Cur utiles sunt Conventus Fictionis Scientificae

curante Roberto Quaglia

Robertus Quaglia, scilicet fictionis scientificae patriae nostrae repraesentans extra fines notissimus et in Italia ignotissimus, pergit tot quaestiones ponere et omnia responsa recusare. Legite quae sequuntur vestro periculo. Delos non habebitur responsabilis de incolumitate vestra mentali.

Si has paginas legitis, si cyberzinam Delos consultatis, probabiliter aliquod studium nutritis erga illud genus argumenti quod "fictio scientifica" vocatur. Fieri potest ut habituales lectores librorum fictionis scientificae sitis, vel ut contra contenti sitis spectare pelliculas vel telepelliculas ut X-Files, Star Trek, Star Wars vel Blade Runner. Utcumque sit, distinguimini a multis aliis hominibus charactere revera specifico: attrahimini mysterio constituto a transformationibus quas futurum nobis dispensabit. Vobis res normalis videtur, verum est, et vos certiores facio etiam mihi habitum normalissimum esse. Mihi videtur res normalissima curiosos esse erga id quod accidet vel accidere poterit in futuro proximo et in remoto. Re vera, hoc forte studium erga id quod futurum spectat, non solum actu normale est, sed plus quam debitum et sacrosanctum! Sed quamquam haec nostra passio normalis, debita et sacrosancta sit, lucide nos oportet intellegere maximam partem hominum ea totaliter carere. Maxima pars hominum, heu me, immo, heu nos (et praesertim heu illos), prorsus caeca est erga factum quod realitas celeriter se transformat, et quod futurum prorsus diversum erit a praesenti nostro. Prorsus ob talem caecitatem, maioritas hominum nullo modo interessatur argumentis a fictione scientifica tractatis (praesertim fictione scientifica litteraria, sed mensura minore etiam ea televisifico-cinematographica). Et oportet cavere in tractando cum eis. Quicumque legerit "Patriam Caecorum" H.G. Wells optime scit in patria caecorum luscum NON esse regem. In patria caecorum, qui videt, nisi caveat, eum habet illo loco (metaphora poterit excessiva apparere, sed nequaquam est). Conamini communicare studium vestrum fictionis scientificae (praesertim litterariae) cum aliquo qui caecitate de qua attigi laboret, et videbimini prorsus neglecti, cum non etiam derisi. Maximae enim parti hominum, verbum "fictio scientifica" cohaerenter facta est verbum probrosum. Ad despiciendum aliquid, usitatum est uti expressione "res ex fictione scientifica". Nos amatores fictionis scientificae igitur sumus minoritas neglecta, cum non derisa, a reliqua humanitate. Bene, quid facere possumus?

