Secundum Robert Sheckley, nimio iam tempore Roberto Quaglia non fuit famosus. Secundum Ugo Malaguti, genius est. Robertus Quaglia, scilicet repraesentans fictionis scientificae patriae nostrae extra fines notissimus et in Italia ignotissimus, pergit tot quaestiones ponere et omnia recusare responsa.

Clonatio humana est re vera magnus pulcher sballo, et nunc conabimur elencare aliquot inter plurima commoda quae ea comportabit.
Per clonationem, ut notum est, capaces sumus decernendi quem codicem geneticum praebere personae quam concipere volumus. Interim non potest adhuc, heu, inventari novus codex geneticus pro libitu, sed oportet contentum esse "photocopiare" illum alicuius alterius. Pro interventibus creativis opus erit sic adhuc aliquo tempore (aliquot decenniis, vel aliquot saeculis pro eventibus clamorosissimis). Interim interventus creativus humanus in opere concepimenti novi individui debebit se limitare ad gestum eligendi modellum ad "photocopiandum". Quae res non est multum, etsi semper melius est quam nihil.
Quomodo enim processit res reproductionis super terra, ultimis milionibus (vel miliardis) annorum? De eo curat natura, de eo semper curavit natura, argumentatur aliquis. Est bonum argumentum, reflecto ego, dummodo intellegatur quid revera umquam sit natura. Aspicio circa, ad videndum num videam naturam, et noto res, aliquas quarum certe partem naturae. Sed quas? Et quae res non faciunt partem naturae? Omnia faciunt partem naturae salmodiat tunc ille aliquis qui ante argumentabatur. Omnia?, me rogo ego. Hic est aliquid quod non quadrat. Quem sensum habet definire aliquid indistinguibile a toto reliquo? Dicere omnia partem naturae facere aequivalet ad eliminandam quamlibet distinctionem inter verbum Omnia, verbum Natura, verbum Deus et verbum Universum (alii tituli qui vadunt magis pro maioritate ad definitionem complexus rerum). Utcumque sit, una res certa est: etiam ego facio partem naturae, et igitur quaecumque res ego faciam est naturalis per definitionem. Et tunc, si homo se ponit ad faciendas res quas antea solum "natura" faciebat, id nihil aliud vult dicere quam quod natura, per Hominem, ampliat proprium repertorium activitatum et competentiarum. Si homo intervenit super modalitates propriae reproductionis cum clonatione (vel cum quolibet alio medio - contraceptione inclusa), nihil aliud facit quam ditare gammam causarum et criteriorum quae regulant phaenomenon reproductionis, et igitur evolutionis. Verbis paucis Natura, cuius pars sumus, ditatur ab omni nostra nova inventione, clonatione inclusa. Quaelibet "res" quae auget varietatem "rerum" quae adsunt, ditat naturam, quae est aequilibrium inter omnes has "res". Haec omnia non possunt dici verbis pauperioribus his.

Viae clonationis erunt infinitae. Et prima earum erit autoclonatio. Poterunt haberi filii identici sibi ipsi, in practica geminus sui posticipatus. Probabile est multos homines volituros se autoclonare, simul ac id possibile erit. Probabile est vinculum affectionis quod ligaret individuum proprio filio qui est copia geminaris sui ipsius esse maius eo versus filium productum vetere modo sexuali. Se autoclonabunt praesertim individua parum inclinata vitae paris, personae quae volunt habere filium vel filiam, sine debere hac de causa sorbire uxorem vel maritum. Single, denique, categoria in constanti augmento quae cum clonatione humana crescet adhuc.
Habere filium qui sit proprius clonus praebet evidentissima commoda: cum plerumque bene cognoscatur se ipsum, habens perfecte praesentes proprias inclinationes et exigentias, erit pro parente multo facilius intellegere etiam illas filii cloni. Verum est quod non omnes characteres personae determinati sunt genetice, et quod ambiente influit non parum in evolutione personalitatis, sed summis lineis aliqui tractus fundamentales personarum sunt clarae matricis geneticae. Filius clonus comportabit igitur pro parente clonato minorem quantitatem surprisarum, et cum maxima pars personarum his in campis praeferat longe quietem praevisibilitatis turbamentis indeterminationis, autoclonatio erit via intrapta ab omnibus illis qui non volent periclitari. Rapporti inter filium clonum et parentem clonatum erunt contradistincti maiore communicabilitate et comprehensione reciproca. Etiam polizza assicurativa super vita filii clonati constabit saepe minus, cum compagniae assicurativae habebunt garantiam super qualitate genetica pueri praebitam anamnesi parentis.

