Robertus Quaglia, scilicet fictionis scientificae patriae nostrae repraesentans extra fines notissimus et in Italia ignotissimus, pergit tot quaestiones ponere et omnia responsa recusare. Ugo Malaguti de eo dixit: "genius est".

Typicissimum silentiorum, silentium acusticum, non est destinatum durare. Dotatio, semper frequentior, schedarum audio pro computatris domesticis, una cum incremento velocitatum calculi processorum, memoriae RAM et, praesertim, velocitatis transmissionis datorum per lineas telephonicas, reddet mox silentium acusticum Interretis dulcem memoriam. Iam hodie exsistunt cyber-radio quae transmittunt in Interrete in toto mundo, permittentes surfistae implere vacua cerebralia constante erogatione sonorum. In futuro, cum subfundus acusticus erit regula, surfista raffinatus eligere poterit desactivare sonum durante navigatione, sed naturaliter ultra sophisticata versio Windows quae aderit ad illud tempus se opponet energice tali sano proposito, discrete celans in loco impossibili ad inveniendum sacrosanctum menu desactivationis soni. Bonus Gates, enim, habebit suos bonos et secretos sed obvios prouentus trahendos ex facto quod imprudentes navigatores in Interrete patiantur auditum coactum publicitatis sonorae durante suis pauperibus peregrinationibus per meandros Retis.

Interim, tamen, Interrete adhuc acustice silens est. Cum navigas, monitor te spectat mutus, centellinans bit ad tibi monstrandum (semper omnia ubique intasata sunt), se concedens signalationibus acusticis tantum cum Netscape interdum, ineluctabiliter, se inchiodat. Sufficit avertere aspectum a scrinio ad faciendam cessare penetrationem Interretis in cerebrum tuum. Cum televisione, contra, complice optimo audio, iingles publicitatis te insequuntur etiam cum pro aliqua tregua is ad refugium in gabinetto, sic se imprimentes nimio tempore in aliquo tuo inculpabili banco neuronum remotorum. Et his in casibus non potes ne audio quidem tollere, aliter quomodo facis ad sciendum quando reincipit pellicula?

Sed alii et magis curiosi sunt silentia Interretis. Silentia minus evidentia, tamen valde significantia et destinata lievitare in futuro. Ad illustranda talia silentia, opus sunt pauca exempla practica.
Decernamus contribuere maximae bibliothecae mundi, allestientes aliquas paginas HTML quas igitur immittimus in Web, ad dispositionem totius humanitatis. Dotamus paginas contatoribus, ad contabilizandam percentualem humanitatis quae visionabit opus nostrum, et exspectamus fiduciosi. Silentium absolutum est primum sollemne responsum humanitatis. Dies et hebdomades, et fortasse etiam menses transeunt frustra, dum contatores nostri obstinate tacent, facta exceptione quam ad nos commemorandum quotiens nos ipsi inconsulte recargavimus nostras ipsorum paginas. Incredibile est! Eventualiter infarcivimus paginas nostras interessantissimis thematibus, et pretiosissimis informationibus, et tamen freneticus vicus globalis perenniter conexus eis ne uno quidem aspectu eas dignatur. Esse in centro maximae colossalis megalopolis mundi, et a nemine notari. Numquid imaginari potest silentium maius? Certe potest. Interrete offert hoc et alia silentia. Recurrimus enim ad praestigium motorum quaestionis; signalamus paginas nostras ubique, investimus hebdomades laboris ad clamandam cyberventis nostram praesentiam in Reti. Et, lente, silentium apparenter se incrinat. Contatores incipiunt macinare primos anonymos accessus. Et hic detegimus quantitatem visitatorum esse plerumque inverse proportionalem qualitati et specificitati paginarum nostrarum. Per ludum creamus paginam intasatam solis verbis vulgaribus indolis sexualis, in linguis quas cognoscimus, et eam immittimus in Web, ad latus aliarum. Et in fulgure contator insanit. Vulgarpagina nostra evenit frequentata milibus et milibus mysteriosorum entium humanorum, qui accedentes ad eam nihil inveniunt quod habeat vel minimum sensum. Praecedens silentium nostrum fit ita ad apparentiam immane fragor, sed est ephemera illusio. Silentium, re vera, incalzantius est quam ante. Praesumptus fragor est re vera enim tantum cifra contatoris qui ascendit. Omne feedback quod recipimus ex studio milium et milium solitariorum navigatorum est visio numeri qui crescit et, non agente de nostro computo in banca, statim clarum est pro nobis nihil re vera mutari. Conatus nostri, etsi praemiati eventu contatorum qui ascendunt, se solvunt in id quod possumus pergere vocare immane silentium.

