raschiandi fundum dolii sensus et tibi dicendi quod iterum non buttavisti via quinque minuta vitae. Sed fundum dolii sensus est ambiente malsanum et etereum, et tua quinque minuta vitae se inde eunt iterum lasciando a bocca asciutta tuum karma quod sic se inde evaporat adhuc paulum. Adhuc indugi in patienti attesa eius quod manca ab eo quod legis, et credis te cogitare aliquid sed nescis quid quia in effectu non cogitas nihil. Dicitur quod in cerebro nimium stroppia, sed non dicitur quid illic combini nimium poco. Incapax cogitandi cazzatas solus, te inde venis ad quaerendum hic et fortasse te indispettisci si eaedem non habent formam quam per consuetudinem es dispositus ad acceptandum.
Et nihil persistit et tu non te inde vai quia nescis ubi ire vel es nimis piger vel inerte ad te movendum. Legis verba inutilia ut plerumque ea audis in televisore quem non assequeris extinguere sine sciendo cur. Credis te capere id quod non est possibile capere in fatuo trastullo hallucinationum semanticarum in quo sennus tuus annaspa sine se accorgendo id facere.
Bene, nunc quod clarificavimus factum quod tu perdis tuum tempus ad legendum nihil in Nihilo vel aliquid generis vel eius contrarium quod tanto idem est, possumus etiam cambiare sermonem, etsi scilicet sine approdandum ad ullum argumentum significativum, manentes in vago Nihili minus difettosi solito vel fortasse magis. Possumus fingere nos loqui de importantia recentis scopertae aquae super luna: quam utilitatem habet scoperta aquae super luna? Nullam. Cui servit enim aqua super luna? Unus non vadit mica usque super lunam ad sibi quaerendum aquam. Aqua super luna serviet magis quam aliud alicui aziendae commerciali ad confezionandum spot televisivum idiotum in quo aqua super luna induet munus inconsapevolis testimonial. Aqua super luna serviet deinde NASA ESA et illis rebus illic ad sibi faciendum dari plus nummorum a gubernis pertinentibus cum scusa quod nunc se ire ad insediandum super luna converrebbe. Non video cui alii posset servire aqua super luna. Non me stupirei si olim aliquis tirasse foras factum quod super luna invenerunt etiam coca cola. Me stupirò immo si aliquid generis non accadet.
Pipa lui Enrico scoase un colac de fum mai gros decât precedentele. Si Sybilla recunoscuse câteva foneme conoscute de ea. Et quomodo nunc finivimus ad loquendum rumenum? Italien ist ein Staat, in dem Schuld und Sühne existieren, aber kein kausaler Zusammenhang zwischen den beiden mehr besteht. Es ist ein tief religiöses Land, jedoch umbestritten geheimer Welt-Leader im Heroin Handel. Es ist ein Land, wo es noch als obszön betrachtet wird , seine Nacktheit am Strand zur Schau zu tragen, ein Vergeben, für das man noch heute noch vervolgt werden kann, wo es aber nicht als obszön betrachtet wird, sich vor den Augen der Passanten auf der Strasse Heroin zu injizieren, sich die Injektionsnadel mit Nonchalance in die Venen von Arm, Hals oder Penis zu bohren, eine Tätigkeit, für die in Italien nunmehr de facto Straflosigkeit garantiert ist. Igitur, de facto, thesis quod nonsensus sit valor emergens capit semper magis corpus etiam in cerebellis eius qui est reluctantior ad admittendum hunc lampantem statum rerum. Heren, kijk! Hier ist hij, mijn nieuwste uitvinding. De tijdmachine. Mooi, zei een van de aanwezigen met een tevreden gezicht, en wat doet die machine? Het is voor de hand liggend, antwoorde de uitvinder, hij stelt ons in staat om vrij in de tijd te bewegen. Interessant!, zei een ander. En wat is tijd? Ik heb deze machine juist uitgevonden om daar achter te komen. Ante themata generis, quid remanet ad non addendum? Complures res. V mysli mêl vzdálenou ozvênu hlasu, kter_ za ním volal: Pozor! Capito? POZOR! Sed nemo ei facit curam. Fortasse iustum est sic. Nonne sumus postremo in Italia? Ce coutumes appartiennent cependant à un folklore qu'il n'est pas intéressant de décrire plus longuement ici. La particularité suivante nous semble plus appropriée à notre sujet: l'Italie est le pays européen don't les habitants lisent le moins de livres (moins d'un livre par tête et par année), mais où paraissent le plus de quotidiens traitant exclusivement de sport. Quid igitur exspectari potest?
Oportet habere revera poco da fare ad se ostinandum ad non cessandum legere quanto nunc cum bene poca ragione pergit comparere super monitor tui computatri. Ceterum oportet habere bene poco da fare ad se ostinandum ad non cessandum facere quamlibet rem normaliter se stia faciendo, nonne estis d'accordo? Si estis d'accordo rogate vobis cur. Si id non estis rogate vobis cur. Ad non errandum, rogate vobis cur. Rogate id vobis etiam ad errandum, cum utcumque non assequemini vitare id facere. Cum utcumque errabitis, tentate saltem id facere modo gratioso.
Bene, assecuti sumus cianciare paulum sine dicere absolute nihil. In practica, fuimus televisivi, dummodo hoc significet aliquid, quod non est valde plausibile. Et tunc, avanti cum zapping! Et in dubio... citeste Vagabondul Interspatial, roman ciudat, sau mai degrabâ surprinzâtor. Un roman pentru toti cei care nu stiu în ce sâ creadâ. Pentru cei care cred în ceva, dar nu stiu în ce. Pentru toti cei care cred în ceva, dar acest ceva e întotdeauna altceva. Pentru toti cei care nu cred in nîmic, în afara de faptul câ nu cred în nimic. Pentru toti cei care cred în faptul câ nu cred in nîmic si în realitate cred în orice. Pentru toti cei care cred câ cred câ cred câ nu cred câ cred... si se mirâ câ nimeni nu-i crede. Pentru toti cei care cred orbeste într-un lucru gresit si nu înteleg de ce-i loveste damblaua sau cancerul...
Nicht wahr?