Si single poterunt feliciter clonare se ipsos, haec procedura minus consultabilis est paribus. Si enim producitur filius qui est copia exacta patris, mater posset in tempore se sentire isolatam et exclusam a forti vinculo inter patrem et filium. Praesertim cum insurgerent problemata paris inter eum et eam, filius clonatus a patre posset appesantire notabiliter situationem. Mulier posset tunc transferre disaffectionem (et eventuale odium) quod nutrit versus virum super puerum ei aequalem, praesertim cum puer inciperet esse paulum cresciutellus, scilicet inciperet assimilari paulo nimis viro quem ea se rammaricat duxisse. Etiam a parte viri possent insurgere problemata: in casu separationis, viro esset difficilius accipere quod filius identicus sibi possit affidari matri. Possumus etiam imaginari situationes in quibus vir cum praevaricanti personalitate et sufficientibus resorsis financialibus imponat uxori nutritam schieram filiorum omnium clonatorum a se. Mulier deberet igitur allevare tres, quattuor, quinque, decem copias identicas mariti. Ad longum, posset facile se sentire circumdatam.
Etiam in casu in quo in pari generarentur filii qui essent cloni eius, aliqua problemata possent emergere molesta frequentia. Crescens, enim, filia assumeret in tempore exactas effigies habitas a matre cum iuvenis erat, aetate in qua pater se innamoravit de ea. Id ferret frequentia ad comprehensibilia turbamenta in viro, praesertim in subiectis humilis intellectus, et eventuales gelosias mulieris, semper et praesertim in subiectis humilis intellectus. Augescerent ita probabiliter etiam casus stupri intra-familiaris, semper naturaliter inter subiecta humilis intellectus.
Autoclonatio erit igitur systema reproductionis praeferentiale single.
Paria, contra, recurrent plerumque ad clonationem tertiorum.

Et tunc oritur inevitabilis quaestio: qui erunt modelli ad clonandum?
Elementare Watson, responderet statim Sherlock Holmes. Modelli ad clonandum erunt simpliciter ii quos gens volet clonare. Erunt agentiae quae habebunt catalogos individuorum quae offerunt proprium DNA ad dispositionem cuiuscumque eo uti velit finibus reproductivis. Naturaliter, saltem in initio, se imponent praesertim individua pulcherrima. Innegabile est percentualem "aesthetice pulcherrimam" populationis esse omni in loco minimam respectu complexui; "pulcherrimi" pauci sunt, et iam hodie ei assequuntur perfecte vivere in commodo in consequentia solius facti essendi pulchri. Viri et mulieres peculiariter pulchri recipiunt enim omnem pecuniam quae servit eis ad vivendum (et etiam multo plus) simpliciter quia ii qui minus pulchri sunt eis se eos volunt spectare super aliqua photographia. Photomodelli et photomodellae trahunt igitur sustentamentum ex solo facto essendi pulchri. In futuro, ii trahent sustentamentum etiam ex venditione proprii codicis genetici omnibus illis qui volent habere filios ut ei. Agentiae Geneticae, in cooperatione cum Bancis DNA, offerent in catalogo optimos chromosomos mundi ad habendos filios garantite sanos et pulcherrimos. Exemplaria optima constabunt scilicet plus, sed erunt utcumque semper producta validissima pro omnibus zonis.
Probabile est ut post solitas diffidentias initiales, quas humanitas semper manifestavit ante proprios progressus, clonatio fiat post aliquod decennium systema reproductionis valde populare. Cur enim par personarum medie turpium deberet se ponere ad producendum, utens propriis chromosomis, puerum aequalis vel maioris turpitudinis, qui debebit fronteggiare in propria vita omnia incommoda quae turpes traditionaliter patiuntur, cum pretio rationabili emi possint ab agentia fidabili boni chromosomi qui garantibunt proli approchium exsistentiae minus incommodum?