Orson Scott Card, celeber scriptor Americanus science fiction, sustinet fictionem scientificam esse genus litterarium revolutionarium huius saeculi. Non potest ei adversari. Cum fictio scientifica suam originem suumque sensum trahat ex assumptione conscientiae de transformationibus realitatis, ea debet se transformare pari passu cum realitate in celeri transformatione. Science fiction, cum revolutionaria non sit, non esset science fiction. (Hac de re dicere debeo me peculiariter stultum reperire conari distinguere inter fictionem scientificam dextrae et fictionem scientificam sinistrae; qui se ridiculos reddunt id facientes, inter cetera, numquam intellegent quam ridiculi sint, quod non amplius ridiculum est, sed tragicum)
Numquid umquam vos rogavistis cur in nulla universitate doceatur litteratura fictionis scientificae? Re vera nuper ortae sunt, in Civitatibus Foederatis et in Magna Britannia, quaedam universitates in quibus fictio scientifica est materia studii plena cum dignitate. Initium est. In futuro fortasse normale erit. Sed usque ad hodie, de norma, fictio scientifica in universitate semper fuit haeresis, in toto mundo. Sed non est haeresis quia science fiction turpis esset vel inferior ceteris litteraturis. Nos scimus eam non esse turpem, neque inferiorem. Bona fictio scientifica significanter interessantior est quam omne aliud genus, quoniam ea continet omnia alia genera in se, sed non vice versa. Universitates fictionem scientificam ignorant quia in mora sunt erga eam. Science fiction continuo se evolvit, anno post annum, multiplicans proprios auctores, proprios lectores, evolvens propria themata sine continuitatis solutione, celeritate quae par est tantum ei progressus scientiarum humanarum. Universitas est contra, in toto mundo, institutio statica, contradistincta inertia notabilissima, praesertim in illis campis humanisticis ubi non urgent ad evolutionem certa oeconomica interessa. Ea ignorat exsistentiam science fiction quia nimis complicatum est ea curare, et nihil reddit ex puncto visus financiali. In futuro res mutabuntur paulum (non multum), sed nos in praesenti vivimus, itaque videamus quid fieri possit ad surrogandam universitatem.
Cui revera servit universitas? Praeterquam ad praebendum multis professoribus (et relativis assistentibus) studentes disponibiles ad prostituendum se in cambium voti decentis? Universitas servit ad pauca alia deploranda, et marginaliter etiam ad aliquid docendum studentibus. Visis omnibus contraindicationibus, nonne possent studentes sibi res suo modo studere? Plerumque non, est responsum afflictum et ineludibile. Non possent soli studere quia nescirent quid studere. Universitas, igitur, praeterquam ad privatos quaestus eorum qui eam gerunt, servit etiam ad seligendum, ex omni quisquilia quam humanitas saeculis produxit, illas gemmas cogitationis humanae quae merentur salvari, disci, memorari, adhiberi, evolvi et perpetrari.

Cum nulla (vel fere) universitas suscipiat munus actuandi hanc selectionem etiam in semper vastiore campo litteraturae fictionis scientificae, quomodo scire possumus qui sint libri digni qui legantur, distinguentes eos a mari quisquiliarum in quibus ipsi demerguntur?
Eheu, sane, quia prorsus hoc est problema. Ut in omni alio ambitu productionis humanae, etiam in fictione scientifica maxima pars eius quod adest est quisquilia. Theodor Sturgeon, celeber auctor science fiction, etiam dixit: "Nonaginta centesimae cuiuslibet rei stercus sunt." Sic se expressit ad explicandum non esse mirandum si etiam in campo fictionis scientificae tot spurcitiae inveniantur. Differenter quam pro aliis disciplinis culturalibus, tamen, pro fictione scientifica nulla est universitas capax actuandi necessariam cernitionem, proponens ei qui interessatur selectionem solarum operum validarum. In hoc campo, editores non adiuvant electiones lectoris, inscribentes plerumque ut "capolavorum" quemlibet titulum ab eis commercializatum, ob obvias causas. Quae est consequentia logica omnium horum? Non multum opus est ad id intellegendum: quicumque emat casu librum fictionis scientificae, optimas habet probabilitates incurrendi in aliquam spurcitiam. Multi homines qui fortiter interessarentur fictioni scientificae bonae qualitatis, post aliquid renuntiant cum deceptione, non invenientes, in marea titulorum circulantium, illa praeclara opera quae quamvis exsistant, sed ad quae invenienda nullo valido criterio disponunt.
Quod igitur esse potest validum criterium, ad movendum cum competentia et successu in semper vastiore et infinito oceano titulorum fictionis scientificae, criterium quod permittat selectionem quae nos satisfaciat et ditet, criterium quod surroget functionem oblatam pro aliis argumentis ab universitate?