Feliciter adsunt guestbook, registri hospitum, super quibus qui transit nobis relinquere potest riscontrum definitiorem quam mero scatto contatoris de turno. Qualitas eventus mensuratur in sequenti observatione: confundite vestrum personalissimum guestbook una cum decem guestbook perfectorum ignotorum, et deinde tentate id distinguere. Probabiliter, non assequemini, nisi vos ipsi praeventive vobis super eo relinquentes nuntium, vel inducentes aliquem amicum vel parentem ad ita faciendum. Homogeneitas nuntiorum qui reperiuntur super guestbook aequivalet ulteriori indistincto susurro et igitur, intrinsece, altero implacabili ineludibili silentio.
Silentium, enim, emergit ut categoria eius quod - cum esse possit - non est. Potentialitas aborta. Exspectatio elusa. Promissio mancata.

Et adhuc! Silentium Interretis se propagat etiam ad sic dictum mundum realem. Attentione clausa super eo quod nobis videtur apparere super monitore, auditus noster se disinteressat sonorum qui per miliones annorum constanter permeaverunt tympana omnium hominum. Vociferatio gentis, quae hoc modo nos informat et se informat se adesse. Soni naturae (categoria iam dimissa ob hypertrophiam agglomerationis urbanae). Molestus fremitus traffici, qui solam virtutem habet evocandi in nobis ideam et desiderium ut is cesset. Et praeterea, cum Interrete nos tenet avvinghiatos suo terminali, tacet etiam telephonum nostrum, quoniam plerumque utimur linea ad nos conectendos per modem. Silentium amicorum nostrorum, igitur, qui ne telephonare quidem nobis possunt. Et denique, silentium totale mundi realis, repraesentatum facto quod cum conexi sumus Interreti, omne reliquum evanescit attentioni nostrae, et cum volumus navigare per decem minuta, invariabiliter resucchiamur via ab aliquo refluxu et non nos staccamus priusquam nimis multae horae post, lassus temporis in quo nos reperimus prorsus surdi respectu sic dicto mundo reali.

Et Interrete est charta tornasolis ubi melius se repraesentat, et semper melius se repraesentabit, in futuro, sine praestigiis, realis essentia humanitatis. Locus qui non est locus ubi personae quae non sunt personae perficiunt actiones quae non sunt actiones quae sortiuntur effectus qui non sunt effectus. Res quae valde zen esset, si zen revera zen esset, scilicet quiddam quod nemo scit quid sit. Et in Interrete regulae comportamenti se autogenerant, autoorganizant, autoaggiornant et autodestruunt spontanee, sicut semper fuit in mundo reali, insecutae aegre et frustra a praesumptuosis tentaminibus legis quos nemo observat. Etiam lex non assequitur se facere audire, in Interrete, ut evidenter naturale est. Aliud silentium, igitur. Interrete est ecosystema in evolutione, et evolutio sequitur proprias regulas naturales, se excutiens cum incuria vanas habenas alicuius praesumptuosae legis scaturitae ex insignificanti microcosmo zelantis sed impotentis legiferatoris.
Silentium Interretis, in definitiva, non est nisi bene percepibilis manifestatio Magni Silentii humanitatis.
Ad fugiendum silentium, probabiliter, oportet se appartare ab humanitate.
Quae dicta sunt hucusque, utcumque, sunt ob intuibiles rationes iam a cras mera archaeologia.

Qui Robertum Quaglia approfundire intenderet, tentet cum eius Homepage. Qui legere vellet alios eius articulos Cogitationis Stochasticae, hic eorum invenit elenchum ordinatum.