Primis temporibus, soli divites poterunt sibi permittere filiandi clonos pulchrarum personarum. Habere filium clonum erit ita initialiter status symbol, sicut fuit in praeterito automobile, televisor et telephonulus. In tempore, tamen, offerta se ampliabit. Operarius parvus, turpis et pilosus cum uxore analoga poterit facere pulcherrimam filiam originis scandinavae, altissimam et flavissimam, stipulans parvum mutuum decennale pro emptione DNA necessarii. Cum transcursu temporis, clonatio perdet omnem characterem elitarismi, pretia descendent et ea erit intra portatum omnium.
Pulchri mundi vivent in commodo, fruentes royalties super proprio DNA. Privilegium communicatum etiam cuicumque fruatur fama, in campo uno vel altero. Volumusne ut filius noster sit clonus Jack Nicholson? Non est problema. Jack Nicholson, si gradebit ut proprium DNA se diffundat in mundo, incassabit royalty pro quoque filio concepto ad eius imaginem et similitudinem. Et cur ille vel quicumque non deberet gradire? Quilibet ethologus nobis illustrat convincenter quomodo magna pars activitatum cuiuslibet individui viventis (entibus humanis inclusis) sit tensa, uno vel altero modo, ad affirmationem propriorum codicum geneticorum super eos aliorum. Competitur ad se reproducendum, et ad se reproducendum optimo modo possibili, ad garantiendas condiciones (geneticas et ambientales) favorabilissimas propriae proli. Quicumque in futuro, una vel altera de causa, requisitus erit quatenus fons chromosomorum, habebit omnes, sed prorsus omnes rationes ad non se subtrahendum huic muneri.

Quantitas filiorum tractorum ex proprio codice genetico posset fieri futura ratio competitionis inter novos divites. Periodicum Americanum "Forbes", praeter facere elenchum annualem virorum divitissimorum mundi, posset decernere redigere etiam elenchum clonatissimorum. Aliquis olim assequetur etiam riesumare reliquias non sufficienter decompositas Marylin Monroe, et etiam ea tunc poterit clonari, prorsus ut in Jurassic Park. Naturaliter, non clonabitur ad recludendam in caveam. Omnis familia quae volet habere unam vel plures filias quae sint exacta copia Marylin, non debebit facere aliud quam emere ab Agentia Genetica vel a Banca DNA cellulas necessarias, et de reliquo curabit Mamma Natura.
Omnis character sufficientis notorietatis publicae habebit igitur proprium agentem geneticum (paulum ut agens litterarius pro scriptoribus), qui tractabit cum bancis DNA et cum aliis subiectis interessatis super iuribus ad usum codicis genetici characteris in quaestione, et de reliquo curabit Mamma Natura.
Omnis character sufficientis notorietatis publicae habebit enim quandam quantitatem fans bene laetorum posse facere pretio filium qui sit copia exacta sui beniamini.

Scilicet, hic mirabilis progressus non erit prorsus carens incommodis, ut non est nullum genus progressus. Rationabiliter exspectari potest ut parallelus mercato officiali DNA se evolvet analogus mercatus niger. Exsilient piratae DNA, qui se impadronent codicis genetici celebratissimarum star, et eum commercializabunt sottobanco sine observare iura auctoris. Paulum ut piratae software. Interdum, aliquis qui ad sparmiandum se verteret ad mercatum nigrum posset incurrere in aliquod pulchrum "pacco". Fanaticus Valeria Marini sibi emit unam eius copiam illegalem DNA, et post novem menses gestationis uxor eius parturit pulchrum cinesinum...
Sed etiam ex mercato legali possent scaturire deceptiones brucianti: fanaticus Michael Jackson stipulat mutuum ad posse sibi concedendum filium qui sit exacte identicus celebri cantatori, et cum deinde se reperit cum normali puerulo nigro per domum realizat quod ad eum faciendum ut Michael Jackson opus sunt adhuc miliones et miliones dollariorum in complicatissimis operationibus chirurgicis...
Substantialiter, tamen, per clonationem humanam humanitas fiet celeriter pulchrior. Nulla persona malaticcia, fortasse portatrix tarorum et morborum hereditariorum, praeferret ponere in mundum disgratiatum sui parem, cum alternativa est illa filiandi contra perfectam replicam characteris publici convincentissimi, vel photomodelli vel photomodellae superlativae praesentiae et prestantiae. In spatio paucarum generationum, durante quibus magna massa individuorum se reproducit clonatione ex exemplaribus sanissimis et pulcherrimis humanitatis, qualitas genetica generis humani potest realizare saltum in ante quem viis naturalibus impegnaret miliones annorum.