Optimum validum criterium est communicatio inter individua cum eodem studio, commutatio opinionum et sententiarum. Conversantes diu cum compluribus individuis qui nostrum idem studium nutriunt, possumus synergice unire nostras cognitiones, easque communicantes nos omnes ditabimus. Sed ubi invenire possumus numerum sufficientem hominum qui sint ut nos interessati fictioni scientificae? Postremo, ut ante observavimus, magna pars humanitatis substantialiter caret omni studio circa evolutiones realitatis in nostro futuro proximo et praesertim in remoto. Ubi invenire possumus numerum sufficientem individuorum qui non nos spectent ut spectatur deficiens cum incipimus phantasiari et extrapolari de futuris evolutionibus telepathiae, explorationis spatialis, evolutionis geneticae et illius semanticae, et omnium illarum aliarum mirabilium quae scimus et amamus cogitare et quae, si attendamus ei qui nos normaliter circumdat, deberemus fere pudere nos posse cogitare?
His de causis, probabiliter, nati sunt, et fiunt semper magis momentosi, in toto mundo, Conventus fictionis scientificae. Ii orti sunt dimidio saeculo abhinc in Civitatibus Foederatis, ad congregandos saltuarie illam manum solitariorum et ignotorum strampalatorum visionariorum qui vocabantur Asimov, Heinlein, Pohl, Simak... Per decennia, Conventus science fiction in toto mundo diffusi sunt, et numerus participantium semper crevit. Sed cui servit Conventus fictionis scientificae?
Is servit prorsus ad supplendum id pro quo nulla alia institutio providet: constructivam circulationem informationis circa certum ambitum studii summi momenti!
Occurrentes centenis aliorum hominum, nullo eorum caeco erga tale nostrum studium, stringentes amicitias, commutantes informationes, humores et sententias, passio nostra erga id quod futurum celat crescit substantia et qualitate, reddens nobis sensationem essendi semper ditiores et viviores.

Fui, mense Augusto anni 95, ad Intersection, Conventum mundialem science fiction qui Glasguae, in Scotia, evenit. Aderant saltem sex milia hominum, nullo eorum oculis exstinctis. Si vultis legere relationem quam de eo redegi, premite hic. Ad videndas aliquas imagines eius, ecce vobis ubi spectare. In praeterito, frequentavi alios Conventus science fiction, in variis locis Europae. Eram systematice unicus Italus praesens, vel unus ex paucissimis. Et tamen Italia scatet hominibus interessatis mirabilibus fictionis scientificae, qui felices essent communicare cognitiones suas cum aliis, invenientes etiam novos amicos et amicas! Non hunc sermonem facio ut vos trahem statim in Lituaniam (ubi mense Aprili eveniet Conventus Europaeus huius anni), sed ut vos conscios reddam universi possibilitatum quae intra portatum vestrum sunt etiamsi numquam id scivistis. In Italia sunt enim multa milia studiosorum fictionis scientificae, immensum archipelagus insularum hominum intelligentium qui se ignorant cum numquam se invenire potuerint. Ergo...
Somnium covo, somnium ut talia individua possint olim intrare in mutuam relationem, supplentes ita, autonoma circulatione informationis, absentiae institutionis universitariae quae id suscipiat.
In praeterito, tale somnium erat somnium quod tale manebat (et ignoscite mihi verborum lusum, prorsus intentionalem).
In futuro, tale somnium poterit verisimiliter realizari, quia adest novum, potentissimum communicationis medium capax conectendi, lente, tandem, omnes insulas huius vasti archipelagi qui nos sumus. Cognoscitis omnes plus minusve bene hoc novum instrumentum. Est id quo utimini hoc eodem momento. Est Interrete.