Eo magis quod selectio naturalis, quae functionavit per miliarda annorum pro omnibus speciebus viventibus, a paucis decenniis non est amplius in vigore inter homines societatum industrializatissimarum. Placeat necne, altus gradus mortalitatis infantilis qui comitatus est totam historiam humanitatis (et qui permanet in tertio mundo) constituit formidabile instrumentum selectionis characterum geneticorum humanorum fortiorum et stabiliorum. Hodie non est amplius ita. Mors moderna non est amplius illa olim. Raro morbi nos occidunt parvos, scilicet priusquam nos reproducere possimus. Hodie, quicumque nascatur, si non est fatuus (re vera id assequuntur optime etiam fatui) prius vel posterius se accoppiat et se reproducit. Quod optime valet pro eo (ci mancherebbe!), sed ex puncto visus progressuum evolutivorum speciei non est res conveniens. Sumus immo ad paradoxum quod subiecta quae plus habent successum in rebus quas faciunt (igitur in vita), minus se reproducunt, quia fortasse non habent tempus id faciendi. Ubi est cultura et intelligentia, plerumque filii scarseggiant. Saltem apud nos, facere multos filios convenit perparum. Olim qui malaticcius erat se vergognava esse quia inde retrahebat svantaggia. Hodie status Italicus solvit pensionem invaliditatis septem milionibus personarum. Dixi septem miliones. Unus Italus ex octo, pueris et poppantibus inclusis. Esse malaticcius hodie convenit. Si malum deinde hereditarium est, parum mali. Est aliquid strani et inquietantis in his omnibus.
Feliciter, cum clonatione humana hoc problema se solvet. Selectio naturalis reincipiet functionare, sed modo novissimo et straordinarie veloci. Nemo qui turpis sit peculiariter felix est essendi turpis, et omnes - potentes - ambiunt habere filios magis pulchros sui. Clonatio humana permittet cuicumque id volet habere filios exactae qualitatis desideratae. In spatio aliquot generationum, incipiens a vicesimo primo saeculo, videbimus evolutionem geneticam generis humani accelerare eadem progressione crescitae quam hoc saeculo observavimus pro eo quod spectat qualitatem manufactorum hominis, scilicet technologiam.
Hi sermones possent fortasse sonare ut vage nazisti, si ad decernendum quis debeat clonare quem deberet esse regimen vel utcumque auctoritas centralis, et fortasse id faceret ad allevandam particularem rasam in detrimentum aliarum. Sed cum quisque eliget in plena libertate habere filium clonum alicuius vicissim consentientis, unica conclusio certa quae inde trahi potest est quod erunt libertates et facultates et optiones electionis individuorum quae crescent et inde lucrabuntur.

Superato momento initiali diffidentiae, humanitas se iaciet super clonationem eadem passione qua hodie se iacit super medicinas, super chirurgiam plasticam et super omnes illas innovationes humanas capaces reddendi complexiorem, variam, iucundam et leviter perversam vitam nostram (admisso quod possit exsistere aliquid quod possit definiri "perversum").
Naturaliter, modus cogitandi mutabit plurimum, sicut incredibiliter mutatus est in hoc ipso vicesimo saeculo.
Si initialiter habere filios clonatos a characteribus famosis vel a pulchritudinibus statuariis erit ratio elevationis socialis, status symbol ad ostentandum et invidendum, in tempore non erit amplius ita.
Post aliquod, enim, mundus erit plenus clonis, qui habebunt opiniones diversas. In se, factum essendi clonum non deberet disturbare quemquam eorum qui id est, sicut etiam hodie gemini homozygoti non sunt nullo modo discontenti essendi tales. Ii qui venient in mundum quia clonati a proprio parente, fruentur non indifferenti privilegio habendi clarum modellum cui se referre durante propria crescita, elementum stabilizans et confortans in maxima parte casuum. Cum parens sit eorum geminus "in avanscoperta in tempore", mutua vincula communicationis possunt esse multo intensiora et utiliora. Qui contra erit clonus characteris famosi, fruetur conforto securitatis covandi in se momentosum talentum. Et etiam clonus subiecti statuariae pulchritudinis erit substantialiter bene laetus essendi multo pulchrior et sanior propriis parentibus. Aliquis poterit etiam evolvere problemata identitatis, sed omnibus computatis hoc est phaenomenon quod iam hodie exsistit, et quod augescit constanter de per se.

Tamen probabile est multos clonos, semel adultos, sentituros exigentiam se reproducendi via sexuali. Praesertim cloni agentiarum geneticarum. Imprimis quia non sentient necessitatem meliorandi DNA propriarum descendentiarum, cum ipsi sint portatores excellentissimarum credentialium geneticarum. Secundo loco ad faciendum exacte contrarium eius quod fecerunt parentes eorum, habitus quem omnis nova generatio manifestat respectu generationi praecedenti.
Post primam undam, in qua clonatio fiet de moda et massae ambient vel se clonari vel emere ius clonandi quem eis magis placet, opportunus refluxus reaequilibrabit proceduras reproductivas. Inter unum vel duo saecula, clonatio et reproductio sexualis convivent harmoniose. Prima contribuet ad velocem et constantem meliorationem genomatis humani complexivi, secunda garantiet necessarium remescolamentum chromosomorum quod clonatio non efficit.

Qui putaret clonationem massae ferre ad omogeneizationem characterum geneticorum populationum, graviter in errore est. Contra, ea favebit non parum remescolamentum rasarum. Multi Itali volent filias clonatas a photomodellis scandinavis, multae mulieres scandinavae volent filios clonatos a splendidissimis exemplaribus Italis, et sic deinceps. Obstaculum quod hodie adest remescolamento rasarum est magis quam aliud constitutum differentiis culturalibus quae separant qui vivit in locis valde diversis. Cum clonatione humana massae differentiae culturales manebunt exacte eaedem sed rasae se mescolabunt et erunt multo plures societates multirasiales hodie.
Cum cum clonatione humana pulchritudo non erit amplius privilegium paucorum, ea perdet multum valoris quod hodie ei recognoscitur. Si initialiter omnes volent clonare varias Claudia Schiffer momenti, post aliquod tempus aliae categoriae exsistentiae humanae, ut intelligentia (res hodie spectata diffidentia et suspicione), poterunt revalutari. Cum omnes erunt pulchri parvo pretio, fiet ita de moda clonare intelligentissimos inter pulchros. Agentiae Geneticae facient ad certamen ad vendendum proprium DNA in catalogo richiamantes attentionem super alto contento genialitatis potentialis eiusdem.
Si, ut vidimus, primis temporibus clonationis massae satis erit esse pulcherrimos ad posse vivere in commodis fructatis renta super iuribus ad usum proprii corredi genetici, cum post aliquot saecula omnes erunt pulchri hoc criterium enim non sufficiet amplius. Characteres famosi pergent suscitare publicam petitionem clonationis. Sed alii debebunt se dare multum operae ad apparendos esse aliquem qui valeat operam clonandi.

In tota hac vera ac propria revolutione genetica qua species humana accelerabit iter evolutionis super nostro planeta, risaltabunt naturaliter aliquae roccaforti conservationis geneticae. Aliquae sectae religiosae, ut Testes Iehovae, pervicaciter se recusabunt se clonari vel filiare prolem clonatam vel se accoppiare cum individuis clonatis vel etiam descendentibus personarum clonatarum. Aliae categoriae sociales possent reicere ob vezzo classis clonationem: rampolli magnarum familiarum cum traditionibus saecularibus, ut Kennedy, Rockefeller, Agnelli, valde improbabiliter repudiarent chromosomos familiae. Hi possent pergere se reproducere via sexuali se accoppiantes exclusive inter se (ut bona in parte utcumque ab semper fecit haec gens, ab temporibus aristocratiae apertae). Creatores imperiorum ex nihilo, ut Bill Gates vel Berlusconi, contra, possent optare pro autoclonatione sempiterna: avviare descendentiam quae de patre in filium, in saecula et in saecula, protrahat immutatum eundem identicum codicem geneticum. Ego sum clonus patris mei qui fuit clonus avi mei et proavi, et filius meus erit meus clonus sicut clonus filii mei erunt eius filii et nepotes eius et nepotes nepotum...
Inter paio saeculorum, signum distinctivum novae classis aristocraticorum posset ita esse quantitas antenatorum qui communicaverunt proprium identicum codicem geneticum - provenientem in origine a patriarcha fundatore casatae. Conservatio et perpetuatio, per clonationem ad oltranza, codicis genetici capostipitis posset fieri phaenomenon diffusum etiam multarum sectarum religiosarum. In tali accanimento clonatorio quidam videbunt enim optimam demonstrationum de fondatezza credentiarum de reincarnatione.
Poterit praeterea se evolvere moda collezionismi intergenerationalis characterum famosorum. Et scilicet: familia, associatio, status vel azienda quae sibi sumat curam, per arcum temporis centenarum annorum, clonandi ad oltranza, ob rationes symbolicas, personam particularis momenti. Collezionismus intergenerationalis conferret prestigium et distinctionem cuicumque haberet media ad id actuandum. Clonatio ad oltranza in saecula posset etiam fieri momentosum recognoscimentum collatum a natione. Potius quam Equites Laboris, meritorii possent insigniri titulo Clonabilium Aeterne. Sumptibus Status clonarentur igitur in saecula et in saecula copiae talium figurarum straordinarie meritoriarum, ita ut memoria earundem sit in tempore roborata incessanti praesentia cloni precise identici modello originali. Si haec consuetudo iam vigens esset, haberemus exempli gratia certitudinem quod etiam filii et nepotes nostrorum filiorum fruerentur praesentia Andreotti et Mike Bongiorno. Si progressus technicae clonationis conquisiti essent paulo prius, ad Maurizio Costanzo Show haberemus ut hospites habituales clonos Garibaldi, Mussolini, Gramsci et Rodolfo Valentino.