Credo per Interrete, possibile esse proximo in futuro conectere semper magis milia et decem milia hominum, in toto mundo, qui non contenti sunt habere nihil in proprio cerebro cum de futuro humanitatis cogitant. Credo proximo in futuro Conventus science fiction, in toto mundo, abrupte accelerare suam velocitatem crescendi et proliferandi, et tale phaenomenon catalizari posse prorsus ab Interrete. Credo haec omnia bonum esse, in optima acceptione huius abusatissimi termini.
Attamen, non me limito ad credendum.
Accidit ut ego actu sim Consiliarius Municipalis in Municipio Genuae (mysteria vitae). Ita, mense Ianuario anni 96 protuli rogationem ad obligandum Municipium ut se activet ad realizationem magni congressus de fictione scientifica, et eam approbari efficere potui. Si vultis, potestis etiam statim legere textum rogationis et sermonis mei. Non possum certus esse projectum, actu in suis phasibus initialibus, ad bonum finem ire. Multae adhuc sunt inertiae quae ubique praepondunt. Complures tamen, etiam enthusiasmi! Rocco Eugenio Ragone, e Baro, etiam composuit pretiosam odam in honorem talis meae inceptionis, quam practice possetis etiam legere! Quicumque manum dare velit vel se proponat participare tali eventuali Conventui Genuensi, me contactet libenter per cursum electronicum.

Omnibus dico adhuc rem momentosam: omnibus annis, in loco mundi qui mutatur omni vice, est Conventus Mundialis. Quoque anno, praeterea, in omni continenti est Conventus Continentalis. Et in omnibus patriis in quibus science fiction diffusa est, denique, quoque anno est saltem unus Conventus nationalis. Sic est etiam in Italia. Sciebatisne id? Numquam ibi fuistis? Plerumque evenit Courmayeur (pulcherrimo loco) vel Sancti Marini (alio pulcherrimo loco). Sed fuerunt momentosi Conventus etiam in multis aliis urbibus, Bononiae, Mediolani, Tergeste, Stresae... (mox etiam Genuae?)
Numquam ibi fuistis?
Non?
Peius vobis... sed non omnia perdita sunt!
Donec contrarium probetur, estis enim adhuc vivi (qui supervivit lectioni eorum quae scribo vivus est!), et talis character notorie bene se praebet ut futurum a praeterito divergat in virtute principiorum arbitrariorum vel apparenter-arbitrariorum. Verbis paucis, potestis lucrari ex eo quod vivi estis ut vos geratis tamquam si vivi essetis, scilicet ut vos oblectetis. Et si vobis placet fictio scientifica (et si non placeret non legissetis huc usque) optimus modus oblectandi est diguazzare inter alios homines qui intellegant id quod vobis placet (fictio scientifica - et ignoscite redundantiam) scilicet se tuffare in debitos Conventus. Vobis placet fictio scientifica sed praefertis feminas? (Multis maribus intelligentibus prorsus ita accidit.) Nullus timor. Quid melius est quam tacchinare splendidam puellam quae non vos spectat fastidiosa expressione simul ac ei loquimini de Marte, de Enterprise, et de Vermibus Dunae, sed quae immo vos oculis devorat ob vestram alibi incomprehensam competentiam? Nihil melius est, attendite mihi!
Naturaliter non est quod Conventus fictionis scientificae sint semper pleni talibus puellis, praesertim in Italia (quis scit cur). Sed si boni eritis et ad Conventus nostrates venietis, vobis revelabo in quibus patriis contra...
Si tu qui legis te censes contra puellam (et praesertim si puellam te censent alii), quid exspectas ad eundum ad primum Conventum fictionis scientificae qui tibi prospicitur?! Ii (qui puella non sunt, sed qui aeque iam illic sunt, idealiter, ad Conventum, etiamsi in practica nondum ibi esse possunt) omnes egent te!
Ad informationes habendas, interpellate per cursum electronicum subscriptum, vel maîtresse huius cyberzinae... ita, scilicet, curatores...
Et ad concludendum modo digne hypertextuali, si mea hodierna linearitas vobis taedio venit et vultis vos infognare in sublimibus vagabundationibus mentalibus casu duarum praecedentium impunitarum "colums" mearum pro Delos, arrieccovi nexus: Cogitatio Stochastica Una necnon, voilà, Cogitatio Stochastica Duo.
Ad inferendum hypertextualiter in pleno et conclamato spiritu interretiano, addamus etiam quo se vertere si prorsus non satis me habetis.
Et cum hoc, pro hodie, satis ita, aut non.