Facetiis remotis, clonatio humana implebit propriis gadgets etiam Magazzinum Horrorum Humanorum, illum locum bestialem in imaginario cuiusque nostrum ubi archiviatur cum raccapriccio omne id quod disharmonice se accordat cum spiritu nostro. Magazzinum Horrorum Humanorum semper exstitit et semper exsistet, et id quod continet variat in forma secundum modas et contingentias, etsi manens fundamentaliter semper identicum in substantia. Etiam clonatio humana apportabit suum parvum et modestum contributum, et non posset esse aliter.
Clonatio humana offeret enim magnas opportunitates etiam magnis organizationibus criminalibus. Possumus facile imaginari ut desiderabilissimi characteres feminini in imaginario masculino mundiali - gradus Marylin Monroe ad Cindy Crawford et Naomi Campbell, ut nos intellegamus - statim clonentur in serie obiectivo producendi mercem sexualem maximae qualitatis, ad noleggiandam super mercato carnis in affitto pro gingillamentis fornicatoriis - verbis pauperibus scaena prostitutionis organizatae. Possumus rationabiliter exspectare ut post quindecim annos ab initio clonationis humanae massae, marciapiedi nostrarum stradarum urbanarum Italicarum se implebunt exercitu "lucciolarum" Albanensium ad perfectam imaginem celebratissimarum star femininarum quindecim annis prius. Albanensium, quoniam evidenter talia allevamenta clonorum a prostitutione non erunt facilia ad imbastiendum in patria nostra, et organizationes criminales, ut iam hodie faciunt, impiantabunt suos centros productionis ubi minus periclitabuntur se disturbari. Criminales poterunt enim clonare quemcumque volent, etiam personas quae non ponant super mercatum proprios codices geneticos. Ad posse clonandum individuum, erit enim sufficiens intrare in contactum cum eo, et per aliquod expedientem se impadronire alicuius eius cellulae. Non est difficile. Quicumque, sua insaputa, simpliciter se movens relinquit constanter circa saccum propriarum cellularum. Accidit se soffiando nasum. Se strisciando cute super superficiem rudem vel abrasivam. Sternutans vel tussiens cum foga. Spuens. Quaque vice qua in futuro facies unam ex his rebus periclitaberis ut aliquis te clonet.

Clonatio humana habebit momentosos risvolti etiam in medicina. Possumus imaginari ut initialiter divites, et postea etiam alii, gradebunt eventualiter ut producatur et maneatur eorum clonus dedicatus unice eventualitati propriorum transplantorum. Si serviret umquam paulum sanguinis, oculus, manus, iecur vel ren ad transplantandum, donator idealis esset enim clonus sui ipsius - cum id annullaret omnem probabilitatem rigetti. Naturaliter esset bene parum morale destinare personam vivam et vegetam - etsi clonum - infami muneri merae culturae organorum a transplanto. Cum non esset valde morale, initialiter de eo curabunt - ut iam hodie faciunt - organizationes criminales, vel medico-criminales, vel medico-sine-scrupulis (de facto hae res iam fiunt hodie in abundantia; milia occidentalium se exempli gratia iam emerunt renem Indicum... "venditum" a "donatoribus" qui ne sciunt quidem quid sit ren et cui serviat). Post aliquod decennium talis practicae, tamen, proibizionismus super clonationibus a transplantis falleret (ut omnes proibizionismi, ceterum), et materia regolamentaretur. Manente immorali tractare ut culturam organorum clonum vivum et vegetum, non erit amplius illicitum facere eandem rem si subiectum non erit amplius proprie vivum, etsi id perfecte vegetum. Lex tunc stabiliet quod cloni a transplanto allevandi erunt ab eorum nativitate et per totam vitam in constanti statu anaesthesiae generalis, ita ut numquam, ne per instantem quidem possint emergere ex suo limbo exsistentiae suspensae, evolventes suam humanitatem potentialem. In practica viverent et se evolverent physice dum eorum mens maneret in perpetuum hibernata in statu fetali. Iuridice, his posset assignari status organismi fetalis extrauterini, una qualifica quae eos aequipararet fetis quos leges de aborto iam hodie permittunt sopprimere in casu necessitatis. Post aliquod decennium accensorum dibattitorum eticorum de re, evidentes rationes convenientiae generalis ducerent ad institutionalizationem huius procedurae, et quisque capax sibi id solvendi haberet proprium personalissimum clonum a transplantis galleggiantem in brodo culturae pseudo-uterino barae-incubatricis stivatae in cantina, in solario, in garage vel in armario capaci, paratum pro omni emergentia.

Ex utilibus sed stomachevolis disciplinis medicis, balziamus ad inutiles sed gradevolissimas disciplinas artisticas et sportivas.
Est praesertim in campo artis quod clonatio humana offeret proprios risvolti nobilissimos, et in illo sport quod permittet risvolti spectaculosissimos.
Quae perdita pro humanitate est hodie mors rarorum maximorum artificum qui interdum calcant scaenas mundi! Quale mirum esset si potuissent clonari Mozart, Beethoven, Leonardo da Vinci...
Verum est quod non est solus corredus geneticus ad determinandam qualitatem et destinum artificis, et quod igitur non posset haberi certitudo quod clonus Mozart evolveret genialitatem modelli originalis. Hoc est tamen verum cum uno clono Mozart. Si tamen nos produceremus mille clonos Mozart, et iam a parvis eos poneremus omnes in condicionibus exercendi quam maxime propriam musicam, pars eorum assurgeret omni probabilitate ad gradus Mozart originalis, et aliquis probabiliter iret etiam ultra. Etiam et praesertim considerantes Mozart mortuum esse paulo post triginta annos dum exspectativa vitae clonorum eius esset decise maior. Analoga res esset facienda cum Leonardo da Vinci vel cum quocumque alio in vita revelaverit talentum straordinarium. Praeterea, non debemus cogitare de una sola generatione clonorum Mozart vel Leonardi, sed de eorum clonatione ad oltranza illimitata in tempore. Generatione post generationem, varii Mozart vel Leonardi habebunt ut proprios alunnos et discipulos nihildiminus quam clonos sui ipsorum, qui habebunt vicissim ut alumnos proprios clonos, et sic deinceps, ita constituentes descendentiam integre tensam in saecula ad plenam evolutionem omnium potentialitatum creativarum DNA Mozart et Leonardi originalium. Una vita parum est ad evolvendos pleno se ipsos - praesertim pro eo qui plus aliis fert in se potentialitates ad evolvendum. Clonatio optimorum talentorum artisticorum erit fons elevationis et progressus pro integra humanitate. Praeterea, secundum ratiocinia ante facta, quisque habebit olim facultatem filiandi clonum proprii artificis praediletti, et poterit igitur se cimentare in educatione artistica eiusdem, in tentamine faciendi de eo genium quem eius chromosomi ei permittunt fieri. Sunt etiam hypothizabiles concursus a praemiis quibus poterunt participare omnes illi qui generant ut proprium filium clonum eiusdem magni artificis. Maneamus exemplum Mozart. Omnes personae quae anno 2150 habuerunt ut filium clonum Mozart, viginti annis post habent facultatem mensurandi suum successum educativum in competitione musicali cui possunt partem capere omnes Mozart vigenarii. Optimus musicus inter omnes Mozart participantes decretabit successum educativum proprii parentis.

Eventus clamorosissimi clonationis humanae, tamen, essent praesertim visibiles in campo sport. Optimi athletae omnium disciplinarum clonarentur naturaliter innumerabiles vices. A talentis calcisticis ut Pelé vel Maradona traherentur certe exercitus clonorum qui quindecim annis post iam zampetterebbero super optimis campis a ludo totius mundi in omnibus squadris. Possent configurari partitae calcii in quibus ludant octo cloni Maradona (tres in una squadra et quinque in altera) duo vel tres calciatores anonymi quilibet et decem cloni Pelé (quinque in una squadra, quattuor in altera, et unus faciens arbitrum). Athleta velocista ut Ben Johnson clonaretur statim a iosa, et omnia nova exemplaria allenata ad currendum iam a neonatis. Etiam Alberto Tomba clonaretur paulum, et eius parvis clonis, confinatis iam statim et in perpetuum super pistis a sci, doceretur ut prima res ire deorsum recta per pistas a sci, ad faciendum ut adulti non se la facciano sotto si debent facere discesam liberam.

Tam multiplices sunt mirabiles possibilitates quas adventus clonationis humanae dischiuderà, ut possimus saltare de palo in frasca ab una ad alteram earum, sicut in ordine sparso nobis veniunt in mentem.
In futuro, post varias generationes intensivarum clonationum humanarum, modus cogitandi communis humanitatis erit stravolto in mensura hodie prorsus imprefigurabili respectu nostris normis contemporaneis.
Concedentes nobis speculationem azzardatam, non est illicitum supponere clonationem humanam ducere olim etiam ad superationem tabù incesti. Ut notum est studiosis, tabù incesti trahit suas optimas rationes exsistendi ex inopportunitate evolutiva quod individua genetice nimis similia (scilicet stricti coniuncti) se accoppient inter se, quoniam maior mescolanza possibilis chromosomorum est optimum instrumentum quod natura excogitavit ad ordiendas suas mysteriosas tramas evolutivas. "Punitio" quam Natura dispensat pro incesto qui Ei parum servit, sunt notae malformationes et degenerationes geneticae quae frequenter incurrere possunt inter eos qui se accoppiant essentes nimis stricte coniuncti. Restrictus gruppetto familiaris qui per varias generationes se obstinaret se reproducere solum per rapporti incestuosos, incurreret prius vel posterius fataliter in inconvenientes degenerationes geneticas. Quibusdam aspectibus natura evidenter aborret absentiam varietatis.
Cum clonatione humana massae hoc problema perderet relevantiam. Quilibet pater vel mater qui se accoppiaret cum propria filia vel filio clonato ab aliquo qui non sit eorum coniunctus, non violaret dettami fundamentales naturae quae impellunt versus varietatem biodiversitatis. In quibusdam partibus mundi ubi femminismus numquam attecchì posset igitur fieri consuetudo consolidata ut vir se dotet filia clonata a photomodella vel actrice somniorum suorum, duplici scopo habendi prius pulchram puellam cui facere normaliter ut pater, et postea optimam concubinam cum qua filios via sexuali. In patriis ubi contra femminismus spadroneggiasse, posset facile accidere inversum. Haec omnia possunt sonare strana et improbabilia auribus nostris, sed categoriae mentales quae sanciunt quid sit normale et quid sit perversum mutant valde celeriter in societatibus humanis. Sufficit dare aliquos aspectus historiae ad inde se accorgendum. In futuro, quisque posset revera eligere habere ut primum filium vel filiam clonum personae praedilettae, cum quo vel qua postea filiare modo sexuali. Ex puncto visus remescolamenti genetici - scilicet interesse primarium quod natura habet in facto quod nos se reproducat - ageretur probabiliter de solutione optimali. Et cum natura contenta est, plerumque psyche se adattat.

Omnes extrapolationes effectae hucusque super prospectivis clonationis humanae venturae sunt probabiliter erratae... per defectum. In historia cogitationis humanae, nihil eius quod imaginatum sit et previsum non est postea superatum a realitate. Cogitatio anticipat aliquos aspectus futuros realitatis, sed realitas phantasiosior est phantasiosissimo nostrum, quoniam nos pars eius sumus sed non vice versa. Igitur, mirabilia quae clonatio humana reddet possibilia sunt hodie bene ultra nostram imaginationem - etsi nihil nobis vetat nos oblectare paulum hac de re. Locuti enim sumus exempli gratia tantum de clonatione individuorum in toto. Neglheximus reflectere in qua mensura evolutio ingegneriae geneticae interveniet in his omnibus. Probabiliter, in futuro poterit fieri bene plus quam clonare quemcumque. Poterit se oblectari modificandis et incrociandis pro libitu diversis codicibus geneticis. Sovra- et subspecies humanae poterunt creari. Illa biodiversitas quam humanitas ab una parte annichilisce - extinguens anno post annum centenas et centenas specierum animalium - ab altera olim recreabit, propriis manibus, cum propriis technicis, cum propria phantasia. Quae deinde sunt illae Naturae. In fine, inevitabiliter, erit enim Natura ad vincendum, etiam quia difficile est distinguere aliquid vel aliquem qui sit extraneus Naturae. Et Natura - quaecumque ea sit - est unicus artifex biodiversitatis, et diversitatis in genere. Ex pura radiatione quae erat Universum primordiorum ea se constanter diversificavit usque ad producendos nos humanos (et aliquem E.T. alibi, of course). Et a cras nos, pro Natura cuius sumus flos in occhiello, accelerabimus super strada biodiversitatum eam confezionantes nostris ipsis manibus, cum ingegneria genetica. Et cum artigianato genetico. Et cum arte genetica. Sed hoc est aliud iter mentale. Et id faciemus alteram vicem.